SRI
NRSIMHADEVA
SRI NRSIMHADEVA
Creado por juancas 2 de junio de 2013 a las 9:11
NOTAS de Rama Kānta Dāsa - FACEBOOK 2011-13
CONTENIDO
NOTAS de Rama Kantha Dasa
Publicadas en el AÑO 2011-2013- Society Without Envy
- VYĀSA-PŪJĀ - Hilo, Hawaii January 21, 2004
- Śrī Caitanya Śikṣāmṛta - First Chapter Seventh Shower
- Śrī Caitanya Śikṣāmṛta - First Chapter Sixth Shower
- Śrī Caitanya Śikṣāmṛta - First Chapter Fifth Shower
- Śrī Caitanya Śikṣāmṛta - First Chapter Fourth Shower
- Śrī Caitanya Śikṣāmṛta - First Chapter Third Shower
- Śrī Caitanya Śikṣāmṛta - First Chapter Second Shower
- Śrī Caitanya Śikṣāmṛta - First Chapter First Shower
- Śrī Caitanya Śikṣāmṛta - Introduction
- Jaiva-dharma - Introduction by Rama Kānta Dāsa
- STEADINESS AND TASTE Badger, California – May 16, 2003
- Śrī Dāmodarāṣṭakam --- Verse Eight - Dig-darśinī-vṛtti
- Śrī Dāmodarāṣṭakam --- Verse Eight - Dig-darśinī-ṭīkā
- Śrī Dāmodarāṣṭakam --- Verse Seven - Dig-darśinī-vṛtti
- Śrī Dāmodarāṣṭakam --- Verse Seven - Dig-darśinī-ṭīkā, by Śrīla Śrī-yukta Sanātana Gosvāmī
- Śrī Dāmodarāṣṭakam --- Verse Six - Dig-darśinī-vṛtti
- Śrī Dāmodarāṣṭakam --- Verse Six - Dig-darśinī-ṭīkā
- Śrī Dāmodarāṣṭakam --- Verse Five - Dig-darśinī-vṛtti
- Śrī Dāmodarāṣṭakam --- Verse Five - Dig-darśinī-ṭīkā
- Śrī Dāmodarāṣṭakam --- Verse Four - Dig-darśinī-vṛtti
- Śrī Dāmodarāṣṭakam --- Verse Four - Dig-darśinī-ṭīkā
- Śrī Dāmodarāṣṭakam --- Verse Three - Dig-darśinī-vṛtti
- Śrī Dāmodarāṣṭakam --- Verse Three - Dig-darśinī-ṭīkā - by Śrīla Śrī-yukta Sanātana Gosvāmī
- Śrī Dāmodarāṣṭakam --- Verse Two - Dig-darśinī-vṛtti - by Nārāyaṇa Gosvāmī Mahārāja
- Śrī Dāmodarāṣṭakam --- Verse Two - Dig-darśinī-ṭīkā - by Śrīla Śrī-yukta Sanātana Gosvāmī
- Śrī Dāmodarāṣṭakam --- Verse One - Dig-darśinī-vṛtti - by Nārāyaṇa Gosvāmī Mahārāja
- Śrī Dāmodarāṣṭakam --- Verse One - Dig-darśinī-ṭīkā - by Śrīla Śrī-yukta Sanātana Gosvāmī
- Śrī Dāmodarāṣṭakam
- The sweetness of the word “love” - Śrīla Bhaktivinoda Ṭhākura
- Kārtika māhātmya from 16th chapter Hari Bhakti Vilāsa --- One Should Always Follow the Vow of Kārttika-vrata
- Seeing Bhagavān within the Mind and Seeing Him Directly
- What to Follow [Evening lecture at Rūpa-Sanātana Mandira in Vṛndāvan: Sept. 24, 2000 Ekadāśi]
- iṣṭagoṣṭhī ---- Holyland --- 5/06/00 by Nārāyaṇa Gosvāmī Mahārāja
- FARE WELL ADDRESS --- Australian Tour 20.1.2000. Pm.
- What Is The Gauḍīya Sampradāya? --- An Interview by Śrīmatī Satyarūpa Devī Dāsī --- Murwillumbah, Australia. 1.15.2000
- RENOUNCING THE ROTTEN --- Murwillumbah, N.S.W. Australia 14.1. 2000.
- THE ESSENCE OF ŚRĪMAD BHĀGAVATAM --- Śrī Keśavajī Gauḍīya Maṭha, Mathurā 4.3.2000
- THE ABANDONED DOG ---- Viareggio, Italy: April 13, 1999
- RAGS New York: May 25, 1998
- Vāmanadeva --- Bali Mahārāja --- Letter to Satsvarūpa dāsa 3 July 1968
- OFFER YOURSELF, NOT JUST THE MANGO ---- San Francisco, California, June, 11, 1998
- BHAKTI DOES NOT DEPEND ON ONE’S ĀŚRAMA --- June 5, 1998: Los Angeles, California
- On God, Love, and Reincarnation I
- On God, Love, and Reincarnation II
- ŚRĪ RĀDHĀṢṬAMĪ --- Mathurā, India: September 14, 2002 (am)
- LALITĀ- DEVĪ’S APPEARANCE DAY --- September 10, 2005
- WHO CAN YOU TRUST?--Perth, Australia: December 27, 1998
- Interview by a Reporter ----- Perth, Australia: December 22, 1998
- HOW TO DEEPLY PERFORM ĀRATĪ Badger, California: 1997
- YOU SHOULD TELL YOUR MIND---1997 Badger, California
- EACH ACTIVITY HAS ITS OWN MANTRA---Badger, California: 1997
- A Brief Life Sketch Of Gour Govinda Svāmī
- Seeing the Real Form of Guru
- Service to Guru
- Prayer at the Lotus Feet of the Vaiṣṇavas
- Real Vyāsa-pūjā
- Introduction to Part II Śrī Guru-vandanā
- Three Stages of Bhakti
- FARE WELL ADDRESS --- Australian Tour 20.1.2000. Pm.
- Śrī Guru, My Eternal Master
- Intense Desire
- The Lotus Feet of Śrī Guru
- Śrī Guru-vandanā from Śrīla Narottama Dāsa Ṭhākura’s Prema-bhakti-candrikā
- OFFEND GURU, AND LOSE THE HOLY NAME Bhagavat Saptāha Mathura, India: 1994 [Part 2]
- CRITICISE, AND LOSE THE HOLY NAME Bhagavat-saptāha [Part 1] Mathura, India: 1994
- WHAT IS THE REAL TRUTH? Sydney Airport, Australia 6.2. 00
- Kṛṣṇa’s Appearance
NOTAS de Rama Kantha Dasa
Society Without Envy
2 de junio de 2013 a las 9:11
Society Without Envy
Māyāpura: February 21, 1995 - Śrīmad Bhāgavatam 4.18.33- 36
His Divine Grace Śrī Śrīmad Gour Govinda Svāmī Mahārāja
Every man should act like this: when hemeets a person more qualified than himself, he should be very pleased; when hemeets someone less qualified than himself, he should be compassionate towardhim; and when he meets someone equal to himself, he should make friendship withhim. In this way one is never affected by the threefold miseries of thismaterial world.
Generally when we find someone morequalified than ourselves, we become envious of him; when we find someone less qualified, we deride him; and when we find someone equal we become very proud of our activities. These are the causes of all material tribulations. The greatsage Nārada therefore advised that a devotee should act perfectly. Instead of being envious of a more qualified man, one should be jolly to receive him. Instead of being oppressive to a less qualified man, one should be compassionate toward him just to raise him to the proper standard. And when onemeets an equal, instead of being proud of one's own activities before him, one should treat him as a friend. One should also have compassion for the people in general, who are suffering due to forgetfulness of Kṛṣṇa. These important functions will make one happy within this material world.
Lecture by Śrīla Gour Govinda Mahārāja
These are the instructions of Nārada Muni. Nārada Muni is a mahājana, and this is mahājana-vākya, the words of agreat personality.
‘mahājana’ yei kahe, sei ‘satya’ māni --- what a sadhu-mahājana says, that is truth, satya. (Śrī Caitanya-caritāmṛta Madhya-līlā 22.56)
mahājano yena gataḥ sa panthāḥ --- them ahājana has shown us the path, and that is the path we have to tread.
(Śrī Caitanya-caritāmṛta Madhya-līlā 17.186)
We have to follow the footprints of them ahājanas. There is no need of manufacturing some new path. Here Nārada Muniinstructs Dhruva Mahārāja how to be happy here --- how one should behave andhow he should deal with others so that he will never be affected by thethreefold miseries of the material world.
"When he meets a person more qualified than himself, he should be very pleased; when he meets someone less qualified than himself, he should be compassionate toward him; and when he meets someone equal to himself, he should make friendship with him."
These are the dealings of a Vaiṣṇava, adevotee. One who is not a vaiṣṇava, he behaves in the opposite way. As Śrīla Prabhupāda has said in his purport:
"Generally we find someone less qualified; we deride him; and when we find someone equal we become very proud of our activities. These are the causes of all material tribulations."
Whatever is said here by Nārada Muni describes the behaviour of a Vaiṣṇava, especially a madhyama-adhikārī (second class) Vaiṣṇava.
Śrīmad-Bhāgavatam is amala-pramāṇa, the spotless proof, and premā pum-artho mahān, prema bhakti is the highest truth. These are the opinions of Śrī Caitanya Mahāprabhu.
On who does not accept Śrīmad-Bhāgavatam is a mleccha and a yavana. He is to be punished by Yamarāja, not for one life, but janme-janme -- life after life. So we should accept Śrīmad Bhāgavatam, and all mahājana vākyas are there.
Madhyama-adhikārī
These are the dealings of a madhyama-adhikārī:
Īśvare, one who has developed love for īśvara,love for the Supreme Lord Kṛṣṇa; tad-adhīneṣu, one who has developed friendship with those who are equal Vaiṣṇavas; bāliśeṣu, one who becomes compassionate ormerciful towards bāliśā, ignorant fools, mūrkha, and dviṣatsu ca, one whoignores an offender is a madhyama-adhikārī. A madhyama-adhikārī behaves in thisway.
In Harināma Cintāmaṇi also Bhaktivinoda Ṭhākura Mahājana, a great ācārya in our Gauḍīya Vaiṣṇava-paramparā, has said like this:
kṛṣṇa-prema kṛṣṇa-bhakte maitrī ācaraṇa - one who develops love for Kṛṣṇa and makes friendship with kṛṣṇa bhaktas; bāliśete kṛpā - one who becomes compassionate or merciful towards a bāliśā, a mūrkha, and ignorant fool; are dveṣi upekṣaṇa - one who ignores an offender; someone who behaves like this is a madhyama-bhakta. madhyama bhakta śuddha bhakta hana - such a madhyama-bhakta becomes a śuddha-bhakta, apure devotee.
Then what happens?
kṛṣṇa-nāmne adhikāra karena arjana - then he gets adhikāra (qualification) in chanting kṛṣṇa-nāma. This is Bhaktivinoda Ṭhākura’sinstruction.
Kaniṣṭha-adhikārī
In this connection we'll also speak about who is a kaniṣṭha-adhikārī:
A kaniṣṭha-adhikārī is one who offers worship to the Deity form of Lord Hari, arca-vigraha, according to laukika-śraddhā (ordinary faith), not śāstrīya-śraddhā (faith based on śāstra). It is aquestion of śraddhā. Two types of śraddhā are there, śāstrīya-śraddhā andlaukika-śraddhā. When we speak of śraddhā we mean śāstrīya-śraddhā. One shoulddevelop śāstrīya-śraddhā, not laukika-śraddhā. And:
One who doesn't pay respect to hari bhakta, the devotee of Lord Hari, and isn't compassionate toward other living entities in whom Lord Hari is present, he is a kaniṣṭha-bhakta.
Uttama-adhikārī
Then who is an uttama-adhikārī?
"The most advanced devotee sees within everything the soul of all souls, the Supreme Personality of Godhead, Śrī Kṛṣṇa.Consequently he sees everything in relation to the Supreme Lord and understands that everything that exists is eternally situated within the Lord."
(Śrīmad-Bhāgavatam 11.2.45)
Also in Caitanya-caritāmṛta:
This is uttama-adhikārī. He sees th emoving and non-moving entities, sthāvara-jaṅgama, but he never sees their outward form.
What does he see?
He sees his iṣṭa, his most beloved Deity, Kṛṣṇa, everywhere, sarvatra haya nija iṣṭa-deva-sphūrti. This is acompletely Kṛṣṇa conscious person.
And who is completely Kṛṣṇa consciousand what is complete Kṛṣṇa consciousness?
Kṛṣṇa says in Bhagavad-gītā:
"One who sees Me everywhere andsees everything in Me, he is completely Kṛṣṇa conscious, tasyāhaṁ na praṇaśyāmisa ca me na praṇaśyati. I am never out of his sight and he is never out of my sight. He sees Me, I see him. This is complete kṛṣṇa consciousness. That is anuttama-adhikārī.
He sees moving and non-moving entities but never sees the outward form. Everywhere he sees his iṣṭa, his most beloved Deity, who is there in the heart, Lord Kṛṣṇa. That is an uttama-adhikārī.
Then there is bhāgavata-uttama.
Who is a bhāgavata-uttama?
"One who chants the holy name ofthe Supreme Lord, Hari, even unconsciously is freed from all sins. When Lord Hari grants liberation from sin to one who even unconsciously or negligently chants His holy name, the position of one who never abandons the shelter of His lotus feet must be considered highly exalted. Such a devotee can never give upthe association of the Lord, nor can the Lord give up his association of theLord, nor can the Lord give up his association. Kṛṣṇa Himself dwells eternally within his heart. Such a great soul is known as bhāgavata-pradhāna - the most exalted devotee of the Lord."
(Śrīmad-Bhāgavatam 11.2.55)
By uttering the name of hari all sinful reactions are destroyed and that Hari is bound up in the heart of a Vaiṣṇava, praṇaya-rasanayā, but the rope of love. In other words, Lord Hari never leaves the heart of such a Vaiṣṇava, a bhāgavata-uttama.
According to Faith
Also in Caitanya-caritāmṛta Kavirāja Gosvāmī has spoken of these three types of Vaiṣṇavas.
According to one's śraddhā, faith, one's eligibility for bhakti is classified as uttama, madhyama or kaniṣṭha.
One who is very expert in presenting śāstric evidences and who has unflinching faith in sadhu-śāstra-guru, unflinching faith in Kṛṣṇa, dṛḍha-śraddhā, he is uttama-adhikārī. tāraye saṁsāra - he can deliverthe whole world.
Who is madhyama-adhikārī?
He doesn't know so much śāstra-yukti, logical arguments on the basis of revealed scripture, but he is dṛḍha śraddhāvān, he has strong faith in sadhu-śāstra-guru, strong faith in Kṛṣṇa. sadgati-paḍatākṛṣṇe karaha viśvāsa, put complete faith, unflinching faith, in Kṛṣṇa, who is sadgati-paḍatā. One who does so is madhyama-adhikārī. Sei maha-bhāgyavān, he is very fortunate.
Two Kinds of Faith
One who has not developed śāstrīya-śraddhā (faith in śāstra) but has developed only laukika-śraddhā (faith in what common people say), he is kaniṣṭha-adhikārī. Śāstrīya-śraddhā is described in Caitanya-caritāmṛta:
Śraddhā means viśvāsa, faith, sudṛḍha, very strong faith, unflinching faith.
Faith in what?
Faith in sadhu-śāstra-guru, faith in Kṛṣṇa.This is faith. If someone develops kṛṣṇa-bhakti, all his activities are finished:
Nothing is left out if you have faith.
Whose śraddhā is soft, who has not developed śāstrīya-śraddhā, only laukika-śraddhā, he is kaniṣṭha jana, aneophyte. By associating with more elevated Vaiṣṇavas, hearing from them and putting firm faith in their words, gradually he will make advancement and ultimately also become uttama.
What is śāstrīya-śraddhā and what islaukika-śraddhā?
Śāstrīya-śraddhā means unflinching faithin the śāstrīya siddhāntas, the teachings which are given especially as foundin the Śrīmad Bhāgavatam, which is the essence of all Vedas, Vedanta, and Upanishads:
Śrīla Jīva Gosvāmī has put emphasis on śāstrīya-śraddhā.One should develop śāstrīya-śraddhā, not laukika-śraddhā. One who is a neophytedevotee, a kaniṣṭha-adhikārī, he has only faith in the words of materialisticpeople, materialistic scientists, philosophers, etc. He has not developed faithin the words of sadhus, Vaiṣṇavas, mahājanas, those who are ācāryas.
For example, people in this localitysay:
"Oh there is a ghost in thattree."
Then someone comes and hears from them.He says:
"Oh, the people say there is aghost in that tree."
If he comes to this area when the electricityis off and there is dense darkness, he may see something- as if someone isstanding there wearing white cloth.
"Oh, yes!
A ghost is there."
Because he has heard it from these people. This is laukika-śraddhā. But when the electricity comes, he sees:
"Oh, what is this?"
Oh, it is only a dead tree"
Because it looks white he thinks it is aghost.
We should not develop laukika-śraddhā. We should develop śāstrīya-śraddhā. Unless you develop śāstrīya-śraddhā, unless you deal with others as Nārada Muni has instructed here, then you will be affected by the threefold miseries of this material world. You will never be happy
Vaiṣṇava aparādha
So who are offenders?
Skanda Purāṇa states that there are six types of offenders and they all fall down and go to raurava, naraka (hell).
Skanda Purāṇa says:
nindāṁ kurvanti ye mūḍhā vaiṣṇavā nāṁmahātmanām - those who blaspheme a mahātmā-vaiṣṇava, they are great offenders.
They will definitely go to mahāraurava, hell. Not only them, but pitṛbhiḥ (all his ancestors also).
The six types of offenders are: thosewho try to kill a Vaiṣṇava; those who blaspheme a Vaiṣṇava; those who uponseeing a Vaiṣṇava do not pay praṇāma, obeisances, those who become angry with a Vaiṣṇava; those who develop enmity with a Vaiṣṇava; and those who upon seeing a Vaiṣṇava do not become jolly, but instead curve their faces:
"Oh who is he!"
They are offenders. Here Prabhupāda says:
"Instead of being envious of a more qualified man, one should be jolly to receive him."
Instead of becoming jolly, such a person becomes envious and covers his face. He is an offender. These six types of offenders fall down to mahāraurava, naraka.
See Kṛṣṇa Everywhere
Śrīla Prabhupāda formed this society for Kṛṣṇa consciousness. It is a society of Vaiṣṇavas.
Why did he form the society?
Because those who will become members ofthis society should develop complete Kṛṣṇa consciousness. That opportunity is given here.
This Bhagavad-gītā verse describes complete Kṛṣṇa consciousness. Kṛṣṇa says that one who sees Him everywhere:
He sees the different moving and non-movingentities, but he never sees their outward form. He sees his iṣṭa, his movebeloved Deity, Kṛṣṇa everywhere.
Who is such a person
That devotee who as bound Me up in hisheart with the rope of love - yāhān netra paḍe tāhāṅ dekhaye āmāre such a bhakta, wherever he looks he sees Me. Such a premī-bhakta, who has bound up Kṛṣṇa with the rope of love in his heart, he can see Kṛṣṇa everywhere. Otherwise noone can see Kṛṣṇa everywhere.
Kṛṣṇa also says:
These are the words of Kṛṣṇa.
"I am never manifest before everyone, I am never manifest everywhere. I am covered by My yogamāyā potency.”
Kṛṣṇa says they are mūḍhas, rascals:
"They cannot see Me. They cannot understand Me."
In other words, Kṛṣṇa keeps Himself hidden.
But if Kṛṣṇa keeps Himself hidden, howcan we see Him?
Who can see Him?
Only such a premī-bhakta can see Him, one who has developed kṛṣṇa-prema, who has bound up Kṛṣṇa in his heart with therope of love. This bondage is very, very strong. Even Kṛṣṇa, who is almighty, cannot break it. He says:
I cannot, I cannot, I cannot. Suchbondage is so strong. Kṛṣṇa cannot keep Himself hidden before the eyes of suc ha premī-bhakta. A premī-bhakta sees Him everywhere, though Kṛṣṇa keeps Himself hidden.
Society Without Envy
This is the society for Kṛṣṇa consciousness formed by Śrīla Prabhupāda. One who becomes a member of this society gets the opportunity to develop complete Kṛṣṇa consciousness, to see Kṛṣṇa everywhere.
This is the goal. Prabhupāda has written in his books:
"The Kṛṣṇa consciousness movementaims at creating an atmosphere of non-envy. Of course, it is not possible foreveryone to become Kṛṣṇa conscious, but the Kṛṣṇa consciousness movement cancreate an exemplary society wherein there is no envy."
Where is the question of enviousness?
One who is envious is not a Kṛṣṇa conscious person. In other words, he is not a Vaiṣṇava. A real Vaiṣṇava sadhu is not at all envious. He sees every jīva as Kṛṣṇa’s jīva.
Kṛṣṇa is the object of his love, so how will he be envious?
Enviousness means lust.
What does that mean?
Pride is your enemy, crookedness (kapāṭa). If someone is making advancement on the spiritual path, others become enviousof him. They cannot tolerate it.
"Oh, he is making suchadvancement."
They start to speak all nasty things about him. Combining together, they start pulling down on him and attackinghim. This is enviousness. In a society of Vaiṣṇavas that should not be done. A Vaiṣṇava is not envious at all:
Who understands bhāgavata-dharma-tattva?
Only a Vaiṣṇava, who is non-envious, can understand. Others will speculate:
"Oh, this is that, this is that."
Only speculation will go on because they cannot understand. They are not Vaiṣṇavas, they are all envious persons. Prabhupāda says:
"One who is envious of the successof a Vaiṣṇava is certainly not a Vaiṣṇava himself but an ordinary mundane man."
He may be pretending to be a Vaiṣṇava, but actually he is only an ordinary mundane man.
If the purpose of forming his societyfails, how will Śrīla Prabhupāda be happy?
This is a most important factor. So hereit is said:
"Generally when we find someonemore qualified than ourselves, we become envious of him."
This is the general nature of people who are a vaiṣṇavas; who are not Vaiṣṇavas, they become envious when they see aperson more qualified than themselves. But a Vaiṣṇava, who is completely Kṛṣṇa conscious, he'll never become envious.
"Instead of being envious of a more qualified man one should be jolly to receive him."
Kṛṣṇa-prema kṛṣṇa bhakte maitrī-ācaraṇa -he who develops kṛṣṇa-prema, he develops friendship with Vaiṣṇavas, kṛṣṇa-bhaktas. And when he sees a more qualified Vaiṣṇava than himself he becomes jolly. Thatis a real Vaiṣṇava, a pure Vaiṣṇava. This is the purpose for which Śrīla Prabhupāda formed this society for Kṛṣṇa consciousness.
Compassion
Therefore Prabhupāda says:
“The Kṛṣṇa consciousness movement can create an exemplary society wherein there is no envy at all."
Prabhupāda says in the concluding linesof his purport:
"One should also have compassion for the people in general who are suffering due to forgetfulness of Kṛṣṇa.”
Who becomes compassionate for the people in general?
One who is a completely Kṛṣṇa consciousperson, who sees Kṛṣṇa everywhere; only he can become compassionate.
Otherwise, how can one have compassion?
The jīva is suffering. He is Kṛṣṇa’s jīva, so why is he suffering?
It's because of his forgetfulness of Kṛṣṇa. One who sees Kṛṣṇa and who sees the jīva’s relationship with Kṛṣṇa, he becomes compassionate. Otherwise, there is no question of compassion. This is most important. Only such a Vaiṣṇava who sees Kṛṣṇa everywhere is a completely Kṛṣṇa conscious person. He becomes compassionate.
Prahlāda Mahārāja, a pure devotee, sawhis most beloved Lord in a stone pillar.
"Yes, the lord is everywhere."
However when his very powerful demoniac father Hiraṇyakaśipu, who had conquered the three worlds, heard his son Prahlāda Mahārāja speak like this, he became angry;
"Why you say He's everywhere. Is Hethere in this stone pillar?"
Who sees?
A completely Kṛṣṇa conscious person, a premī-bhakta, always sees.
Wherever he looks he sees Kṛṣṇa. Kṛṣṇa gives him darśana. Kṛṣṇa cannot keep Himself hidden from the vision of such acompletely Kṛṣṇa conscious person, a premī-bhakta, always sees.
Wherever he looks he sees Kṛṣṇa. Kṛṣṇa gives him darśana. Kṛṣṇa cannot keep Himself hidden form the vision of such acompletely Kṛṣṇa conscious person, premī-bhakta. The premī-bhakta says:
"Yes, He's there."
But his demoniac father, who had conquered over the three worlds, could not see.
It is a question of vision. One who sees Kṛṣṇa everywhere, one who sees kṛṣṇa-sambandha; the relationship with Kṛṣṇa, that the jīva is suffering because of a lack of Kṛṣṇa consciousness, he will think:
"Let me go and inculcate Kṛṣṇa consciousness into others."
That is the real beneficial work. Therefore, if one develops Kṛṣṇa consciousness, understands his position, and establishes his relationship with Kṛṣṇa, there will be no suffering at all. Such a Vaiṣṇava who sees Kṛṣṇa and kṛṣṇa-sambandha everywhere, his heart bleeds seeing the suffering of the jīvas here. He cannot sit tightly. He will go outand preach the science of Kṛṣṇa consciousness.
"Yes, let everyone be Kṛṣṇa conscious, let everyone be happy."
Prabhupāda’s Purpose
Therefore, in this verse Nārada Muni says:
"Every man should act like this."
So there will be no miseries at all. This world will be turned into a vaikuṇṭha jagat:
"When he meets a person more qualified than himself he should be very pleased."
There should be no enviousness. Thisenviousness is one of the six enemies. Kāma (lust), krodha (anger), lobha (greed), moha (illusion), mada (madness) and mātsarya (envy) — in Sanskrit it issaid. Mātsarya (enviousness) is one of your six enemies.
The second verse of Bhāgavatam says:
Who can understand bhāgavata-dharma-tattva; what is said in Śrīmad-Bhāgavatam?
satāṁ means devotee, Vaiṣṇavas.
paramo nirmatsarāṇāṁ - those who are notenvious at all. Only they can understand Śrīmad-Bhāgavatam. Only they canunderstand bhāgavata-dharma-tattva. Otherwise the Bhāgavata will never appear,never manifest at all. This is a most important thing and this is the purpose for which Śrīla Prabhupāda formed the Society for Kṛṣṇa Consciousness. The Kṛṣṇa consciousness movement aims at creating an atmosphere of non-envy.
"Of course it is not possible foreveryone to become Kṛṣṇa conscious, but the Kṛṣṇa movement can create an exemplary society wherein there is no envy."
This is the purpose of Śrīla Prabhupāda, the Founder-Ācārya of Iskcon, International Society for Kṛṣṇa Consciousness; that all should be pure Vaiṣṇavas, Vaiṣṇava in the true sense. A Vaiṣṇava isnot envious. He's nirmatsara, not envious at all. That is Vaiṣṇava. Here Prabhupādasays:
"Generally when we find someonemore qualified than ourselves we become envious of him."
All mahājanas have said. Bhaktivinoda Ṭhākurahas said. Śāstra says. Nārada Muni, a mahājana, here he says.
Wicked Person
Bhaktivinoda Ṭhākura Mahājana, who is considered the Seventh Gosvāmī, a great ācārya in our Gauḍīya-Vaiṣṇavaparamparā has said (Śaraṇāgati 4):
Throughout my whole life I have been addicted to sin, never performing any pious activities. I have simply been asource of disturbance and suffering for others.
For my own pleasure I never fear to commit any sin. I am devoid of pity and full of selfishness; I’m sorry atothers’ happiness and am an inveterate liar. Indeed, I take delight in others’miseries.
Endless are the selfish desires in myheart. I am prone to anger and devoted to arrogance. Intoxicated by conceit anddeluded by attraction to sense pleasure, I ornament myself with pride and envy.
Afflicted by laziness and sleep, adverse to pious activities, I delight to perform any harmful act to obtain name and fame. I am very adept in duplicity, always lusty and degraded by mundane greed.
Being such a miscreant and rejected bysaintly persons, I have become a repeated offender. I never do good deeds butam inclined only to bad habits. Thus, I am oppressed by so many miseries.
Now in old age I am rendered helpless, reduced to a fallen and destitute condition. Bhaktivinoda presents his sad caseat the feet of the Lord.
I am such a rascal, such an enviousperson. I always give pain to others and put them in anxiety.
I am very selfish for my own name, fame, adoration and prestige, for my own happiness.
I am not afraid of committing any sinfulactivity. doyā-hīna, I am a merciless person, a greatly selfish person.
When I see someone is becoming moreadvanced it is very painful to me, so I become envious.
sadā mithyā - I only speak lies.
para-duḥkha sukha koro - when I seesomeone is suffering I become jolly, "Yes, very good, very good!"
So many material desires are there in myheart. I get angry in flimsy cases.
dambha-parāyaṇa -I am proud, puffed upfellow:
"I am great!
Is there anyone greater than I?"
Especially in Kali yuga, the mostdegraded age, this pride is the measuring rod. Everyone thinks:
"I am great"
Then another says:
"What?
You are great?
I am great!"
Then fighting, quarrelling begins. This is Kali yuga. This dambha, pride, is the measuring rod. Two persons quarrel. Two groups quarrel. Two neighbours quarrel and fight. Two states, two nations:
"I am great!
Hey!
What are you?
You are great?
I am great!!"
Then fighting. This is dambha (pride).
I am always puffed-up and proud, intoxicated with the desire for material enjoyment. I am a great materialistic person, and hiṁsā-garva, always envious and proud. These are my ornaments, vibhūṣaṇa.
Such a person is a lazy fellow. He sleeps too much and never does any good work. He is always very enthusiastic todo evil, nasty, abominable activities for his own prestige, name fame andadoration.
śāṭhya-ācaraṇa -he acts in a very duplicitous, crooked way.
lobha-hata sadā kāmī - so much lust isin his heart.
This is durjana, not sajjana. Such aperson is rejected by sajjanas. He is always an aparādhī, a great offender, sohis dealings are very crooked, duplicitous dealings. As it is said in the verse:
"When one finds someone more qualified than himself he becomes envious of him. When one finds someone less qualified he derides him. When one finds someone equal with him he become sproud of his activities. These are the causes of all material tribulations.
"Such a person is a durjana, a most wicked person. He is not a sajjana. He's an aparādhī, always a great offender.
He never does anything auspicious. He'scovered up, surrounded with so many anarthas. He's nānā duḥkhe jara jara - alwaysafflicted, by the threefold miseries of this material world. He will never behappy at all.
This is the statement of Nārada Muni:
"Every man should act like this: when he meets a person more qualified than himself, he should be very pleased; when he meets someone less qualified than himself, he should be compassionate toward him; and when he meets someone equal to himself, he should make friendship with him."
Otherwise he'll suffer.
"In this way one is never affectedby the threefold miseries of this world."
This is the statement of sadhu-śāstra-mahājanas.
QUESTIONS AND ANSWERS
Devotee: I appreciate very much that you explained to us how Śrīla Prabhupāda’s purpose is to create a society without envy.
Gour Govinda Svāmī: That I quoted from Prabhupāda’s purports from Śrīmad-Bhāgavatam.
Devotee: We see that amongst devotees that are most advanced, the principle is tṛṇād api sunīcena taror api sahiṣṇunā. It's not an artificial thing to actually believe…
Gour Govinda Svāmī: Not artificial, Bābā!
How many days can you act like this?
Before your svarūpa (real form) will berevealed!
How many days can it go on artificially?
But with a vaiṣṇava it's quite natural.
Devotee: My question is, Śrīla Prabhupādahas said that even if one does not have the practical vision that Kṛṣṇa is behind everything, is in everything, and is connected to everything, still, ifone understands this theoretically he is a devotee that is rightly situated.
Gour Govinda Svāmī: Rightly situated?
One who sees theoretically is rightly situated?
Real Compassion?
Devotee: But if one has theoretical understanding that he has gotten form the words of the spiritual master, thenone is rightly situated. So in your class you said that only the topmost devotee can be compassionate.
Gour Govinda Svāmī: Yes, only one who sees Kṛṣṇa.
Devotee: So my question is, does that mean no one else can be compassionate?
Gour Govinda Svāmī: One may becom passionate to fulfil his own selfish desire. One may be compassionate to some and not compassionate to others. He has rāga and dveṣa, liking and disliking. He is not equal to one and all. He cannot be.
Unless one sees Kṛṣṇa how can he becompassionate?
He will see, this is Kṛṣṇa’s jīvasuffering. His heart bleeds. He cannot sit tight. He will go out and preach Kṛṣṇa consciousness.
And who preaches?
prāṇa āche yāṅra, se hetu pracāra - one who has life?
What is life?
Kṛṣṇa says:
"I am jīvan, I am the life in allliving entities."
One who sees Kṛṣṇa everywhere. Who sees Kṛṣṇa’sjīva suffering because of forget fulness of Kṛṣṇa, because of a lack of Kṛṣṇa consciousness; he has prāṇa, life. He goes out and preaches. He is completely surrendered to Kṛṣṇa.Therefore Kṛṣṇa came as Mahāprabhu, as a bhakta (a devotee), to teach devotion, to teach how to surrender unto Kṛṣṇa (śikhāya śaraṇāgati bhakatera prāṇa). Śaraṇāgati is the life of the devotee who is completely surrendered.
kṛṣṇa tāre kare ātma-sama (then Kṛṣṇa accepts him).
prāṇa āche yāra sei hetu pracāra (he has got life; therefore he goes out and preaches).
Otherwise, who can preach?
How can one preach unless one sees Kṛṣṇa, sees Kṛṣṇa’s jīva suffering?
He does not want anyone to suffer. Everyone should be Kṛṣṇa conscious. Therefore, here Nārada Muni says thateveryone should act like this. This is the purpose of Śrīla Prabhupāda forming the society for Kṛṣṇa consciousness.
Uttama Acting as Madhyama
Devotee: Mahārāja, a madhyama-adhikārī has strong faith in the process of Kṛṣṇa consciousness but he doesn't have avery good knowledge of the scriptures.
How can he preach if he doesn't have good knowledge of the scriptures?
Gour Govinda Svāmī: He should have it by associating with an uttama adhikārī. He should get it. Maha-bhāgyavān, he'svery fortunate [the madhyama-adhikārī] because he has strong faith. This ismost important. Adau śraddhā, the first thing is your faith. He has strong faith in the words of sadhu-śāstra-guru. He has strong faith in Kṛṣṇa. He puts faith in Kṛṣṇa, in the words of Kṛṣṇa. And sadhus, those who are mahājanas, they speak what Kṛṣṇa has said.
Devotee: If an uttama-adhikārī wants to preach, generally he comes down to the level of madhyama and acts like a madhyama.
Gour Govinda Svāmī: Yes. Otherwise he cannot preach, because an uttama-adhikārī sees moving and non-moving living entities, but he never sees the outward form. He always sees Kṛṣṇa.
He sees only Kṛṣṇa. He says:
"Oh, this living entity is Kṛṣṇa’s devotee; he is engaged in Kṛṣṇa’s service."
He never sees the out ward form. His vision is completely different.
Therefore he steps down to madhyama, otherwise how can he speak?
How can he see that the jīva is suffering from a lack of Kṛṣṇa consciousness, from forget fulness of Kṛṣṇa?
Therefore, one who preaches, he stepsdown to madhyama-adhikārī; but he's uttama-adhikārī, otherwise he cannotpreach. Those who are uttama-bhāgavata cannot preach. Therefore, one whopreaches steps down to the madhyama-adhikārī stage. But he is not a madhyama asdescribed here śāstra-yukti nāhi jāne; who doesn't know śāstra. The uttama-adhikārī knows śāstra. Such an uttama-adhikārī who acts as a madhyama-adhikārī is not like the general type of madhyama-adhikārī, madhyama-bhakta. This madhyama-adhikārī, he is uttama-adhikārī, but he hasstepped own. He knows śāstra and he is very expert in presenting and quoting śāstric evidences, because:
This is śāstra-pramāṇa.
What is to be done, kārya, and what isnot to be done, akārya; how can we decide?
Unless he presents śāstra-pramāṇa, howcan he decide what is to be done and what is not to be done?
He is not a general ordinary madhyama-adhikārī.
Preaching
Devotee: One who has laukika-śraddhā hasto act under the guidance of one who has śāstrīya-śraddhā?
Gour Govinda Svāmī: Yes, he should havea guru, a bonafide Vaiṣṇava guru. He should do bhajana under such expertguidance. He should not act whimsically.
Unless you have guru, how can youpreach?
Srāvaṇa kīrtana, preaching means kīrtana. Unless one has heard from a bona fide guru, what will he preach?
What he has heard, he will say that thing.
"I have heard this from authorities, from my guru."
Preaching is another name for śravana, another name for hearing. What I've heard I'm repeating. Therefore, only onewho has heard, he can preach and do kīrtana.
Otherwise who can do kīrtana?
One who has not heard, what will he say, and who will hear all those nasty things?
Devotee: Many disciples of Śrīla Prabhupāda were preaching under the orders of Śrīla Prabhupāda and, seeing the miseries ofthe people, were spreading Śrīla Prabhupāda’s teachings. Now many have stopped preaching.
Gour Govinda Svāmī: One who has life andsees Kṛṣṇa can never stop preaching. He sees:
"Kṛṣṇa’s jīva is suffering."
He will preach in spite of all obstacles. When Bhaktivinoda Ṭhākura became very old he had to lift up his eyelids to see. But even at that age he would sa:
"I want to ride on a horse and goout and preach."
One whose heart bleeds, who hascompassion, he says such a thing. It is a question of compassion.
Are you preaching out of compassion?
One who is not preaching out of compassion, he may preach for some days, but then he stops.
"I lost all my enthusiasm."
"Oh, why did you lose it?
You lost Kṛṣṇa?"
Devotee: There are some that are still trying to preach, can we say they are actually keeping the orders of Śrīla Prabhupāda?
Throw the Vedas
Gour Govinda Svāmī: Prabhupāda said to keep Kṛṣṇa. He came togive you Kṛṣṇa. Following the siddhānta, he said:
"Let them somehow be attracted to Kṛṣṇa."
That was his aim. He went to the land of mlecchas and yavanas, the Western countries, and gave Kṛṣṇa to them.
How can they understand?
They cannot understand all this śāstra now.
Why did Buddhadeva, who was an incarnation of Lord Viṣṇu, say:
"Throw out the Vedas."
How can Viṣṇu, who is the source of the Vedas, say like that?
He is so compassionate.
What were they doing?
They were killing animals:
His heart became so compassionate, seeing this killing:
"Hey!
Stop this killing!"
They replied:
"Oh, it is described in the Vedas.
Why you are stopping?"
So Buddha Deva said:
"Throw out the Vedas."
Why does he speak like that?
Because unless they stop killing they cannot come to the stage of sattva; goodness. They are in the modes of ignorance and passion. They cannot understand the Vedas. So he did like that. This is not siddhānta. Then all the Buddhists said:
"Oh Buddhadeva said we can throwout the Vedas."
The result was that they became nāstika, atheists. But the Vedas cannot be lost. The Vedas are apauruṣeya they come from the Lord, so they should be established. Therefore the Supreme Lord Nārāyaṇa gave the order of the very powerful Lord Śiva:
"You go, Mahādeva. You go and establish the Vedas, but keep Me hidden."
Then what did Śiva establish?
The gauṇa portion of the Vedas, the secondary portion (karma-kāṇḍa jñāna kāṇḍa). Śaṅkarācārya came to do this. He thought.
“This is the order of my master. I am the order carrier.”
His Divine Grace Śrī Śrīmad Gour Govinda Svāmī Mahārāja
guṇādhikān mudaṁ lipsed
anukrośaṁ guṇādhamāt
maitrīṁ samānād anvicchen
na tāpair abhibhūyate
anukrośaṁ guṇādhamāt
maitrīṁ samānād anvicchen
na tāpair abhibhūyate
Translation
Every man should act like this: when hemeets a person more qualified than himself, he should be very pleased; when hemeets someone less qualified than himself, he should be compassionate towardhim; and when he meets someone equal to himself, he should make friendship withhim. In this way one is never affected by the threefold miseries of thismaterial world.
Purport
Generally when we find someone morequalified than ourselves, we become envious of him; when we find someone less qualified, we deride him; and when we find someone equal we become very proud of our activities. These are the causes of all material tribulations. The greatsage Nārada therefore advised that a devotee should act perfectly. Instead of being envious of a more qualified man, one should be jolly to receive him. Instead of being oppressive to a less qualified man, one should be compassionate toward him just to raise him to the proper standard. And when onemeets an equal, instead of being proud of one's own activities before him, one should treat him as a friend. One should also have compassion for the people in general, who are suffering due to forgetfulness of Kṛṣṇa. These important functions will make one happy within this material world.
Lecture by Śrīla Gour Govinda Mahārāja
These are the instructions of Nārada Muni. Nārada Muni is a mahājana, and this is mahājana-vākya, the words of agreat personality.
‘mahājana’ yei kahe, sei ‘satya’ māni --- what a sadhu-mahājana says, that is truth, satya. (Śrī Caitanya-caritāmṛta Madhya-līlā 22.56)
mahājano yena gataḥ sa panthāḥ --- them ahājana has shown us the path, and that is the path we have to tread.
(Śrī Caitanya-caritāmṛta Madhya-līlā 17.186)
We have to follow the footprints of them ahājanas. There is no need of manufacturing some new path. Here Nārada Muniinstructs Dhruva Mahārāja how to be happy here --- how one should behave andhow he should deal with others so that he will never be affected by thethreefold miseries of the material world.
"When he meets a person more qualified than himself, he should be very pleased; when he meets someone less qualified than himself, he should be compassionate toward him; and when he meets someone equal to himself, he should make friendship with him."
These are the dealings of a Vaiṣṇava, adevotee. One who is not a vaiṣṇava, he behaves in the opposite way. As Śrīla Prabhupāda has said in his purport:
"Generally we find someone less qualified; we deride him; and when we find someone equal we become very proud of our activities. These are the causes of all material tribulations."
Whatever is said here by Nārada Muni describes the behaviour of a Vaiṣṇava, especially a madhyama-adhikārī (second class) Vaiṣṇava.
śrīmad-bhāgavataṁ pramāṇam
amalaṁ premāpum-artho mahān
śrī-caitanya-mahāprabhor
matam idaṁtatrādaro naḥ paraḥ
(Caitanya-manjusa, Śrīla ViśvanāthaCakravartī Ṭhākura)
amalaṁ premāpum-artho mahān
śrī-caitanya-mahāprabhor
matam idaṁtatrādaro naḥ paraḥ
(Caitanya-manjusa, Śrīla ViśvanāthaCakravartī Ṭhākura)
Śrīmad-Bhāgavatam is amala-pramāṇa, the spotless proof, and premā pum-artho mahān, prema bhakti is the highest truth. These are the opinions of Śrī Caitanya Mahāprabhu.
bhāgavata ye nā māne, se—yavana-sama
tāra śāstā āche janme-janme prabhu yama
(Śrī Caitanya-bhāgavata, Ādi 2.39)
tāra śāstā āche janme-janme prabhu yama
(Śrī Caitanya-bhāgavata, Ādi 2.39)
On who does not accept Śrīmad-Bhāgavatam is a mleccha and a yavana. He is to be punished by Yamarāja, not for one life, but janme-janme -- life after life. So we should accept Śrīmad Bhāgavatam, and all mahājana vākyas are there.
Madhyama-adhikārī
These are the dealings of a madhyama-adhikārī:
īśvare tad-adhīneṣu
bāliśeṣu dviṣatsu ca
prema-maitrī-kṛpopekṣā
yaḥ karoti sa madhyamaḥ
(Śrīmad-Bhāgavatam 11.2.46)
bāliśeṣu dviṣatsu ca
prema-maitrī-kṛpopekṣā
yaḥ karoti sa madhyamaḥ
(Śrīmad-Bhāgavatam 11.2.46)
Īśvare, one who has developed love for īśvara,love for the Supreme Lord Kṛṣṇa; tad-adhīneṣu, one who has developed friendship with those who are equal Vaiṣṇavas; bāliśeṣu, one who becomes compassionate ormerciful towards bāliśā, ignorant fools, mūrkha, and dviṣatsu ca, one whoignores an offender is a madhyama-adhikārī. A madhyama-adhikārī behaves in thisway.
In Harināma Cintāmaṇi also Bhaktivinoda Ṭhākura Mahājana, a great ācārya in our Gauḍīya Vaiṣṇava-paramparā, has said like this:
kṛṣṇa-prema kṛṣṇa-bhakte
maitrī ācaraṇa
bāliśete kṛpā āra dveṣī upekṣaṇa
karile madhyama bhakta śuddha bhaktahana
kṛṣṇa-nāmne adhikāra karena arjana
(Śrī Harināma Cintāmaṇi 4.81-82
maitrī ācaraṇa
bāliśete kṛpā āra dveṣī upekṣaṇa
karile madhyama bhakta śuddha bhaktahana
kṛṣṇa-nāmne adhikāra karena arjana
(Śrī Harināma Cintāmaṇi 4.81-82
kṛṣṇa-prema kṛṣṇa-bhakte maitrī ācaraṇa - one who develops love for Kṛṣṇa and makes friendship with kṛṣṇa bhaktas; bāliśete kṛpā - one who becomes compassionate or merciful towards a bāliśā, a mūrkha, and ignorant fool; are dveṣi upekṣaṇa - one who ignores an offender; someone who behaves like this is a madhyama-bhakta. madhyama bhakta śuddha bhakta hana - such a madhyama-bhakta becomes a śuddha-bhakta, apure devotee.
Then what happens?
kṛṣṇa-nāmne adhikāra karena arjana - then he gets adhikāra (qualification) in chanting kṛṣṇa-nāma. This is Bhaktivinoda Ṭhākura’sinstruction.
Kaniṣṭha-adhikārī
In this connection we'll also speak about who is a kaniṣṭha-adhikārī:
arcāyām eva haraye
pūjāṁ yaḥ śraddhayehate
na tad-bhakteṣu cānyeṣu
sa bhaktaḥ prākṛtaḥ smṛtaḥ
(Śrīmad-Bhāgavatam 11.2.47)
pūjāṁ yaḥ śraddhayehate
na tad-bhakteṣu cānyeṣu
sa bhaktaḥ prākṛtaḥ smṛtaḥ
(Śrīmad-Bhāgavatam 11.2.47)
A kaniṣṭha-adhikārī is one who offers worship to the Deity form of Lord Hari, arca-vigraha, according to laukika-śraddhā (ordinary faith), not śāstrīya-śraddhā (faith based on śāstra). It is aquestion of śraddhā. Two types of śraddhā are there, śāstrīya-śraddhā andlaukika-śraddhā. When we speak of śraddhā we mean śāstrīya-śraddhā. One shoulddevelop śāstrīya-śraddhā, not laukika-śraddhā. And:
na tad-bhakteṣu cānyeṣu
sa bhaktaḥ prākṛtaḥ smṛtaḥ
sa bhaktaḥ prākṛtaḥ smṛtaḥ
One who doesn't pay respect to hari bhakta, the devotee of Lord Hari, and isn't compassionate toward other living entities in whom Lord Hari is present, he is a kaniṣṭha-bhakta.
Uttama-adhikārī
Then who is an uttama-adhikārī?
sarva-bhūteṣu yaḥ paśyed
bhagavad-bhāvam ātmanaḥ
bhūtāni bhagavaty ātmany
eṣa bhāgavatottamaḥ
bhagavad-bhāvam ātmanaḥ
bhūtāni bhagavaty ātmany
eṣa bhāgavatottamaḥ
"The most advanced devotee sees within everything the soul of all souls, the Supreme Personality of Godhead, Śrī Kṛṣṇa.Consequently he sees everything in relation to the Supreme Lord and understands that everything that exists is eternally situated within the Lord."
(Śrīmad-Bhāgavatam 11.2.45)
Also in Caitanya-caritāmṛta:
sthāvara-jaṅgama dekhe, nā dekhe tāramūrti
sarvatra haya nija iṣṭa-deva-sphūrti
(Śrī Caitanya-caritāmṛta Madhya-līlā 8.274)
sarvatra haya nija iṣṭa-deva-sphūrti
(Śrī Caitanya-caritāmṛta Madhya-līlā 8.274)
This is uttama-adhikārī. He sees th emoving and non-moving entities, sthāvara-jaṅgama, but he never sees their outward form.
What does he see?
He sees his iṣṭa, his most beloved Deity, Kṛṣṇa, everywhere, sarvatra haya nija iṣṭa-deva-sphūrti. This is acompletely Kṛṣṇa conscious person.
And who is completely Kṛṣṇa consciousand what is complete Kṛṣṇa consciousness?
Kṛṣṇa says in Bhagavad-gītā:
yo māṁ paśyati sarvatra
sarvaṁ ca mayi paśyati
tasyāhaṁ na praṇaśyāmi
sa ca me na praṇaśyati
(Bhagavad-gītā 6.30)
sarvaṁ ca mayi paśyati
tasyāhaṁ na praṇaśyāmi
sa ca me na praṇaśyati
(Bhagavad-gītā 6.30)
"One who sees Me everywhere andsees everything in Me, he is completely Kṛṣṇa conscious, tasyāhaṁ na praṇaśyāmisa ca me na praṇaśyati. I am never out of his sight and he is never out of my sight. He sees Me, I see him. This is complete kṛṣṇa consciousness. That is anuttama-adhikārī.
sthāvara-jaṅgama dekhe, nā dekhe tāramūrti
sarvatra haya nija iṣṭa-deva-sphūrti
sarvatra haya nija iṣṭa-deva-sphūrti
He sees moving and non-moving entities but never sees the outward form. Everywhere he sees his iṣṭa, his most beloved Deity, who is there in the heart, Lord Kṛṣṇa. That is an uttama-adhikārī.
Then there is bhāgavata-uttama.
Who is a bhāgavata-uttama?
visṛjati hṛdayaṁ na yasya sākṣād
dharir avaśābhihito 'py aghaugha-nāśaḥ
praṇaya-rasanayā dhṛtāṅghri-padmaḥ
sa bhavati bhāgavata-pradhāna uktaḥ
dharir avaśābhihito 'py aghaugha-nāśaḥ
praṇaya-rasanayā dhṛtāṅghri-padmaḥ
sa bhavati bhāgavata-pradhāna uktaḥ
"One who chants the holy name ofthe Supreme Lord, Hari, even unconsciously is freed from all sins. When Lord Hari grants liberation from sin to one who even unconsciously or negligently chants His holy name, the position of one who never abandons the shelter of His lotus feet must be considered highly exalted. Such a devotee can never give upthe association of the Lord, nor can the Lord give up his association of theLord, nor can the Lord give up his association. Kṛṣṇa Himself dwells eternally within his heart. Such a great soul is known as bhāgavata-pradhāna - the most exalted devotee of the Lord."
(Śrīmad-Bhāgavatam 11.2.55)
By uttering the name of hari all sinful reactions are destroyed and that Hari is bound up in the heart of a Vaiṣṇava, praṇaya-rasanayā, but the rope of love. In other words, Lord Hari never leaves the heart of such a Vaiṣṇava, a bhāgavata-uttama.
According to Faith
Also in Caitanya-caritāmṛta Kavirāja Gosvāmī has spoken of these three types of Vaiṣṇavas.
śraddhāvān jana haya bhakti-adhikārī
’uttama’, ‘madhyama’, ‘kaniṣṭha’—śraddhā-anusārī
(Śrī Caitanya-caritāmṛta Madhya-līlā 22.64)
’uttama’, ‘madhyama’, ‘kaniṣṭha’—śraddhā-anusārī
(Śrī Caitanya-caritāmṛta Madhya-līlā 22.64)
According to one's śraddhā, faith, one's eligibility for bhakti is classified as uttama, madhyama or kaniṣṭha.
śāstra-yuktye sunipuṇa, dṛḍha-śraddhā yāṅra
’uttama-adhikārī’ sei tāraye saṁsāra
(Śrī Caitanya-caritāmṛta Madhya-līlā 22.65)
’uttama-adhikārī’ sei tāraye saṁsāra
(Śrī Caitanya-caritāmṛta Madhya-līlā 22.65)
One who is very expert in presenting śāstric evidences and who has unflinching faith in sadhu-śāstra-guru, unflinching faith in Kṛṣṇa, dṛḍha-śraddhā, he is uttama-adhikārī. tāraye saṁsāra - he can deliverthe whole world.
śāstra-yukti nāhi jāne dṛḍha, śraddhāvān
’madhyama-adhikārī’ sei mahā-bhāgyavān
(Śrī Caitanya-caritāmṛta Madhya-līlā 22.67)
’madhyama-adhikārī’ sei mahā-bhāgyavān
(Śrī Caitanya-caritāmṛta Madhya-līlā 22.67)
Who is madhyama-adhikārī?
He doesn't know so much śāstra-yukti, logical arguments on the basis of revealed scripture, but he is dṛḍha śraddhāvān, he has strong faith in sadhu-śāstra-guru, strong faith in Kṛṣṇa. sadgati-paḍatākṛṣṇe karaha viśvāsa, put complete faith, unflinching faith, in Kṛṣṇa, who is sadgati-paḍatā. One who does so is madhyama-adhikārī. Sei maha-bhāgyavān, he is very fortunate.
Two Kinds of Faith
yāhāra komala śraddhā, se ‘kaniṣṭha’jana
krame krame teṅho bhakta ha-ibe ‘uttama’
(Śrī Caitanya-caritāmṛta Madhya-22.69)
krame krame teṅho bhakta ha-ibe ‘uttama’
(Śrī Caitanya-caritāmṛta Madhya-22.69)
One who has not developed śāstrīya-śraddhā (faith in śāstra) but has developed only laukika-śraddhā (faith in what common people say), he is kaniṣṭha-adhikārī. Śāstrīya-śraddhā is described in Caitanya-caritāmṛta:
‘śraddhā- śabde — viśvāsa
kahe sudṛḍha niścaya
kṛṣṇe bhakti kaile
sarva-karma kṛta haya
(Śrī Caitanya-caritāmṛta Madhya 22.62)
kahe sudṛḍha niścaya
kṛṣṇe bhakti kaile
sarva-karma kṛta haya
(Śrī Caitanya-caritāmṛta Madhya 22.62)
Śraddhā means viśvāsa, faith, sudṛḍha, very strong faith, unflinching faith.
Faith in what?
Faith in sadhu-śāstra-guru, faith in Kṛṣṇa.This is faith. If someone develops kṛṣṇa-bhakti, all his activities are finished:
kṛṣṇe bhakti kaile sarva-karma kṛta haya
Nothing is left out if you have faith.
yāhāra komala śraddhā, se ‘kaniṣṭha’jana
krame krame teṅho bhakta ha-ibe ‘uttama’
(Śrī Caitanya-caritāmṛta Madhya-līlā 22.69)
krame krame teṅho bhakta ha-ibe ‘uttama’
(Śrī Caitanya-caritāmṛta Madhya-līlā 22.69)
Whose śraddhā is soft, who has not developed śāstrīya-śraddhā, only laukika-śraddhā, he is kaniṣṭha jana, aneophyte. By associating with more elevated Vaiṣṇavas, hearing from them and putting firm faith in their words, gradually he will make advancement and ultimately also become uttama.
What is śāstrīya-śraddhā and what islaukika-śraddhā?
Śāstrīya-śraddhā means unflinching faithin the śāstrīya siddhāntas, the teachings which are given especially as foundin the Śrīmad Bhāgavatam, which is the essence of all Vedas, Vedanta, and Upanishads:
sarva-vedānta-sāram hi
śrī-bhāgavatam iṣyate
tad-rasāmṛta-tṛptasya
nānyatra syād ratiḥ kvacit
(Śrīmad-Bhāgavatam 12.13.15)
śrī-bhāgavatam iṣyate
tad-rasāmṛta-tṛptasya
nānyatra syād ratiḥ kvacit
(Śrīmad-Bhāgavatam 12.13.15)
Śrīla Jīva Gosvāmī has put emphasis on śāstrīya-śraddhā.One should develop śāstrīya-śraddhā, not laukika-śraddhā. One who is a neophytedevotee, a kaniṣṭha-adhikārī, he has only faith in the words of materialisticpeople, materialistic scientists, philosophers, etc. He has not developed faithin the words of sadhus, Vaiṣṇavas, mahājanas, those who are ācāryas.
For example, people in this localitysay:
"Oh there is a ghost in thattree."
Then someone comes and hears from them.He says:
"Oh, the people say there is aghost in that tree."
If he comes to this area when the electricityis off and there is dense darkness, he may see something- as if someone isstanding there wearing white cloth.
"Oh, yes!
A ghost is there."
Because he has heard it from these people. This is laukika-śraddhā. But when the electricity comes, he sees:
"Oh, what is this?"
Oh, it is only a dead tree"
Because it looks white he thinks it is aghost.
We should not develop laukika-śraddhā. We should develop śāstrīya-śraddhā. Unless you develop śāstrīya-śraddhā, unless you deal with others as Nārada Muni has instructed here, then you will be affected by the threefold miseries of this material world. You will never be happy
Vaiṣṇava aparādha
So who are offenders?
Skanda Purāṇa states that there are six types of offenders and they all fall down and go to raurava, naraka (hell).
nindāṁ kurvanti ye mūḍhā
vaiṣṇavānāṁ mahātmanām
patanti pitṛbhiḥ sārddhaṁ
mahāraurava-saṁjñite
hanti nindati vai dveṣṭhi
vaiṣṇavān-nābhinandati
krudhyate yāti no harṣaṁ
darśane patanāni ṣaṭ
vaiṣṇavānāṁ mahātmanām
patanti pitṛbhiḥ sārddhaṁ
mahāraurava-saṁjñite
hanti nindati vai dveṣṭhi
vaiṣṇavān-nābhinandati
krudhyate yāti no harṣaṁ
darśane patanāni ṣaṭ
Skanda Purāṇa says:
nindāṁ kurvanti ye mūḍhā vaiṣṇavā nāṁmahātmanām - those who blaspheme a mahātmā-vaiṣṇava, they are great offenders.
They will definitely go to mahāraurava, hell. Not only them, but pitṛbhiḥ (all his ancestors also).
The six types of offenders are: thosewho try to kill a Vaiṣṇava; those who blaspheme a Vaiṣṇava; those who uponseeing a Vaiṣṇava do not pay praṇāma, obeisances, those who become angry with a Vaiṣṇava; those who develop enmity with a Vaiṣṇava; and those who upon seeing a Vaiṣṇava do not become jolly, but instead curve their faces:
"Oh who is he!"
They are offenders. Here Prabhupāda says:
"Instead of being envious of a more qualified man, one should be jolly to receive him."
Instead of becoming jolly, such a person becomes envious and covers his face. He is an offender. These six types of offenders fall down to mahāraurava, naraka.
See Kṛṣṇa Everywhere
Śrīla Prabhupāda formed this society for Kṛṣṇa consciousness. It is a society of Vaiṣṇavas.
Why did he form the society?
Because those who will become members ofthis society should develop complete Kṛṣṇa consciousness. That opportunity is given here.
yo māṁ paśyati sarvatra
sarvaṁ ca mayi paśyati
tasyāhaṁ na praṇāśyāmi
sa ca me na praṇaśyati
(Bhagavad-gītā 6.30)
sarvaṁ ca mayi paśyati
tasyāhaṁ na praṇāśyāmi
sa ca me na praṇaśyati
(Bhagavad-gītā 6.30)
This Bhagavad-gītā verse describes complete Kṛṣṇa consciousness. Kṛṣṇa says that one who sees Him everywhere:
sthāvara-jaṅgama dekhe, nā dekhe tāramūrti
sarvatra haya nija iṣṭa-deva-sphūrti
sarvatra haya nija iṣṭa-deva-sphūrti
He sees the different moving and non-movingentities, but he never sees their outward form. He sees his iṣṭa, his movebeloved Deity, Kṛṣṇa everywhere.
Who is such a person
bhakta āmā preme bandhiyāche hṛdaya-bhitare
yāhān netra paḍe tāhāṅ dekhaye āmāre
(Śrī Caitanya-caritāmṛta Madhya-līlā 25.127)
yāhān netra paḍe tāhāṅ dekhaye āmāre
(Śrī Caitanya-caritāmṛta Madhya-līlā 25.127)
That devotee who as bound Me up in hisheart with the rope of love - yāhān netra paḍe tāhāṅ dekhaye āmāre such a bhakta, wherever he looks he sees Me. Such a premī-bhakta, who has bound up Kṛṣṇa with the rope of love in his heart, he can see Kṛṣṇa everywhere. Otherwise noone can see Kṛṣṇa everywhere.
Kṛṣṇa also says:
nāhaṁ prakāśaḥ sarvasya
yoga-māyā-samāvṛtaḥ
mūḍho 'yaṁ nābhijānāti
loko mām ajam avyayam
(Bhagavad-gītā 7.25)
yoga-māyā-samāvṛtaḥ
mūḍho 'yaṁ nābhijānāti
loko mām ajam avyayam
(Bhagavad-gītā 7.25)
These are the words of Kṛṣṇa.
"I am never manifest before everyone, I am never manifest everywhere. I am covered by My yogamāyā potency.”
mūḍho 'yaṁ nābhijānāti
Kṛṣṇa says they are mūḍhas, rascals:
"They cannot see Me. They cannot understand Me."
In other words, Kṛṣṇa keeps Himself hidden.
But if Kṛṣṇa keeps Himself hidden, howcan we see Him?
Who can see Him?
bhakta āmā preme bandhiyāche hṛdaya-bhitare
yāhān netra paḍe tāhāṅ dekhaye āmāre
yāhān netra paḍe tāhāṅ dekhaye āmāre
Only such a premī-bhakta can see Him, one who has developed kṛṣṇa-prema, who has bound up Kṛṣṇa in his heart with therope of love. This bondage is very, very strong. Even Kṛṣṇa, who is almighty, cannot break it. He says:
na pāraye na pāraye na pāraye
I cannot, I cannot, I cannot. Suchbondage is so strong. Kṛṣṇa cannot keep Himself hidden before the eyes of suc ha premī-bhakta. A premī-bhakta sees Him everywhere, though Kṛṣṇa keeps Himself hidden.
Society Without Envy
This is the society for Kṛṣṇa consciousness formed by Śrīla Prabhupāda. One who becomes a member of this society gets the opportunity to develop complete Kṛṣṇa consciousness, to see Kṛṣṇa everywhere.
yo māṁ paśyati sarvatra
sarvaṁ ca mayi paśyati
tasyāhaṁ na praṇāśyāmi
sa ca me na praṇaśyati
(Bhagavad-gītā 6.30)
sarvaṁ ca mayi paśyati
tasyāhaṁ na praṇāśyāmi
sa ca me na praṇaśyati
(Bhagavad-gītā 6.30)
This is the goal. Prabhupāda has written in his books:
"The Kṛṣṇa consciousness movementaims at creating an atmosphere of non-envy. Of course, it is not possible foreveryone to become Kṛṣṇa conscious, but the Kṛṣṇa consciousness movement cancreate an exemplary society wherein there is no envy."
Where is the question of enviousness?
One who is envious is not a Kṛṣṇa conscious person. In other words, he is not a Vaiṣṇava. A real Vaiṣṇava sadhu is not at all envious. He sees every jīva as Kṛṣṇa’s jīva.
Kṛṣṇa is the object of his love, so how will he be envious?
Enviousness means lust.
What does that mean?
Pride is your enemy, crookedness (kapāṭa). If someone is making advancement on the spiritual path, others become enviousof him. They cannot tolerate it.
"Oh, he is making suchadvancement."
They start to speak all nasty things about him. Combining together, they start pulling down on him and attackinghim. This is enviousness. In a society of Vaiṣṇavas that should not be done. A Vaiṣṇava is not envious at all:
atra paramo nirmatsarāṇāṁ satāṁ vedyaṁ
(Śrīmad-Bhāgavatam 1.1.2)
(Śrīmad-Bhāgavatam 1.1.2)
Who understands bhāgavata-dharma-tattva?
Only a Vaiṣṇava, who is non-envious, can understand. Others will speculate:
"Oh, this is that, this is that."
Only speculation will go on because they cannot understand. They are not Vaiṣṇavas, they are all envious persons. Prabhupāda says:
"One who is envious of the successof a Vaiṣṇava is certainly not a Vaiṣṇava himself but an ordinary mundane man."
He may be pretending to be a Vaiṣṇava, but actually he is only an ordinary mundane man.
If the purpose of forming his societyfails, how will Śrīla Prabhupāda be happy?
This is a most important factor. So hereit is said:
"Generally when we find someonemore qualified than ourselves, we become envious of him."
This is the general nature of people who are a vaiṣṇavas; who are not Vaiṣṇavas, they become envious when they see aperson more qualified than themselves. But a Vaiṣṇava, who is completely Kṛṣṇa conscious, he'll never become envious.
"Instead of being envious of a more qualified man one should be jolly to receive him."
Kṛṣṇa-prema kṛṣṇa bhakte maitrī-ācaraṇa -he who develops kṛṣṇa-prema, he develops friendship with Vaiṣṇavas, kṛṣṇa-bhaktas. And when he sees a more qualified Vaiṣṇava than himself he becomes jolly. Thatis a real Vaiṣṇava, a pure Vaiṣṇava. This is the purpose for which Śrīla Prabhupāda formed this society for Kṛṣṇa consciousness.
Compassion
Therefore Prabhupāda says:
“The Kṛṣṇa consciousness movement can create an exemplary society wherein there is no envy at all."
Prabhupāda says in the concluding linesof his purport:
"One should also have compassion for the people in general who are suffering due to forgetfulness of Kṛṣṇa.”
Who becomes compassionate for the people in general?
One who is a completely Kṛṣṇa consciousperson, who sees Kṛṣṇa everywhere; only he can become compassionate.
Otherwise, how can one have compassion?
The jīva is suffering. He is Kṛṣṇa’s jīva, so why is he suffering?
It's because of his forgetfulness of Kṛṣṇa. One who sees Kṛṣṇa and who sees the jīva’s relationship with Kṛṣṇa, he becomes compassionate. Otherwise, there is no question of compassion. This is most important. Only such a Vaiṣṇava who sees Kṛṣṇa everywhere is a completely Kṛṣṇa conscious person. He becomes compassionate.
Prahlāda Mahārāja, a pure devotee, sawhis most beloved Lord in a stone pillar.
"Yes, the lord is everywhere."
However when his very powerful demoniac father Hiraṇyakaśipu, who had conquered the three worlds, heard his son Prahlāda Mahārāja speak like this, he became angry;
"Why you say He's everywhere. Is Hethere in this stone pillar?"
Who sees?
A completely Kṛṣṇa conscious person, a premī-bhakta, always sees.
bhakta āmā preme bandhiyāche hṛdaya-bhitare
yāhān netra paḍe tāhāṅ dekhaye āmāre
yāhān netra paḍe tāhāṅ dekhaye āmāre
Wherever he looks he sees Kṛṣṇa. Kṛṣṇa gives him darśana. Kṛṣṇa cannot keep Himself hidden from the vision of such acompletely Kṛṣṇa conscious person, a premī-bhakta, always sees.
bhakta āmā preme bandhiyāche hṛdaya-bhitare
yāhān netra paḍe tāhāṅ dekhaye āmāre
yāhān netra paḍe tāhāṅ dekhaye āmāre
Wherever he looks he sees Kṛṣṇa. Kṛṣṇa gives him darśana. Kṛṣṇa cannot keep Himself hidden form the vision of such acompletely Kṛṣṇa conscious person, premī-bhakta. The premī-bhakta says:
"Yes, He's there."
But his demoniac father, who had conquered over the three worlds, could not see.
It is a question of vision. One who sees Kṛṣṇa everywhere, one who sees kṛṣṇa-sambandha; the relationship with Kṛṣṇa, that the jīva is suffering because of a lack of Kṛṣṇa consciousness, he will think:
"Let me go and inculcate Kṛṣṇa consciousness into others."
That is the real beneficial work. Therefore, if one develops Kṛṣṇa consciousness, understands his position, and establishes his relationship with Kṛṣṇa, there will be no suffering at all. Such a Vaiṣṇava who sees Kṛṣṇa and kṛṣṇa-sambandha everywhere, his heart bleeds seeing the suffering of the jīvas here. He cannot sit tightly. He will go outand preach the science of Kṛṣṇa consciousness.
"Yes, let everyone be Kṛṣṇa conscious, let everyone be happy."
Prabhupāda’s Purpose
Therefore, in this verse Nārada Muni says:
"Every man should act like this."
So there will be no miseries at all. This world will be turned into a vaikuṇṭha jagat:
"When he meets a person more qualified than himself he should be very pleased."
There should be no enviousness. Thisenviousness is one of the six enemies. Kāma (lust), krodha (anger), lobha (greed), moha (illusion), mada (madness) and mātsarya (envy) — in Sanskrit it issaid. Mātsarya (enviousness) is one of your six enemies.
The second verse of Bhāgavatam says:
dharmaḥ projjhita-kaitavo 'tra paramonirmatsarāṇāṁ satāṁ vedyaṁ
Who can understand bhāgavata-dharma-tattva; what is said in Śrīmad-Bhāgavatam?
paramo nirmatsarāṇāṁ satāṁ vedyaṁ
satāṁ means devotee, Vaiṣṇavas.
paramo nirmatsarāṇāṁ - those who are notenvious at all. Only they can understand Śrīmad-Bhāgavatam. Only they canunderstand bhāgavata-dharma-tattva. Otherwise the Bhāgavata will never appear,never manifest at all. This is a most important thing and this is the purpose for which Śrīla Prabhupāda formed the Society for Kṛṣṇa Consciousness. The Kṛṣṇa consciousness movement aims at creating an atmosphere of non-envy.
"Of course it is not possible foreveryone to become Kṛṣṇa conscious, but the Kṛṣṇa movement can create an exemplary society wherein there is no envy."
This is the purpose of Śrīla Prabhupāda, the Founder-Ācārya of Iskcon, International Society for Kṛṣṇa Consciousness; that all should be pure Vaiṣṇavas, Vaiṣṇava in the true sense. A Vaiṣṇava isnot envious. He's nirmatsara, not envious at all. That is Vaiṣṇava. Here Prabhupādasays:
"Generally when we find someonemore qualified than ourselves we become envious of him."
All mahājanas have said. Bhaktivinoda Ṭhākurahas said. Śāstra says. Nārada Muni, a mahājana, here he says.
Wicked Person
Bhaktivinoda Ṭhākura Mahājana, who is considered the Seventh Gosvāmī, a great ācārya in our Gauḍīya-Vaiṣṇavaparamparā has said (Śaraṇāgati 4):
āmāra jīvana sadā pāpe rata,
nāhiko puṇyera leśa
parere udvega diyāchi je kato
diyāchi jīvere kleśa (1)
nāhiko puṇyera leśa
parere udvega diyāchi je kato
diyāchi jīvere kleśa (1)
Throughout my whole life I have been addicted to sin, never performing any pious activities. I have simply been asource of disturbance and suffering for others.
nija sukha lāgi’ pāpe nāhi ḍori’
doyā-hīna svārtha-paro
para sukhe duḥkhī, sadā mithyā-bhāṣī
para-duḥkha sukha koro (2)
doyā-hīna svārtha-paro
para sukhe duḥkhī, sadā mithyā-bhāṣī
para-duḥkha sukha koro (2)
For my own pleasure I never fear to commit any sin. I am devoid of pity and full of selfishness; I’m sorry atothers’ happiness and am an inveterate liar. Indeed, I take delight in others’miseries.
aśeṣa kāmanā, hṛdi mājhe mora,
krodhī dambha-parāyaṇa
mada-matta sadā viṣaye mohita,
hiṁsā-garva vibhūṣaṇa (3)
krodhī dambha-parāyaṇa
mada-matta sadā viṣaye mohita,
hiṁsā-garva vibhūṣaṇa (3)
Endless are the selfish desires in myheart. I am prone to anger and devoted to arrogance. Intoxicated by conceit anddeluded by attraction to sense pleasure, I ornament myself with pride and envy.
nidrālasya-hata, sukārye virata,
akārye udyogī āmi
pratiṣṭhā lāgiyā, śāṭhya-ācaraṇa,
lobha-hata sadā kāmī (4)
akārye udyogī āmi
pratiṣṭhā lāgiyā, śāṭhya-ācaraṇa,
lobha-hata sadā kāmī (4)
Afflicted by laziness and sleep, adverse to pious activities, I delight to perform any harmful act to obtain name and fame. I am very adept in duplicity, always lusty and degraded by mundane greed.
e heno durjana, sajjana-varjita,
aparādhī nirantara
śubha-kārya-śūnya, sadānartha-manāḥ
nānā duḥkhe jara jara (5)
aparādhī nirantara
śubha-kārya-śūnya, sadānartha-manāḥ
nānā duḥkhe jara jara (5)
Being such a miscreant and rejected bysaintly persons, I have become a repeated offender. I never do good deeds butam inclined only to bad habits. Thus, I am oppressed by so many miseries.
tā’te dīna akiñcana
bhakativinoda, prabhura caraṇe,
kore duḥkha nivedana (6)
bhakativinoda, prabhura caraṇe,
kore duḥkha nivedana (6)
Now in old age I am rendered helpless, reduced to a fallen and destitute condition. Bhaktivinoda presents his sad caseat the feet of the Lord.
parere udvega diyāchi je kato
diyāchi jīvere kleśa
diyāchi jīvere kleśa
I am such a rascal, such an enviousperson. I always give pain to others and put them in anxiety.
nija sukha lāgi’ pāpe nāhi ḍori’
doyā-hīna svārtha-paro
doyā-hīna svārtha-paro
I am very selfish for my own name, fame, adoration and prestige, for my own happiness.
I am not afraid of committing any sinfulactivity. doyā-hīna, I am a merciless person, a greatly selfish person.
para sukhe duḥkhī, sadā mithyā-bhāṣī
para-duḥkha sukha koro
para-duḥkha sukha koro
When I see someone is becoming moreadvanced it is very painful to me, so I become envious.
sadā mithyā - I only speak lies.
para-duḥkha sukha koro - when I seesomeone is suffering I become jolly, "Yes, very good, very good!"
aśeṣa kāmanā, hṛdi mājhe mora,
krodhī dambha-parāyaṇa
krodhī dambha-parāyaṇa
So many material desires are there in myheart. I get angry in flimsy cases.
dambha-parāyaṇa -I am proud, puffed upfellow:
"I am great!
Is there anyone greater than I?"
Especially in Kali yuga, the mostdegraded age, this pride is the measuring rod. Everyone thinks:
"I am great"
Then another says:
"What?
You are great?
I am great!"
Then fighting, quarrelling begins. This is Kali yuga. This dambha, pride, is the measuring rod. Two persons quarrel. Two groups quarrel. Two neighbours quarrel and fight. Two states, two nations:
"I am great!
Hey!
What are you?
You are great?
I am great!!"
Then fighting. This is dambha (pride).
mada-matta sadā viṣaye mohita,
hiṁsā-garva vibhūṣaṇa
hiṁsā-garva vibhūṣaṇa
I am always puffed-up and proud, intoxicated with the desire for material enjoyment. I am a great materialistic person, and hiṁsā-garva, always envious and proud. These are my ornaments, vibhūṣaṇa.
nidrālasya-hata, sukārye virata,
akārye udyogī āmi
pratiṣṭhā lāgiyā, śāṭhya-ācaraṇa,
lobha-hata sadā kāmī
akārye udyogī āmi
pratiṣṭhā lāgiyā, śāṭhya-ācaraṇa,
lobha-hata sadā kāmī
Such a person is a lazy fellow. He sleeps too much and never does any good work. He is always very enthusiastic todo evil, nasty, abominable activities for his own prestige, name fame andadoration.
śāṭhya-ācaraṇa -he acts in a very duplicitous, crooked way.
lobha-hata sadā kāmī - so much lust isin his heart.
e heno durjana, sajjana-varjita,
aparādhī nirantara
aparādhī nirantara
This is durjana, not sajjana. Such aperson is rejected by sajjanas. He is always an aparādhī, a great offender, sohis dealings are very crooked, duplicitous dealings. As it is said in the verse:
"When one finds someone more qualified than himself he becomes envious of him. When one finds someone less qualified he derides him. When one finds someone equal with him he become sproud of his activities. These are the causes of all material tribulations.
"Such a person is a durjana, a most wicked person. He is not a sajjana. He's an aparādhī, always a great offender.
śubha-kārya-śūnya, sadānartha-manāḥ
nānā duḥkhe jara jara
nānā duḥkhe jara jara
He never does anything auspicious. He'scovered up, surrounded with so many anarthas. He's nānā duḥkhe jara jara - alwaysafflicted, by the threefold miseries of this material world. He will never behappy at all.
This is the statement of Nārada Muni:
"Every man should act like this: when he meets a person more qualified than himself, he should be very pleased; when he meets someone less qualified than himself, he should be compassionate toward him; and when he meets someone equal to himself, he should make friendship with him."
Otherwise he'll suffer.
"In this way one is never affectedby the threefold miseries of this world."
This is the statement of sadhu-śāstra-mahājanas.
QUESTIONS AND ANSWERS
Devotee: I appreciate very much that you explained to us how Śrīla Prabhupāda’s purpose is to create a society without envy.
Gour Govinda Svāmī: That I quoted from Prabhupāda’s purports from Śrīmad-Bhāgavatam.
Devotee: We see that amongst devotees that are most advanced, the principle is tṛṇād api sunīcena taror api sahiṣṇunā. It's not an artificial thing to actually believe…
Gour Govinda Svāmī: Not artificial, Bābā!
How many days can you act like this?
Before your svarūpa (real form) will berevealed!
How many days can it go on artificially?
But with a vaiṣṇava it's quite natural.
Devotee: My question is, Śrīla Prabhupādahas said that even if one does not have the practical vision that Kṛṣṇa is behind everything, is in everything, and is connected to everything, still, ifone understands this theoretically he is a devotee that is rightly situated.
Gour Govinda Svāmī: Rightly situated?
One who sees theoretically is rightly situated?
Real Compassion?
Devotee: But if one has theoretical understanding that he has gotten form the words of the spiritual master, thenone is rightly situated. So in your class you said that only the topmost devotee can be compassionate.
Gour Govinda Svāmī: Yes, only one who sees Kṛṣṇa.
Devotee: So my question is, does that mean no one else can be compassionate?
Gour Govinda Svāmī: One may becom passionate to fulfil his own selfish desire. One may be compassionate to some and not compassionate to others. He has rāga and dveṣa, liking and disliking. He is not equal to one and all. He cannot be.
Unless one sees Kṛṣṇa how can he becompassionate?
He will see, this is Kṛṣṇa’s jīvasuffering. His heart bleeds. He cannot sit tight. He will go out and preach Kṛṣṇa consciousness.
And who preaches?
prāṇa āche yāṅra, se hetu pracāra - one who has life?
What is life?
jīvanaṁ sarva-bhūteṣu
(Bhagavad-gītā 7.9)
(Bhagavad-gītā 7.9)
Kṛṣṇa says:
"I am jīvan, I am the life in allliving entities."
One who sees Kṛṣṇa everywhere. Who sees Kṛṣṇa’sjīva suffering because of forget fulness of Kṛṣṇa, because of a lack of Kṛṣṇa consciousness; he has prāṇa, life. He goes out and preaches. He is completely surrendered to Kṛṣṇa.Therefore Kṛṣṇa came as Mahāprabhu, as a bhakta (a devotee), to teach devotion, to teach how to surrender unto Kṛṣṇa (śikhāya śaraṇāgati bhakatera prāṇa). Śaraṇāgati is the life of the devotee who is completely surrendered.
kṛṣṇa tāre kare ātma-sama (then Kṛṣṇa accepts him).
prāṇa āche yāra sei hetu pracāra (he has got life; therefore he goes out and preaches).
Otherwise, who can preach?
How can one preach unless one sees Kṛṣṇa, sees Kṛṣṇa’s jīva suffering?
He does not want anyone to suffer. Everyone should be Kṛṣṇa conscious. Therefore, here Nārada Muni says thateveryone should act like this. This is the purpose of Śrīla Prabhupāda forming the society for Kṛṣṇa consciousness.
Uttama Acting as Madhyama
Devotee: Mahārāja, a madhyama-adhikārī has strong faith in the process of Kṛṣṇa consciousness but he doesn't have avery good knowledge of the scriptures.
How can he preach if he doesn't have good knowledge of the scriptures?
Gour Govinda Svāmī: He should have it by associating with an uttama adhikārī. He should get it. Maha-bhāgyavān, he'svery fortunate [the madhyama-adhikārī] because he has strong faith. This ismost important. Adau śraddhā, the first thing is your faith. He has strong faith in the words of sadhu-śāstra-guru. He has strong faith in Kṛṣṇa. He puts faith in Kṛṣṇa, in the words of Kṛṣṇa. And sadhus, those who are mahājanas, they speak what Kṛṣṇa has said.
Devotee: If an uttama-adhikārī wants to preach, generally he comes down to the level of madhyama and acts like a madhyama.
Gour Govinda Svāmī: Yes. Otherwise he cannot preach, because an uttama-adhikārī sees moving and non-moving living entities, but he never sees the outward form. He always sees Kṛṣṇa.
sthāvara-jaṅgama dekhe, nā dekhe tāramūrti
sarvatra haya nija iṣṭa-deva-sphūrti
(Śrī Caitanya-caritāmṛta Madhya-līlā 8.274)
sarvatra haya nija iṣṭa-deva-sphūrti
(Śrī Caitanya-caritāmṛta Madhya-līlā 8.274)
He sees only Kṛṣṇa. He says:
"Oh, this living entity is Kṛṣṇa’s devotee; he is engaged in Kṛṣṇa’s service."
He never sees the out ward form. His vision is completely different.
Therefore he steps down to madhyama, otherwise how can he speak?
How can he see that the jīva is suffering from a lack of Kṛṣṇa consciousness, from forget fulness of Kṛṣṇa?
Therefore, one who preaches, he stepsdown to madhyama-adhikārī; but he's uttama-adhikārī, otherwise he cannotpreach. Those who are uttama-bhāgavata cannot preach. Therefore, one whopreaches steps down to the madhyama-adhikārī stage. But he is not a madhyama asdescribed here śāstra-yukti nāhi jāne; who doesn't know śāstra. The uttama-adhikārī knows śāstra. Such an uttama-adhikārī who acts as a madhyama-adhikārī is not like the general type of madhyama-adhikārī, madhyama-bhakta. This madhyama-adhikārī, he is uttama-adhikārī, but he hasstepped own. He knows śāstra and he is very expert in presenting and quoting śāstric evidences, because:
tasmāc chāstraṁ pramāṇaṁ te
kāryākārya-vyavasthitau
(Bhagavad-gītā 16.24).
kāryākārya-vyavasthitau
(Bhagavad-gītā 16.24).
This is śāstra-pramāṇa.
What is to be done, kārya, and what isnot to be done, akārya; how can we decide?
Unless he presents śāstra-pramāṇa, howcan he decide what is to be done and what is not to be done?
He is not a general ordinary madhyama-adhikārī.
Preaching
Devotee: One who has laukika-śraddhā hasto act under the guidance of one who has śāstrīya-śraddhā?
Gour Govinda Svāmī: Yes, he should havea guru, a bonafide Vaiṣṇava guru. He should do bhajana under such expertguidance. He should not act whimsically.
Unless you have guru, how can youpreach?
Srāvaṇa kīrtana, preaching means kīrtana. Unless one has heard from a bona fide guru, what will he preach?
What he has heard, he will say that thing.
"I have heard this from authorities, from my guru."
Preaching is another name for śravana, another name for hearing. What I've heard I'm repeating. Therefore, only onewho has heard, he can preach and do kīrtana.
Otherwise who can do kīrtana?
One who has not heard, what will he say, and who will hear all those nasty things?
Devotee: Many disciples of Śrīla Prabhupāda were preaching under the orders of Śrīla Prabhupāda and, seeing the miseries ofthe people, were spreading Śrīla Prabhupāda’s teachings. Now many have stopped preaching.
Gour Govinda Svāmī: One who has life andsees Kṛṣṇa can never stop preaching. He sees:
"Kṛṣṇa’s jīva is suffering."
He will preach in spite of all obstacles. When Bhaktivinoda Ṭhākura became very old he had to lift up his eyelids to see. But even at that age he would sa:
"I want to ride on a horse and goout and preach."
One whose heart bleeds, who hascompassion, he says such a thing. It is a question of compassion.
Are you preaching out of compassion?
One who is not preaching out of compassion, he may preach for some days, but then he stops.
"I lost all my enthusiasm."
"Oh, why did you lose it?
You lost Kṛṣṇa?"
Devotee: There are some that are still trying to preach, can we say they are actually keeping the orders of Śrīla Prabhupāda?
Throw the Vedas
Gour Govinda Svāmī: Prabhupāda said to keep Kṛṣṇa. He came togive you Kṛṣṇa. Following the siddhānta, he said:
"Let them somehow be attracted to Kṛṣṇa."
That was his aim. He went to the land of mlecchas and yavanas, the Western countries, and gave Kṛṣṇa to them.
How can they understand?
They cannot understand all this śāstra now.
Why did Buddhadeva, who was an incarnation of Lord Viṣṇu, say:
"Throw out the Vedas."
How can Viṣṇu, who is the source of the Vedas, say like that?
He is so compassionate.
What were they doing?
They were killing animals:
sadaya-hṛdaya-darśita-paśu-ghātam
(Daśāvatāra-stotra 9)
(Daśāvatāra-stotra 9)
His heart became so compassionate, seeing this killing:
"Hey!
Stop this killing!"
They replied:
"Oh, it is described in the Vedas.
Why you are stopping?"
So Buddha Deva said:
"Throw out the Vedas."
Why does he speak like that?
Because unless they stop killing they cannot come to the stage of sattva; goodness. They are in the modes of ignorance and passion. They cannot understand the Vedas. So he did like that. This is not siddhānta. Then all the Buddhists said:
"Oh Buddhadeva said we can throwout the Vedas."
The result was that they became nāstika, atheists. But the Vedas cannot be lost. The Vedas are apauruṣeya they come from the Lord, so they should be established. Therefore the Supreme Lord Nārāyaṇa gave the order of the very powerful Lord Śiva:
"You go, Mahādeva. You go and establish the Vedas, but keep Me hidden."
Then what did Śiva establish?
The gauṇa portion of the Vedas, the secondary portion (karma-kāṇḍa jñāna kāṇḍa). Śaṅkarācārya came to do this. He thought.
“This is the order of my master. I am the order carrier.”
Mayāpura: 21 de febrero de 1995 - Śrīmad Bhāgavatam 4.18.33-36
Su Divina Gracia Śri Śrīmad Gour Govinda Swami Mahārāja
Todo hombre debería actuar así: cuando se encuentre con alguien más cualificado que él, debería alegrarse mucho; cuando se encuentre con alguien menos cualificado, debería mostrarle compasión; y cuando se encuentre con alguien de su mismo nivel, debería entablar amistad con él. De esta forma, uno nunca se verá afectado por las tres miserias de este mundo material.
Generalmente, cuando encontramos a alguien más cualificado que nosotros, lo envidiamos; cuando encontramos a alguien menos cualificado, lo ridiculizamos; y cuando encontramos a alguien igual, nos enorgullecemos de nuestras actividades. Estas son las causas de todas las tribulaciones materiales. Por lo tanto, el gran sabio Nārada aconsejó que un devoto actuara con perfección. En lugar de envidiar a un hombre más cualificado, uno debería alegrarse de recibirlo. En lugar de oprimir a un hombre menos cualificado, uno debería ser compasivo con él para elevarlo al nivel adecuado. Y cuando uno se encuentra con un igual, en lugar de enorgullecerse de sus propias actividades ante él, uno debería tratarlo como a un amigo. Uno también debería tener compasión por las personas en general, que sufren debido al olvido de Kṛṣṇa. Estas importantes acciones harán feliz a uno en este mundo material.
Conferencia de Śrīla Gour Govind Maharaj
Estas son las instrucciones de Nārada Muni. Nārada Muni es un mahājana, y estas son mahājana-vākya, las palabras de una gran personalidad.
‘mahājana’ yei kahe, sei ‘satya’ māni --- lo que dice un sadhu-mahajana, eso es verdad, satya. (Śrī Caitanya-caritāmṛta Madhya-līlā 22.56)
mahājano yena gataḥ sa panthāḥ --- entonces ahājana nos ha mostrado el camino, y ese es el camino que debemos recorrer.
(Śrī Caitanya-caritāmṛta Madhya-līlā 17.186)
Debemos seguir las huellas de los mahājanas. No hay necesidad de crear un nuevo camino. Aquí, Nārada Muni instruye a Dhruva Mahārāja sobre cómo ser feliz aquí: cómo comportarse y cómo tratar a los demás para que nunca se vea afectado por las tres miserias del mundo material.
"Cuando se encuentre con una persona más cualificada que él, debería alegrarse mucho; cuando se encuentre con alguien menos cualificado que él, debería ser compasivo con él; y cuando se encuentre con alguien igual a él, debería entablar amistad con él."
Estas son las conductas de un vaiṣṇava, un devoto. Quien no es vaiṣṇava, se comporta de manera opuesta. Como Śrīla Prabhupāda ha dicho en su comentario:
"Generalmente encontramos a alguien menos cualificado, lo ridiculizamos; y cuando encontramos a alguien igual, nos enorgullecemos enormemente de nuestras actividades. Estas son las causas de todas las tribulaciones materiales."
Todo lo que dice aquí Nārada Muni describe el comportamiento de un Vaiṣṇava, especialmente de un Vaiṣṇava madhyama-adhikārī (de segunda clase).
El Śrīmad-Bhāgavatam es amala-pramāṇa, la prueba inmaculada, y premā pum-artho mahān, prema bhakti es la verdad más elevada. Ésas son las opiniones de Śrī Caitanya Mahāprabhu.
Quien no acepte el Śrīmad-Bhāgavatam es un mleccha y un yavana. Será castigado por Yamarāja, no por una vida, sino janme-janme —vida tras vida—. Por lo tanto, debemos aceptar el Śrīmad Bhāgavatam, y allí se encuentran todos los mahājana vākyas.
Madhyama-adhikārī
Estas son las actividades de un madhyama-adhikārī
Īśvare, aquel que ha desarrollado amor por īśvara, amor por el Señor Supremo Kṛṣṇa; tad-adhīneṣu, aquel que ha desarrollado amistad con aquellos que son Vaiṣṇavas iguales; bāliśeṣu, aquel que se vuelve compasivo o misericordioso hacia bāliśā, los tontos ignorantes, mūrkha y dviṣatsu ca, aquel que ignora a un ofensor es un madhyama-adhikārī. Un madhyama-adhikārī se comporta de esta manera.
En Harināma Cintāmaṇi también Bhaktivinoda Ṭhākura Mahājana, un gran ācārya en nuestro Gauḍīya Vaiṣṇava-paramparā, ha dicho lo siguiente:
kṛṣṇa-prema kṛṣṇa-bhakte maitrī ācaraṇa - aquel que desarrolla amor por Kṛṣṇa y hace amistad con los kṛṣṇa bhaktas; bāliśete kṛpā - aquel que se vuelve compasivo o misericordioso con un bāliśā, un mūrkha y un tonto ignorante; are dveṣi upekṣaṇa - aquel que ignora a un ofensor; alguien que se comporta así es un madhyama-bhakta. madhyamabhakta śuddha bhakta hana - tal madhyama-bhakta se convierte en un śuddha-bhakta, un devoto puro.
¿Y qué sucede entonces?
kṛṣṇa-nāmne adhikāra kara arjana - entonces obtiene adhikāra (calificación) al cantar kṛṣṇa-nāma. Ésa es la instrucción de Bhaktivinoda Ṭhākura.
Kaniṣṭha-adhikārī
En este sentido, también hablaremos de quién es un kaniṣṭha-adhikārī:
Un kaniṣṭha-adhikārī es aquel que ofrece adoración a la forma divina del Señor Hari, arca-vigraha, según la laukika-śraddhā (fe ordinaria), no la śāstrīya-śraddhā (fe basada en śāstra). Es una cuestión de śraddhā. Hay dos tipos de śraddhā: śāstrīya-śraddhā y laukika-śraddhā. Cuando hablamos de śraddhā, nos referimos a śāstrīya-śraddhā. Uno debe desarrollar śāstrīya-śraddhā, no laukika-śraddhā. Y:
Aquel que no muestra respeto a haribhakta, el devoto del Señor Hari, y no es compasivo con otros seres vivos en los que el Señor Hari está presente, es un kaniṣṭha-bhakta.
Uttama-adhikārī
Entonces, ¿quién es un uttama-adhikārī?
"El devoto más avanzado ve en todo el alma de todas las almas, la Suprema Personalidad de Dios, Śrī Kṛṣṇa. En consecuencia, ve todo en relación con el Señor Supremo y comprende que todo lo que existe está eternamente situado dentro del Señor."
(Śrīmad-Bhāgavatam 11.2.45)
También en Caitanya-caritāmṛta
Este es uttama-adhikārī. Él ve las entidades móviles y no móviles, sthāvara-jaṅgama, pero nunca ve su forma externa.
¿Qué ve?
Él ve a su iṣṭa, su Deidad más amada, Kṛṣṇa, en todas partes, sarvatra haya nija iṣṭa-deva-sphūrti. Esta es una persona completamente consciente de Kṛṣṇa.
¿Y quién es completamente consciente de Kṛṣṇa y qué es la conciencia completa de Kṛṣṇa?
Krishna dice en el Bhagavad-gītā:
"Quien me ve en todas partes y ve todo en mí, es completamente consciente de Kṛṣṇa, tasyāhaṁ na praṇaśyāmisa ca me na praṇaśyati. Nunca estoy fuera de su vista y él nunca está fuera de mi vista. Él me ve, yo lo veo. Esta es la conciencia completa de Kṛṣṇa. Eso es anuttama-adhikārī."
Él ve entidades en movimiento y en reposo, pero jamás percibe su forma externa. En todas partes ve a su iṣṭa, su Deidad más amada, que reside en su corazón: el Señor Kṛṣṇa. Ese es un uttama-adhikārī.
Luego está el bhāgavata-uttama.
¿Quién es un bhāgavata-uttama?
Quien canta el santo nombre del Señor Supremo, Hari, incluso inconscientemente, queda liberado de todos los pecados. Cuando el Señor Hari concede la liberación del pecado a quien canta Su santo nombre incluso inconscientemente o por negligencia, la posición de quien jamás abandona el refugio de Sus pies de loto debe considerarse sumamente elevada. Tal devoto jamás puede renunciar a la compañía del Señor, ni el Señor puede renunciar a su compañía. Krishna mismo mora eternamente en su corazón. A tal alma grandiosa se la conoce como bhāgavata-pradhāna: el devoto más excelso del Señor.
(Śrīmad-Bhāgavatam 11.2.55)
Al pronunciar el nombre de Hari, todas las reacciones pecaminosas se destruyen y Hari queda ligado al corazón de un Vaiṣṇava, praṇaya-rasanayā, por la cuerda del amor. En otras palabras, el Señor Hari nunca abandona el corazón de un Vaiṣṇava, un bhāgavata-uttama.
Según la fe
También en Caitanya-caritāmṛta Kavirāja Gosvāmī ha hablado de estos tres tipos de Vaiṣṇavas.
Según la śraddhā, fe de cada uno, la elegibilidad para el bhakti se clasifica como uttama, madhyama o kaniṣṭha.
Aquel que es muy experto en presentar evidencias śāstric y que tiene fe inquebrantable en sadhu-śāstra-guru, fe inquebrantable en Kṛṣṇa, dṛḍha-śraddhā, él es uttama-adhikārī. tāraye saṁsāra - él puede liberar al mundo entero.
¿Quién es madhyama-adhikārī?
Él no sabe tanto śāstra-yukti, argumentos lógicos basados en las escrituras reveladas, pero es dṛḍha śraddhāvān, tiene una fe fuerte en sadhu-śāstra-guru, una fe fuerte en Kṛṣṇa. sadgati-paḍatākṛṣṇe karaha viśvāsa, deposita una fe completa, una fe inquebrantable, en Kṛṣṇa, quien es sadgati-paḍatā. Quien hace esto es madhyama-adhikārī. Sei maha-bhāgyavān, es muy afortunado.
Dos tipos de fe
Aquel que no ha desarrollado śāstrīya-śraddhā (fe en śāstra) sino que solo ha desarrollado laukika-śraddhā (fe en lo que dice la gente común), es kaniṣṭha-adhikārī. Śāstrīya-śraddhā se describe en Caitanya-caritāmṛta:
Śraddhā significa viśvāsa, fe, sudṛḍha, fe muy fuerte, fe inquebrantable.
¿Fe en qué?
Fe en sadhu-śāstra-guru, fe en Kṛṣṇa. Esto es fe. Si alguien desarrolla kṛṣṇa-bhakti, todas sus actividades terminan:
Si tienes fe, nada queda fuera.
Aquel cuya śraddhā es débil, que no ha desarrollado śāstrīya-śraddhā, sino solo laukika-śraddhā, es kaniṣṭha jana, un neófito. Al asociarse con vaisnavas más elevados, escuchándolos y depositando una fe firme en sus palabras, gradualmente progresará y, finalmente, también se convertirá en uttama.
¿Qué es śāstrīya-śraddhā y qué es is laukika-śraddhā?
Śāstrīya-śraddhā significa fe inquebrantable en los śāstrīya siddhāntas, las enseñanzas que se dan especialmente tal como se encuentran en el Śrīmad Bhāgavatam, que es la esencia de todos los Vedas, Vedanta y Upanishads:
Śrīla Jīva Gosvāmī ha hecho hincapié en śāstrīya-śraddhā. Uno debe desarrollar śāstrīya-śraddhā, no laukika-śraddhā. Quien es un devoto neófito, un kaniṣṭha-adhikārī, solo tiene fe en las palabras de personas materialistas, científicos materialistas, filósofos, etc. No ha desarrollado fe en las palabras de sadhus, vaiṣṇavas, mahājanas, aquellos que son ācāryas.
Por ejemplo, la gente de esta localidad dice:
"Oh, hay un fantasma en ese árbol."
Entonces llega alguien y oye hablar con ellos. Dice:
"Oh, la gente dice que hay un fantasma en ese árbol."
Si llega a esta zona cuando no hay electricidad y reina la oscuridad total, puede que vea algo, como si alguien estuviera allí de pie, vestido con una tela blanca.
"¡Oh sí!
Hay un fantasma allí.
Porque lo ha oído de esta gente. Esto es laukika-śraddhā. Pero cuando llega la electricidad, ve:
"Oh, ¿qué es esto?"
"Oh, solo es un árbol muerto."
Como parece blanco, piensa que es un fantasma.
No debemos cultivar laukika-śraddhā. Debemos cultivar śāstrīya-śraddhā. A menos que cultives śāstrīya-śraddhā, a menos que trates a los demás como Nārada Muni ha instruido aquí, entonces te verás afectado por las tres miserias de este mundo material. Nunca serás feliz.
Vaiṣṇava aparādha
¿Quiénes son, entonces, los infractores?
El Skanda Purāṇa afirma que hay sesenta pecadores y que todos caen y van a raurava, naraka (el infierno).
Skanda Purāṇa dice:
nindāṁ kurvanti ye mūḍhā vaiṣṇavānāṁ mahātmanām - aquellos que blasfeman contra un mahātmā-vaiṣṇava, son grandes delincuentes.
Sin duda irán al mahāraurava, el infierno. No solo ellos, sino también pitṛbhiḥ (todos sus antepasados).
Los seis tipos de ofensores son: aquellos que intentan matar a un Vaiṣṇava; aquellos que blasfeman contra un Vaiṣṇava; aquellos que al ver a un Vaiṣṇava no rinden praṇāma, reverencias; aquellos que se enojan con un Vaiṣṇava; aquellos que desarrollan enemistad con un Vaiṣṇava; y aquellos que al ver a un Vaiṣṇava no se alegran, sino que en cambio fruncen el ceño:
"¡Oh, quién es él!"
Son delincuentes. Aquí Prabhupādasays:
"En lugar de envidiar a un hombre más cualificado, uno debería alegrarse de recibirlo."
En lugar de alegrarse, esa persona se llena de envidia y se cubre el rostro. Es un ofensor. Estos seis tipos de ofensores caen en la categoría de mahāraurava, naraka.
Ver a Krishna en todas partes
Śrīla Prabhupāda fundó esta sociedad para la conciencia de Kṛṣṇa. Es una sociedad de vaiṣṇavas.
¿Por qué fundó la sociedad?
Porque quienes se conviertan en miembros de esta sociedad deben desarrollar una conciencia completa de Krishna. Esa oportunidad se brinda aquí.
Este verso del Bhagavad-gītā describe la conciencia completa de Kṛṣṇa. Kṛṣṇa dice que aquel que lo ve en todas partes:
Él ve las diferentes entidades que se mueven y las que no, pero nunca ve su forma externa. Él ve su iṣṭa, su amada Deidad, Kṛṣṇa, en todas partes.
¿Quién es esa persona?
Ese devoto que me ha atado en su corazón con la cuerda del amor - yāhān netra paḍe tāhāṅ dekhaye āmāre such abhakta, dondequiera que mire me ve. Tal premī-bhakta, que ha atado a Kṛṣṇa con la cuerda del amor en su corazón, puede ver a Kṛṣṇa en todas partes. De lo contrario, nadie puede ver a Kṛṣṇa en todas partes.
Krishna también dice:
Estas son las palabras de Kṛṣṇa.
"Nunca me manifiesto ante todos, nunca me manifiesto en todas partes. Estoy cubierto por mi potencia yogamāyā."
Kṛṣṇa dice que son mūḍhas, bribones:
"No pueden verme. No pueden entenderme."
En otras palabras, Kṛṣṇa se mantiene oculto.
Pero si Krishna se mantiene oculto, ¿cómo podemos verlo?
¿Quién puede verlo?
Solo un premī-bhakta como él puede verlo, aquel que ha desarrollado kṛṣṇa-prema, aquel que ha atado a Kṛṣṇa en su corazón con la cuerda del amor. Este vínculo es muy, muy fuerte. Ni siquiera Kṛṣṇa, que es todopoderoso, puede romperlo. Él dice:
No puedo, no puedo, no puedo. Tal atadura es demasiado fuerte. Kṛṣṇa no puede permanecer oculto ante los ojos de un premī-bhakta como él. Un premī-bhakta lo ve en todas partes, aunque Kṛṣṇa se mantenga oculto.
Sociedad sin envidia
Esta es la sociedad para la conciencia de Kṛṣṇa fundada por Śrīla Prabhupāda. Quien se convierte en miembro de esta sociedad tiene la oportunidad de desarrollar una conciencia completa de Kṛṣṇa, de ver a Kṛṣṇa en todas partes.
Este es el objetivo. Prabhupāda ha escrito en sus libros:
"El movimiento de conciencia de Krishna busca crear una atmósfera libre de envidia. Por supuesto, no es posible que todos alcancen la conciencia de Krishna, pero este movimiento puede crear una sociedad ejemplar donde no exista la envidia."
¿Dónde queda la cuestión de la envidia?
Quien siente envidia no es una persona consciente de Krishna. En otras palabras, no es un vaisnava. Un verdadero sadhu vaisnava no siente envidia en absoluto. Él ve a cada alma individual como la alma individual de Krishna.
Krishna es el objeto de su amor, entonces ¿cómo podría sentir envidia?
La envidia significa lujuria.
¿Qué significa eso?
El orgullo es tu enemigo, la perversidad (kapāṭa). Si alguien progresa en el camino espiritual, los demás lo envidian. No pueden tolerarlo.
"Oh, está progresando muchísimo."
Comienzan a hablar mal de él. Juntos, empiezan a atacarlo y a menospreciarlo. Esto es envidia. En una sociedad de vaisnavas, eso no debería hacerse. Un vaisnava no es envidioso en absoluto.
¿Quién entiende bhāgavata-dharma-tattva?
Solo un vaisnava, que no es envidioso, puede comprender. Los demás especularán:
"Oh, esto es eso, esto es aquello."
Solo habrá especulación porque no pueden comprender. No son vaisnavas, son todos personas envidiosas. Prabhupāda says:
"Quien envidia el éxito de un vaisnava no es, sin duda, un vaisnava, sino un hombre común y corriente."
Puede que esté fingiendo ser un vaisnava, pero en realidad no es más que un hombre común y corriente.
Si el propósito de formar su sociedad fracasa, ¿cómo podrá ser feliz Śrīla Prabhupāda?
Este es un factor importantísimo. Por eso se dice aquí:
"Generalmente, cuando encontramos a alguien más cualificado que nosotros, sentimos envidia de él."
Esta es la naturaleza general de las personas que son avaiṣṇavas; quienes no lo son, sienten envidia cuando ven a alguien más cualificado que ellos. Pero un vaiṣṇava, que es completamente consciente de Kṛṣṇa, jamás sentirá envidia.
"En lugar de envidiar a un hombre más cualificado, uno debería alegrarse de recibirlo."
Kṛṣṇa-prema kṛṣṇa bhakte maitrī-ācaraṇa - quien desarrolla kṛṣṇa-prema, desarrolla amistad con los vaisnavas, los devotos de kṛṣṇa. Y cuando ve a un vaisnava más cualificado que él, se alegra. Ese es un verdadero vaisnava, un vaisnava puro. Este es el propósito por el cual Śrīla Prabhupāda formó esta sociedad para la conciencia de Kṛṣṇa.
Compasión
Por lo tanto, Prabhupāda dice:
“El movimiento de conciencia de Krishna puede crear una sociedad ejemplar en la que no exista la envidia en absoluto.”
Prabhupāda dice en las líneas finales de su comentario:
"También se debe tener compasión por las personas en general que sufren debido al olvido de Kṛṣṇa."
¿Quién llega a sentir compasión por la gente en general?
Aquel que es una persona completamente consciente de Kṛṣṇa, que ve a Kṛṣṇa en todas partes; solo él puede llegar a ser compasivo.
De otro modo, ¿cómo se puede tener compasión?
El jīva está sufriendo. Él es el jīva de Kṛṣṇa, entonces ¿por qué está sufriendo?
Es por su olvido de Kṛṣṇa. Quien ve a Kṛṣṇa y la relación del jīva con Kṛṣṇa, se vuelve compasivo. De lo contrario, no hay lugar para la compasión. Esto es fundamental. Solo un vaiṣṇava que ve a Kṛṣṇa en todas partes es una persona completamente consciente de Kṛṣṇa. Él se vuelve compasivo.
Prahlāda Mahārāja, un devoto puro, vio a su amado Señor en un pilar de piedra.
"Sí, el Señor está en todas partes."
Sin embargo, cuando su poderoso padre demoníaco, Hiraṇyakaśipu, quien había conquistado los tres mundos, escuchó a su hijo Prahlāda Mahārāja hablar de esta manera, se enfureció;
"¿Por qué dices que Él está en todas partes? ¿Acaso está allí, en este pilar de piedra?"
¿Quién lo ve?
Una persona completamente consciente de Kṛṣṇa, un premī-bhakta, siempre ve.
Dondequiera que mire, ve a Kṛṣṇa. Kṛṣṇa le da darśana. Kṛṣṇa no puede mantenerse oculto de la visión de una persona tan completamente consciente de Kṛṣṇa, un premī-bhakta, siempre lo ve.
Dondequiera que mire, ve a Kṛṣṇa. Kṛṣṇa le concede darśana. Kṛṣṇa no puede permanecer oculto de la visión de una persona tan completamente consciente de Kṛṣṇa, un premī-bhakta. El premī-bhakta dice:
"Sí, está ahí."
Pero su padre demoníaco, que había conquistado los tres mundos, no podía verlo.
Es una cuestión de visión. Aquel que ve a Kṛṣṇa en todas partes, aquel que ve kṛṣṇa-sambandha; la relación con Kṛṣṇa, que el jīva sufre por falta de conciencia de Kṛṣṇa, pensará:
"Déjenme ir e inculcar la conciencia de Krishna en otros."
Ese es el verdadero trabajo beneficioso. Por lo tanto, si uno desarrolla la conciencia de Kṛṣṇa, comprende su posición y establece su relación con Kṛṣṇa, no habrá sufrimiento alguno. Tal vaiṣṇava que ve a Kṛṣṇa y kṛṣṇa-sambandha por todas partes, su corazón sangra al ver el sufrimiento de los jīvas aquí. No puede quedarse quieto. Saldrá y predicará la ciencia de la conciencia de Kṛṣṇa.
"Sí, que todos sean conscientes de Krishna, que todos sean felices."
El propósito de Prabhupada
Por lo tanto, en este versículo Nārada Muni dice:
"Todo hombre debería actuar así."
Así que no habrá ninguna miseria. Este mundo se convertirá en un vaikuṇṭha jagat:
"Cuando conozca a una persona más cualificada que él, debería sentirse muy complacido."
No debe haber envidia. La envidia es uno de los seis enemigos. Kāma (lujuria), krodha (ira), lobha (codicia), moha (ilusión), mada (locura) y mātsarya (envidia): en sánscrito se dice. Mātsarya (la envidia) es uno de tus seis enemigos.
El segundo verso del Bhāgavatam dice:
¿Quién puede entender bhāgavata-dharma-tattva; lo que se dice en Śrīmad-Bhāgavatam?
satāṁ significa devoto, Vaiṣṇavas.
paramo nirmatsarāṇāṁ - aquellos que no son envidiosos en absoluto. Solo ellos pueden comprender el Śrīmad-Bhāgavatam. Solo ellos pueden comprender el bhāgavata-dharma-tattva. De lo contrario, el Bhāgavata nunca aparecerá, nunca se manifestará. Esto es de suma importancia y este es el propósito por el cual Śrīla Prabhupāda fundó la Sociedad para la Conciencia de Kṛṣṇa. El movimiento de la conciencia de Kṛṣṇa tiene como objetivo crear una atmósfera de no envidia.
"Por supuesto, no es posible que todo el mundo alcance la consciencia de Krishna, pero el movimiento de Krishna puede crear una sociedad ejemplar en la que no exista la envidia."
Este es el propósito de Śrīla Prabhupāda, el Fundador-Ācārya de Iskcon, Sociedad Internacional para la Conciencia de Kṛṣṇa; que todos sean Vaiṣṇavas puros, Vaiṣṇavas en el verdadero sentido. Un Vaiṣṇava no es envidioso. Es nirmatsara, no envidioso en absoluto. Eso es Vaiṣṇava. Aquí Prabhupāda dice:
"Generalmente, cuando encontramos a alguien más cualificado que nosotros, sentimos envidia de él."
Todos los mahājanas lo han dicho. Bhaktivinoda Ṭhākurahas dijo. Śāstra dice. Nārada Muni, un mahājana, aquí dice.
Persona malvada
Bhaktivinoda Ṭhākura Mahājana, considerado el Séptimo Gosvāmī, un gran ācārya en nuestra Gauḍīya-Vaiṣṇavaparamparā, ha dicho (Śaraṇāgati 4):
Durante toda mi vida he sido adicto al pecado, sin realizar jamás ninguna actividad piadosa. Simplemente he sido una fuente de perturbación y sufrimiento para los demás.
Por puro placer, no temo cometer ningún pecado. Carezco de compasión y soy egoísta; me apena la felicidad ajena y soy un mentiroso empedernido. De hecho, me deleito con las desgracias ajenas.
Los deseos egoístas que alberga mi corazón son infinitos. Soy propenso a la ira y me entrego a la arrogancia. Embriagado por la vanidad y engañado por la atracción hacia el placer sensorial, me adorno de orgullo y envidia.
Aquejado por la pereza y el sueño, reacio a las actividades piadosas, me deleito en realizar cualquier acto dañino para obtener fama y reconocimiento. Soy muy hábil en la duplicidad, siempre lujurioso y degradado por la codicia mundana.
Siendo un malhechor y rechazado por personas santas, me he convertido en un reincidente. Nunca hago buenas obras, sino que me inclino únicamente hacia los malos hábitos. Por ello, sufro numerosas desgracias.
Ahora, en mi vejez, me encuentro indefenso, reducido a una condición caída y desamparada. Bhaktivinoda presenta su triste caso a los pies del Señor.
Soy un sinvergüenza, una persona muy envidiosa. Siempre causo dolor a los demás y los pongo ansiosos.
Soy muy egoísta en lo que respecta a mi nombre, fama, adoración y prestigio, a mi propia felicidad.
No tengo miedo de cometer ninguna actividad pecaminosa. doyā-hīna, soy una persona despiadada, una persona sumamente egoísta.
Cuando veo que alguien está progresando, me resulta muy doloroso y siento envidia.
sadā mithyā - Solo digo mentiras.
para-duḥkha sukha koro - cuando veo que alguien está sufriendo me pongo alegre, "¡Sí, muy bien, muy bien!"
En mi corazón hay tantos deseos materiales. Me enfado por cosas insignificantes.
dambha-parāyaṇa - Soy un orgulloso y engreído compañero:
"¡Soy genial!"
¿Hay alguien mejor que yo?
Especialmente en Kali Yuga, la era más degradada, este orgullo es la vara de medir. Todos piensan:
"Soy genial"
Entonces otro dice:
"¿Qué?
¿Eres genial?
¡Soy genial!
Entonces comienzan las peleas y las riñas. Este es Kali Yuga. Este dambha, orgullo, es la vara de medir. Dos personas riñen. Dos grupos riñen. Dos vecinos riñen y pelean. Dos estados, dos naciones:
"¡Soy genial!"
¡Ey!
¿Qué vas a?
¿Eres genial?
¡Soy genial!
Luego, la lucha. Esto es dambha (orgullo).
Siempre estoy engreído y orgulloso, embriagado por el deseo de placeres materiales. Soy una persona muy materialista, y hiṁsā-garva, siempre envidioso y orgulloso. Estos son mis adornos, vibhūṣaṇa.
Esa persona es un vago. Duerme demasiado y nunca hace nada útil. Siempre está muy dispuesto a realizar actividades malvadas, desagradables y abominables para obtener prestigio, fama y admiración.
śāṭhya-ācaraṇa - actúa de una manera muy engañosa y deshonesta.
buenas acciones, tanta lujuria en su corazón.
Esto es durjana, no sajjana. Tal persona es rechazada por los sajjanas. Siempre es un aparādhī, un gran ofensor, por lo que sus tratos son muy torcidos y engañosos. Como se dice en el versículo:
Cuando uno encuentra a alguien más cualificado que él, lo envidia. Cuando encuentra a alguien menos cualificado, lo ridiculiza. Cuando encuentra a alguien a su mismo nivel, se enorgullece de sus logros. Estas son las causas de todas las tribulaciones materiales.
"Tal persona es un durjana, una persona muy malvada. No es un sajjana. Es un aparādhī, siempre un gran ofensor."
Nunca hace nada auspicioso. Está cubierto, rodeado de tantas desgracias. Está siempre afligido por las tres miserias de este mundo material. Jamás será feliz.
Esta es la declaración de Nārada Muni:
"Todo hombre debería actuar así: cuando conozca a una persona más cualificada que él, debería alegrarse mucho; cuando conozca a alguien menos cualificado que él, debería ser compasivo con él; y cuando conozca a alguien igual a él, debería entablar amistad con él."
De lo contrario, sufrirá.
"De esta manera uno nunca se ve afectado por las tres miserias de este mundo."
Esta es la declaración de sadhu-śāstra-mahājanas.
PREGUNTAS Y RESPUESTAS
Devoto: Aprecio mucho que nos haya explicado cómo el propósito de Śrīla Prabhupāda es crear una sociedad sin envidia.
Gour Govinda Svāmī: Cité el propósito de Prabhupāda en el Śrīmad-Bhāgavatam.
Devoto: Vemos que entre los devotos más avanzados, el principio es tṛṇād api sunīcena taror api sahiṣṇunā. No es algo artificial creerlo realmente…
Santos Gour Govinda: ¡No es artificial, Baba!
¿Cuántos días puedes comportarte así?
¡Antes de que se revele tu svarūpa (forma real)!
¿Cuántos días puede durar artificialmente?
Pero con un vaiṣṇava es bastante natural.
Devoto: Mi pregunta es, Śrīla Prabhupāda has dijo que incluso si uno no tiene la visión práctica de que Kṛṣṇa está detrás de todo, está en todo y está conectado a todo, aun así, si uno entiende esto teóricamente es un devoto que está correctamente situado.
Gour Govinda Svāmī: ¿En la posición correcta?
¿Quien ve teóricamente está en la posición correcta?
¿Compasión verdadera?
Devoto: Pero si uno posee una comprensión teórica que ha obtenido de las palabras del maestro espiritual, entonces está en la posición correcta. Por eso, en tu clase dijiste que solo el devoto más elevado puede ser compasivo.
Gour Govinda Svāmī: Sí, solo uno cuyo Kṛṣṇa.
Devoto: Entonces, mi pregunta es, ¿significa eso que nadie más puede ser compasivo?
Gour Govinda Svāmī: Uno puede ser compasivo para satisfacer su propio deseo egoísta. Uno puede ser compasivo con algunos y no con otros. Tiene rāga y dveṣa, gusto y aversión. No es igual a todos. No puede serlo.
Si uno no ve a Krishna, ¿cómo puede ser compasivo?
Él verá que este es el sufrimiento del alma de Krishna. Su corazón sangra. No puede quedarse de brazos cruzados. Saldrá a predicar la conciencia de Krishna.
¿Y quién predica?
prāṇa āche yāṅra, se hetu pracāra - ¿aquel que tiene vida?
¿Qué es la vida?
Krishna dice:
"Yo soy jīvan, yo soy la vida en todos los seres vivos."
Aquel que ve a Kṛṣṇa en todas partes. Quien ve a Kṛṣṇa'sjīva sufriendo por el olvido de Kṛṣṇa, por la falta de conciencia de Kṛṣṇa; él tiene prāṇa, vida. Él sale y predica. Él está completamente entregado a Kṛṣṇa. Por lo tanto, Kṛṣṇa vino como Mahāprabhu, como bhakta (un devoto), para enseñar la devoción, para enseñar cómo entregarse a Kṛṣṇa (śikhāya śaraṇāgati bhakatera prāṇa). Śaraṇāgati es la vida del devoto que está completamente entregado.
Entonces Krishna lo acepta.
prāṇa āche yāra sei hetu pracāra (tiene vida; por lo tanto, sale y predica).
De lo contrario, ¿quién podrá predicar?
¿Cómo se puede predicar a menos que uno vea a Kṛṣṇa, vea el sufrimiento del jīva de Kṛṣṇa?
Él no quiere que nadie sufra. Todos deberían ser conscientes de Kṛṣṇa. Por lo tanto, aquí Nārada Muni dice que todos deberían actuar de esta manera. Este es el propósito de Śrīla Prabhupāda al fundar la sociedad para la conciencia de Kṛṣṇa.
Uttama interpretando a Madhyama
Devoto: Mahārāja, un madhyama-adhikārī, tiene una fe fuerte en el proceso de conciencia de Kṛṣṇa, pero no tiene un conocimiento muy bueno de las escrituras.
¿Cómo puede predicar si no tiene un buen conocimiento de las Escrituras?
Gour Govinda Svāmī: Él debería tenerlo asociándose con un uttama adhikārī. Debería obtenerlo. Maha-bhāgyavān, él es muy afortunado [el madhyama-adhikārī] porque tiene una fe fuerte. Esto es lo más importante. Adau śraddhā, lo primero es tu fe. Él tiene una fe fuerte en las palabras del sadhu-śāstra-guru. Él tiene una fe fuerte en Kṛṣṇa. Él pone fe en Kṛṣṇa, en las palabras de Kṛṣṇa. Y los sadhus, aquellos que son mahājanas, ellos hablan lo que Kṛṣṇa ha dicho.
Devoto: Si un uttama-adhikārī quiere alcanzar el nivel superior, generalmente desciende al nivel de madhyama y actúa como a madhyama.
Gour Govinda Svāmī: Sí. De lo contrario, no podría predicar, porque un uttama-adhikārī ve entidades vivientes, tanto móviles como inmóviles, pero nunca ve la forma externa. Siempre ve a Kṛṣṇa.
Él solo ve a Krishna. Él dice:
"Oh, este ser viviente es devoto de Kṛṣṇa; está dedicado al servicio de Kṛṣṇa."
Él nunca ve la forma externa. Su visión es completamente diferente.
Por lo tanto, desciende al madhyama, de lo contrario, ¿cómo podría hablar?
¿Cómo puede ver que el jīva está sufriendo por falta de conciencia de Kṛṣṇa, por olvido de Kṛṣṇa?
Por lo tanto, aquel que predica, desciende a madhyama-adhikārī; pero es uttama-adhikārī, de lo contrario no puede predicar. Aquellos que son uttama-bhāgavata no pueden predicar. Por lo tanto, aquel que predica desciende a la etapa de madhyama-adhikārī. Pero no es un madhyama como se describe aquí śāstra-yukti nāhi jāne; quien no conoce śāstra. El uttama-adhikārī conoce śāstra. Tal uttama-adhikārī que actúa como un madhyama-adhikārī no es como el tipo general de madhyama-adhikārī, madhyama-bhakta. Este madhyama-adhikārī, él es uttama-adhikārī, pero ha descendido por sí mismo. Conoce el śāstra y es muy experto en presentar y citar evidencias del śāstra, porque:
Esto es śāstra-pramāṇa.
¿Qué se debe hacer, kārya, y qué no se debe hacer, akārya? ¿Cómo podemos decidir?
A menos que presente el śāstra-pramāṇa, ¿cómo puede decidir qué se debe hacer y qué no se debe hacer?
Él no es un madhyama-adhikārī común y corriente.
Predicación
Devoto: ¿Aquel que tiene laukika-śraddhā tiene que actuar bajo la guía de aquel que tiene śāstrīya-śraddhā?
Gour Govinda Svāmī: Sí, debe tener un gurú, un auténtico gurú vaiṣṇava. Debe practicar bhajana bajo la guía experta de un maestro así. No debe actuar por capricho.
Si no tienes un gurú, ¿cómo puedes predicar?
Srāvaṇa kīrtana, predicar significa kīrtana. Si uno no ha escuchado de un gurú genuino, ¿qué predicará?
Lo que ha oído, eso dirá.
"Esto lo he oído de las autoridades, de mi gurú."
Predicar es sinónimo de śravana, sinónimo de escuchar. Lo que he oído, lo repito. Por lo tanto, solo quien ha escuchado puede predicar y practicar kīrtana.
De lo contrario, ¿quién puede hacer kīrtana?
El que no ha oído, ¿qué dirá? ¿Y quién oirá todas esas cosas desagradables?
Devoto: Muchos discípulos de Śrīla Prabhupāda predicaban bajo sus órdenes y, al ver el sufrimiento de la gente, difundían sus enseñanzas. Ahora muchos han dejado de predicar.
Gour Govinda Svāmī: Aquel que tiene vida y ve a Kṛṣṇa nunca puede dejar de predicar. Él ve:
"El alma de Krishna está sufriendo."
Predicará a pesar de todos los obstáculos. Cuando Bhaktivinoda Ṭhākura envejeció mucho, tuvo que levantar los párpados para ver. Pero incluso a esa edad decía:
"Quiero montar a caballo, salir y predicar."
Quien tiene el corazón dolido, quien posee compasión, dice algo así. Es una cuestión de compasión.
¿Predicas por compasión?
Quien no predica por compasión, puede predicar durante algunos días, pero luego se detiene.
"Perdí todo mi entusiasmo."
"Oh, ¿por qué lo perdiste?"
¿Perdiste a Krishna?
Devoto: Hay algunos que todavía intentan predicar, ¿podemos decir que realmente están cumpliendo las órdenes de Śrīla Prabhupāda?
Tira los Vedas
Gour Govinda Svāmī: Prabhupāda dijo que mantuviéramos a Kṛṣṇa. Él vino a daros a Kṛṣṇa. Siguiendo el siddhānta, dijo:
"Que de alguna manera se sientan atraídos por Kṛṣṇa."
Ese era su objetivo. Fue a la tierra de mlecchas y yavanas, los países occidentales, y les entregó a Kṛṣṇa.
¿Cómo pueden entenderlo?
No pueden entender todo este śāstra now.
¿Por qué Buddhadeva, que era una encarnación del Señor Viṣṇu, dijo:
"Desechen los Vedas."
¿Cómo puede Viṣṇu, que es la fuente de los Vedas, decir algo así?
Es muy compasivo.
¿Qué estaban haciendo?
Estaban matando animales:
Su corazón se llenó de compasión al presenciar este asesinato:
"¡Ey!
¡Detengan esta matanza!
Ellos respondieron:
"Oh, está descrito en los Vedas."
¿Por qué te detienes?
Entonces Buddha Deva dijo:
"Desechen los Vedas."
¿Por qué habla así?
Porque a menos que dejen de matar, no pueden alcanzar la etapa de sattva; bondad. Están en los modos de ignorancia y pasión. No pueden comprender los Vedas. Así que él actuó de esa manera. Esto no es siddhānta. Entonces todos los budistas dijeron:
"Oh, Buddhadeva dijo que podemos desechar los Vedas."
El resultado fue que se convirtieron en nāstika, ateos. Pero los Vedas no pueden perderse. Los Vedas son apauruṣeya, provienen del Señor, por lo que deben ser establecidos. Por lo tanto, el Señor Supremo Nārāyaṇa gave la orden del muy poderoso Señor Śiva:
"Ve tú, Mahādeva. Ve y establece los Vedas, pero mantenme oculto."
¿Qué estableció entonces Shiva?
La porción gauṇa de los Vedas, la porción secundaria (karma-kāṇḍa jñāna kāṇḍa). Śaṅkarācārya vino a hacer esto. Él pensó.
“Esta es la orden de mi amo. Yo soy el portador de la orden.”
Su Divina Gracia Śri Śrīmad Gour Govinda Swami Mahārāja
guṇādhikān mudaṁ lipsed
anukrośaṁ guṇādhamāt
maitrīṁ samānād anvicchen
na tāpair abhibhūyate
anukrośaṁ guṇādhamāt
maitrīṁ samānād anvicchen
na tāpair abhibhūyate
Traducción
Todo hombre debería actuar así: cuando se encuentre con alguien más cualificado que él, debería alegrarse mucho; cuando se encuentre con alguien menos cualificado, debería mostrarle compasión; y cuando se encuentre con alguien de su mismo nivel, debería entablar amistad con él. De esta forma, uno nunca se verá afectado por las tres miserias de este mundo material.
Significado
Generalmente, cuando encontramos a alguien más cualificado que nosotros, lo envidiamos; cuando encontramos a alguien menos cualificado, lo ridiculizamos; y cuando encontramos a alguien igual, nos enorgullecemos de nuestras actividades. Estas son las causas de todas las tribulaciones materiales. Por lo tanto, el gran sabio Nārada aconsejó que un devoto actuara con perfección. En lugar de envidiar a un hombre más cualificado, uno debería alegrarse de recibirlo. En lugar de oprimir a un hombre menos cualificado, uno debería ser compasivo con él para elevarlo al nivel adecuado. Y cuando uno se encuentra con un igual, en lugar de enorgullecerse de sus propias actividades ante él, uno debería tratarlo como a un amigo. Uno también debería tener compasión por las personas en general, que sufren debido al olvido de Kṛṣṇa. Estas importantes acciones harán feliz a uno en este mundo material.
Conferencia de Śrīla Gour Govind Maharaj
Estas son las instrucciones de Nārada Muni. Nārada Muni es un mahājana, y estas son mahājana-vākya, las palabras de una gran personalidad.
‘mahājana’ yei kahe, sei ‘satya’ māni --- lo que dice un sadhu-mahajana, eso es verdad, satya. (Śrī Caitanya-caritāmṛta Madhya-līlā 22.56)
mahājano yena gataḥ sa panthāḥ --- entonces ahājana nos ha mostrado el camino, y ese es el camino que debemos recorrer.
(Śrī Caitanya-caritāmṛta Madhya-līlā 17.186)
Debemos seguir las huellas de los mahājanas. No hay necesidad de crear un nuevo camino. Aquí, Nārada Muni instruye a Dhruva Mahārāja sobre cómo ser feliz aquí: cómo comportarse y cómo tratar a los demás para que nunca se vea afectado por las tres miserias del mundo material.
"Cuando se encuentre con una persona más cualificada que él, debería alegrarse mucho; cuando se encuentre con alguien menos cualificado que él, debería ser compasivo con él; y cuando se encuentre con alguien igual a él, debería entablar amistad con él."
Estas son las conductas de un vaiṣṇava, un devoto. Quien no es vaiṣṇava, se comporta de manera opuesta. Como Śrīla Prabhupāda ha dicho en su comentario:
"Generalmente encontramos a alguien menos cualificado, lo ridiculizamos; y cuando encontramos a alguien igual, nos enorgullecemos enormemente de nuestras actividades. Estas son las causas de todas las tribulaciones materiales."
Todo lo que dice aquí Nārada Muni describe el comportamiento de un Vaiṣṇava, especialmente de un Vaiṣṇava madhyama-adhikārī (de segunda clase).
śrīmad-bhāgavataṁ pramāṇam
amalaṁ premāpum-artho mahān
śrī-caitanya-mahāprabhor
matam idaṁtatrādaro naḥ paraḥ
(Caitanya-manjusa, Śrīla Viśvanātha Cakravartī Ṭhākura)
amalaṁ premāpum-artho mahān
śrī-caitanya-mahāprabhor
matam idaṁtatrādaro naḥ paraḥ
(Caitanya-manjusa, Śrīla Viśvanātha Cakravartī Ṭhākura)
El Śrīmad-Bhāgavatam es amala-pramāṇa, la prueba inmaculada, y premā pum-artho mahān, prema bhakti es la verdad más elevada. Ésas son las opiniones de Śrī Caitanya Mahāprabhu.
bhāgavata ye nā māne, se—yavana-sama
tāra śāstā āche janme-janme prabhu yama
(Śrī Caitanya-bhāgavata, Ādi 2.39)
tāra śāstā āche janme-janme prabhu yama
(Śrī Caitanya-bhāgavata, Ādi 2.39)
Quien no acepte el Śrīmad-Bhāgavatam es un mleccha y un yavana. Será castigado por Yamarāja, no por una vida, sino janme-janme —vida tras vida—. Por lo tanto, debemos aceptar el Śrīmad Bhāgavatam, y allí se encuentran todos los mahājana vākyas.
Madhyama-adhikārī
Estas son las actividades de un madhyama-adhikārī
īśvare tad-adhīneṣu
bāliśeṣu dviṣatsu ca
prema-maitrī-kṛpopekṣā
yaḥ karoti sa madhyamaḥ
(Śrīmad-Bhāgavatam 11.2.46)
bāliśeṣu dviṣatsu ca
prema-maitrī-kṛpopekṣā
yaḥ karoti sa madhyamaḥ
(Śrīmad-Bhāgavatam 11.2.46)
Īśvare, aquel que ha desarrollado amor por īśvara, amor por el Señor Supremo Kṛṣṇa; tad-adhīneṣu, aquel que ha desarrollado amistad con aquellos que son Vaiṣṇavas iguales; bāliśeṣu, aquel que se vuelve compasivo o misericordioso hacia bāliśā, los tontos ignorantes, mūrkha y dviṣatsu ca, aquel que ignora a un ofensor es un madhyama-adhikārī. Un madhyama-adhikārī se comporta de esta manera.
En Harināma Cintāmaṇi también Bhaktivinoda Ṭhākura Mahājana, un gran ācārya en nuestro Gauḍīya Vaiṣṇava-paramparā, ha dicho lo siguiente:
kṛṣṇa-prema kṛṣṇa-bhakte
maitrī ācaraṇa
bāliśete kṛpā āra dveṣī upekṣaṇa
karile madhyama bhakta śuddha bhaktahana
kṛṣṇa-nāmne adhikāra karena arjana
(Śrī Harināma Cintāmaṇi 4.81-82
maitrī ācaraṇa
bāliśete kṛpā āra dveṣī upekṣaṇa
karile madhyama bhakta śuddha bhaktahana
kṛṣṇa-nāmne adhikāra karena arjana
(Śrī Harināma Cintāmaṇi 4.81-82
kṛṣṇa-prema kṛṣṇa-bhakte maitrī ācaraṇa - aquel que desarrolla amor por Kṛṣṇa y hace amistad con los kṛṣṇa bhaktas; bāliśete kṛpā - aquel que se vuelve compasivo o misericordioso con un bāliśā, un mūrkha y un tonto ignorante; are dveṣi upekṣaṇa - aquel que ignora a un ofensor; alguien que se comporta así es un madhyama-bhakta. madhyamabhakta śuddha bhakta hana - tal madhyama-bhakta se convierte en un śuddha-bhakta, un devoto puro.
¿Y qué sucede entonces?
kṛṣṇa-nāmne adhikāra kara arjana - entonces obtiene adhikāra (calificación) al cantar kṛṣṇa-nāma. Ésa es la instrucción de Bhaktivinoda Ṭhākura.
Kaniṣṭha-adhikārī
En este sentido, también hablaremos de quién es un kaniṣṭha-adhikārī:
arcāyām eva haraye
pūjāṁ yaḥ śraddhayehate
na tad-bhakteṣu cānyeṣu
sa bhaktaḥ prākṛtaḥ smṛtaḥ
(Śrīmad-Bhāgavatam 11.2.47)
pūjāṁ yaḥ śraddhayehate
na tad-bhakteṣu cānyeṣu
sa bhaktaḥ prākṛtaḥ smṛtaḥ
(Śrīmad-Bhāgavatam 11.2.47)
Un kaniṣṭha-adhikārī es aquel que ofrece adoración a la forma divina del Señor Hari, arca-vigraha, según la laukika-śraddhā (fe ordinaria), no la śāstrīya-śraddhā (fe basada en śāstra). Es una cuestión de śraddhā. Hay dos tipos de śraddhā: śāstrīya-śraddhā y laukika-śraddhā. Cuando hablamos de śraddhā, nos referimos a śāstrīya-śraddhā. Uno debe desarrollar śāstrīya-śraddhā, no laukika-śraddhā. Y:
na tad-bhakteṣu cānyeṣu
sa bhaktaḥ prākṛtaḥ smṛtaḥ
sa bhaktaḥ prākṛtaḥ smṛtaḥ
Aquel que no muestra respeto a haribhakta, el devoto del Señor Hari, y no es compasivo con otros seres vivos en los que el Señor Hari está presente, es un kaniṣṭha-bhakta.
Uttama-adhikārī
Entonces, ¿quién es un uttama-adhikārī?
sarva-bhūteṣu yaḥ paśyed
bhagavad-bhavam ātmanaḥ
bhūtāni bhagavaty ātmany
eṣa bhagavatottamaḥ
bhagavad-bhavam ātmanaḥ
bhūtāni bhagavaty ātmany
eṣa bhagavatottamaḥ
"El devoto más avanzado ve en todo el alma de todas las almas, la Suprema Personalidad de Dios, Śrī Kṛṣṇa. En consecuencia, ve todo en relación con el Señor Supremo y comprende que todo lo que existe está eternamente situado dentro del Señor."
(Śrīmad-Bhāgavatam 11.2.45)
También en Caitanya-caritāmṛta
sthāvara-jaṅgama dekhe, nā dekhe tāramūrti
sarvatra haya nija iṣṭa-deva-sphūrti
(Śrī Caitanya-caritāmṛta Madhya-līlā 8.274)
sarvatra haya nija iṣṭa-deva-sphūrti
(Śrī Caitanya-caritāmṛta Madhya-līlā 8.274)
Este es uttama-adhikārī. Él ve las entidades móviles y no móviles, sthāvara-jaṅgama, pero nunca ve su forma externa.
¿Qué ve?
Él ve a su iṣṭa, su Deidad más amada, Kṛṣṇa, en todas partes, sarvatra haya nija iṣṭa-deva-sphūrti. Esta es una persona completamente consciente de Kṛṣṇa.
¿Y quién es completamente consciente de Kṛṣṇa y qué es la conciencia completa de Kṛṣṇa?
Krishna dice en el Bhagavad-gītā:
yo māṁ paśyati sarvatra
sarvaṁ ca mayi paśyati
tasyāhaṁ na praṇaśyāmi
sa ca me na praṇaśyati
(Bhagavad-gītā 6.30)
sarvaṁ ca mayi paśyati
tasyāhaṁ na praṇaśyāmi
sa ca me na praṇaśyati
(Bhagavad-gītā 6.30)
"Quien me ve en todas partes y ve todo en mí, es completamente consciente de Kṛṣṇa, tasyāhaṁ na praṇaśyāmisa ca me na praṇaśyati. Nunca estoy fuera de su vista y él nunca está fuera de mi vista. Él me ve, yo lo veo. Esta es la conciencia completa de Kṛṣṇa. Eso es anuttama-adhikārī."
sthāvara-jaṅgama dekhe, nā dekhe tāramūrti
sarvatra haya nija iṣṭa-deva-sphūrti
sarvatra haya nija iṣṭa-deva-sphūrti
Él ve entidades en movimiento y en reposo, pero jamás percibe su forma externa. En todas partes ve a su iṣṭa, su Deidad más amada, que reside en su corazón: el Señor Kṛṣṇa. Ese es un uttama-adhikārī.
Luego está el bhāgavata-uttama.
¿Quién es un bhāgavata-uttama?
visṛjati hṛdayaṁ na yasya sākṣād
dharir avaśābhihito 'py aghaugha-nāśaḥ
praṇaya-rasanayā dhṛtāṅghri-padmaḥ
sa bhavati bhāgavata-pradhāna uktaḥ
dharir avaśābhihito 'py aghaugha-nāśaḥ
praṇaya-rasanayā dhṛtāṅghri-padmaḥ
sa bhavati bhāgavata-pradhāna uktaḥ
Quien canta el santo nombre del Señor Supremo, Hari, incluso inconscientemente, queda liberado de todos los pecados. Cuando el Señor Hari concede la liberación del pecado a quien canta Su santo nombre incluso inconscientemente o por negligencia, la posición de quien jamás abandona el refugio de Sus pies de loto debe considerarse sumamente elevada. Tal devoto jamás puede renunciar a la compañía del Señor, ni el Señor puede renunciar a su compañía. Krishna mismo mora eternamente en su corazón. A tal alma grandiosa se la conoce como bhāgavata-pradhāna: el devoto más excelso del Señor.
(Śrīmad-Bhāgavatam 11.2.55)
Al pronunciar el nombre de Hari, todas las reacciones pecaminosas se destruyen y Hari queda ligado al corazón de un Vaiṣṇava, praṇaya-rasanayā, por la cuerda del amor. En otras palabras, el Señor Hari nunca abandona el corazón de un Vaiṣṇava, un bhāgavata-uttama.
Según la fe
También en Caitanya-caritāmṛta Kavirāja Gosvāmī ha hablado de estos tres tipos de Vaiṣṇavas.
śraddhāvān jana haya bhakti-adhikārī
’uttama’, ‘madhyama’, ‘kaniṣṭha’—śraddhā-anusārī
(Śrī Caitanya-caritāmṛta Madhya-līlā 22.64)
’uttama’, ‘madhyama’, ‘kaniṣṭha’—śraddhā-anusārī
(Śrī Caitanya-caritāmṛta Madhya-līlā 22.64)
Según la śraddhā, fe de cada uno, la elegibilidad para el bhakti se clasifica como uttama, madhyama o kaniṣṭha.
śāstra-yuktye sunipuṇa, dṛḍha-śraddhā yāṅra
’uttama-adhikārī’ sei tāraye saṁsāra
(Śrī Caitanya-caritāmṛta Madhya-līlā 22.65)
’uttama-adhikārī’ sei tāraye saṁsāra
(Śrī Caitanya-caritāmṛta Madhya-līlā 22.65)
Aquel que es muy experto en presentar evidencias śāstric y que tiene fe inquebrantable en sadhu-śāstra-guru, fe inquebrantable en Kṛṣṇa, dṛḍha-śraddhā, él es uttama-adhikārī. tāraye saṁsāra - él puede liberar al mundo entero.
śāstra-yukti nāhi jāne dṛḍha, śraddhāvān
’madhyama-adhikārī’ sei mahā-bhāgyavān
(Śrī Caitanya-caritāmṛta Madhya-līlā 22.67)
’madhyama-adhikārī’ sei mahā-bhāgyavān
(Śrī Caitanya-caritāmṛta Madhya-līlā 22.67)
¿Quién es madhyama-adhikārī?
Él no sabe tanto śāstra-yukti, argumentos lógicos basados en las escrituras reveladas, pero es dṛḍha śraddhāvān, tiene una fe fuerte en sadhu-śāstra-guru, una fe fuerte en Kṛṣṇa. sadgati-paḍatākṛṣṇe karaha viśvāsa, deposita una fe completa, una fe inquebrantable, en Kṛṣṇa, quien es sadgati-paḍatā. Quien hace esto es madhyama-adhikārī. Sei maha-bhāgyavān, es muy afortunado.
Dos tipos de fe
yāhāra komala śraddhā, se ‘kaniṣṭha’jana
krame krame teṅho bhakta ha-ibe ‘uttama’
(Śrī Caitanya-caritāmṛta Madhya-22.69)
krame krame teṅho bhakta ha-ibe ‘uttama’
(Śrī Caitanya-caritāmṛta Madhya-22.69)
Aquel que no ha desarrollado śāstrīya-śraddhā (fe en śāstra) sino que solo ha desarrollado laukika-śraddhā (fe en lo que dice la gente común), es kaniṣṭha-adhikārī. Śāstrīya-śraddhā se describe en Caitanya-caritāmṛta:
‘śraddhā- śabde — viśvāsa
kahe sudṛḍha niścaya
kṛṣṇe bhakti kaile
sarva-karma kṛta haya
(Śrī Caitanya-caritāmṛta Madhya 22.62)
kahe sudṛḍha niścaya
kṛṣṇe bhakti kaile
sarva-karma kṛta haya
(Śrī Caitanya-caritāmṛta Madhya 22.62)
Śraddhā significa viśvāsa, fe, sudṛḍha, fe muy fuerte, fe inquebrantable.
¿Fe en qué?
Fe en sadhu-śāstra-guru, fe en Kṛṣṇa. Esto es fe. Si alguien desarrolla kṛṣṇa-bhakti, todas sus actividades terminan:
kṛṣṇe bhakti kaile sarva-karma kṛta haya
Si tienes fe, nada queda fuera.
yāhāra komala śraddhā, se ‘kaniṣṭha’jana
krame krame teṅho bhakta ha-ibe ‘uttama’
(Śrī Caitanya-caritāmṛta Madhya-līlā 22.69)
krame krame teṅho bhakta ha-ibe ‘uttama’
(Śrī Caitanya-caritāmṛta Madhya-līlā 22.69)
Aquel cuya śraddhā es débil, que no ha desarrollado śāstrīya-śraddhā, sino solo laukika-śraddhā, es kaniṣṭha jana, un neófito. Al asociarse con vaisnavas más elevados, escuchándolos y depositando una fe firme en sus palabras, gradualmente progresará y, finalmente, también se convertirá en uttama.
¿Qué es śāstrīya-śraddhā y qué es is laukika-śraddhā?
Śāstrīya-śraddhā significa fe inquebrantable en los śāstrīya siddhāntas, las enseñanzas que se dan especialmente tal como se encuentran en el Śrīmad Bhāgavatam, que es la esencia de todos los Vedas, Vedanta y Upanishads:
sarva-vedānta-sāram hi
śrī-bhāgavatam iṣyate
tad-rasāmṛta-tṛptasya
nānyatra syād ratiḥ kvacit
(Śrīmad-Bhāgavatam 12.13.15)
śrī-bhāgavatam iṣyate
tad-rasāmṛta-tṛptasya
nānyatra syād ratiḥ kvacit
(Śrīmad-Bhāgavatam 12.13.15)
Śrīla Jīva Gosvāmī ha hecho hincapié en śāstrīya-śraddhā. Uno debe desarrollar śāstrīya-śraddhā, no laukika-śraddhā. Quien es un devoto neófito, un kaniṣṭha-adhikārī, solo tiene fe en las palabras de personas materialistas, científicos materialistas, filósofos, etc. No ha desarrollado fe en las palabras de sadhus, vaiṣṇavas, mahājanas, aquellos que son ācāryas.
Por ejemplo, la gente de esta localidad dice:
"Oh, hay un fantasma en ese árbol."
Entonces llega alguien y oye hablar con ellos. Dice:
"Oh, la gente dice que hay un fantasma en ese árbol."
Si llega a esta zona cuando no hay electricidad y reina la oscuridad total, puede que vea algo, como si alguien estuviera allí de pie, vestido con una tela blanca.
"¡Oh sí!
Hay un fantasma allí.
Porque lo ha oído de esta gente. Esto es laukika-śraddhā. Pero cuando llega la electricidad, ve:
"Oh, ¿qué es esto?"
"Oh, solo es un árbol muerto."
Como parece blanco, piensa que es un fantasma.
No debemos cultivar laukika-śraddhā. Debemos cultivar śāstrīya-śraddhā. A menos que cultives śāstrīya-śraddhā, a menos que trates a los demás como Nārada Muni ha instruido aquí, entonces te verás afectado por las tres miserias de este mundo material. Nunca serás feliz.
Vaiṣṇava aparādha
¿Quiénes son, entonces, los infractores?
El Skanda Purāṇa afirma que hay sesenta pecadores y que todos caen y van a raurava, naraka (el infierno).
nindāṁ kurvanti ye mūḍhā
vaiṣṇavānāṁ mahātmanām
patanti pitṛbhiḥ sārddhaṁ
mahāraurava-saṁjñite
hanti nindati vai dveṣṭhi
vaiṣṇavān-nābhinandati
krudhyate yāti no harṣaṁ
darśane patanāni ṣaṭ
vaiṣṇavānāṁ mahātmanām
patanti pitṛbhiḥ sārddhaṁ
mahāraurava-saṁjñite
hanti nindati vai dveṣṭhi
vaiṣṇavān-nābhinandati
krudhyate yāti no harṣaṁ
darśane patanāni ṣaṭ
Skanda Purāṇa dice:
nindāṁ kurvanti ye mūḍhā vaiṣṇavānāṁ mahātmanām - aquellos que blasfeman contra un mahātmā-vaiṣṇava, son grandes delincuentes.
Sin duda irán al mahāraurava, el infierno. No solo ellos, sino también pitṛbhiḥ (todos sus antepasados).
Los seis tipos de ofensores son: aquellos que intentan matar a un Vaiṣṇava; aquellos que blasfeman contra un Vaiṣṇava; aquellos que al ver a un Vaiṣṇava no rinden praṇāma, reverencias; aquellos que se enojan con un Vaiṣṇava; aquellos que desarrollan enemistad con un Vaiṣṇava; y aquellos que al ver a un Vaiṣṇava no se alegran, sino que en cambio fruncen el ceño:
"¡Oh, quién es él!"
Son delincuentes. Aquí Prabhupādasays:
"En lugar de envidiar a un hombre más cualificado, uno debería alegrarse de recibirlo."
En lugar de alegrarse, esa persona se llena de envidia y se cubre el rostro. Es un ofensor. Estos seis tipos de ofensores caen en la categoría de mahāraurava, naraka.
Ver a Krishna en todas partes
Śrīla Prabhupāda fundó esta sociedad para la conciencia de Kṛṣṇa. Es una sociedad de vaiṣṇavas.
¿Por qué fundó la sociedad?
Porque quienes se conviertan en miembros de esta sociedad deben desarrollar una conciencia completa de Krishna. Esa oportunidad se brinda aquí.
yo māṁ paśyati sarvatra
sarvaṁ ca mayi paśyati
tasyāhaṁ na praṇāśyāmi
sa ca me na praṇaśyati
(Bhagavad-gītā 6.30)
sarvaṁ ca mayi paśyati
tasyāhaṁ na praṇāśyāmi
sa ca me na praṇaśyati
(Bhagavad-gītā 6.30)
Este verso del Bhagavad-gītā describe la conciencia completa de Kṛṣṇa. Kṛṣṇa dice que aquel que lo ve en todas partes:
sthāvara-jaṅgama dekhe, nā dekhe tāramūrti
sarvatra haya nija iṣṭa-deva-sphūrti
sarvatra haya nija iṣṭa-deva-sphūrti
Él ve las diferentes entidades que se mueven y las que no, pero nunca ve su forma externa. Él ve su iṣṭa, su amada Deidad, Kṛṣṇa, en todas partes.
¿Quién es esa persona?
bhakta āmā preme bandhiyāche hṛdaya-bhitare
yāhān netra paḍe tāhāṅ dekhaye āmāre
(Śrī Caitanya-caritāmṛta Madhya-līlā 25.127)
yāhān netra paḍe tāhāṅ dekhaye āmāre
(Śrī Caitanya-caritāmṛta Madhya-līlā 25.127)
Ese devoto que me ha atado en su corazón con la cuerda del amor - yāhān netra paḍe tāhāṅ dekhaye āmāre such abhakta, dondequiera que mire me ve. Tal premī-bhakta, que ha atado a Kṛṣṇa con la cuerda del amor en su corazón, puede ver a Kṛṣṇa en todas partes. De lo contrario, nadie puede ver a Kṛṣṇa en todas partes.
Krishna también dice:
nāhaṁ prakāśaḥ sarvasya
yoga-māyā-samāvṛtaḥ
mūḍho 'yaṁ nābhijānāti
loko mām ajam avyayam
(Bhagavad-gītā 7.25)
yoga-māyā-samāvṛtaḥ
mūḍho 'yaṁ nābhijānāti
loko mām ajam avyayam
(Bhagavad-gītā 7.25)
Estas son las palabras de Kṛṣṇa.
"Nunca me manifiesto ante todos, nunca me manifiesto en todas partes. Estoy cubierto por mi potencia yogamāyā."
mūḍho 'yaṁ nābhijānāti
Kṛṣṇa dice que son mūḍhas, bribones:
"No pueden verme. No pueden entenderme."
En otras palabras, Kṛṣṇa se mantiene oculto.
Pero si Krishna se mantiene oculto, ¿cómo podemos verlo?
¿Quién puede verlo?
bhakta āmā preme bandhiyāche hṛdaya-bhitare
yāhān netra paḍe tāhāṅ dekhaye āmāre
yāhān netra paḍe tāhāṅ dekhaye āmāre
Solo un premī-bhakta como él puede verlo, aquel que ha desarrollado kṛṣṇa-prema, aquel que ha atado a Kṛṣṇa en su corazón con la cuerda del amor. Este vínculo es muy, muy fuerte. Ni siquiera Kṛṣṇa, que es todopoderoso, puede romperlo. Él dice:
na pāraye na pāraye na pāraye
No puedo, no puedo, no puedo. Tal atadura es demasiado fuerte. Kṛṣṇa no puede permanecer oculto ante los ojos de un premī-bhakta como él. Un premī-bhakta lo ve en todas partes, aunque Kṛṣṇa se mantenga oculto.
Sociedad sin envidia
Esta es la sociedad para la conciencia de Kṛṣṇa fundada por Śrīla Prabhupāda. Quien se convierte en miembro de esta sociedad tiene la oportunidad de desarrollar una conciencia completa de Kṛṣṇa, de ver a Kṛṣṇa en todas partes.
yo māṁ paśyati sarvatra
sarvaṁ ca mayi paśyati
tasyāhaṁ na praṇāśyāmi
sa ca me na praṇaśyati
(Bhagavad-gītā 6.30)
sarvaṁ ca mayi paśyati
tasyāhaṁ na praṇāśyāmi
sa ca me na praṇaśyati
(Bhagavad-gītā 6.30)
Este es el objetivo. Prabhupāda ha escrito en sus libros:
"El movimiento de conciencia de Krishna busca crear una atmósfera libre de envidia. Por supuesto, no es posible que todos alcancen la conciencia de Krishna, pero este movimiento puede crear una sociedad ejemplar donde no exista la envidia."
¿Dónde queda la cuestión de la envidia?
Quien siente envidia no es una persona consciente de Krishna. En otras palabras, no es un vaisnava. Un verdadero sadhu vaisnava no siente envidia en absoluto. Él ve a cada alma individual como la alma individual de Krishna.
Krishna es el objeto de su amor, entonces ¿cómo podría sentir envidia?
La envidia significa lujuria.
¿Qué significa eso?
El orgullo es tu enemigo, la perversidad (kapāṭa). Si alguien progresa en el camino espiritual, los demás lo envidian. No pueden tolerarlo.
"Oh, está progresando muchísimo."
Comienzan a hablar mal de él. Juntos, empiezan a atacarlo y a menospreciarlo. Esto es envidia. En una sociedad de vaisnavas, eso no debería hacerse. Un vaisnava no es envidioso en absoluto.
atra paramo nirmatsarāṇāṁ satāṁ vedyaṁ
(Śrīmad-Bhāgavatam 1.1.2)
(Śrīmad-Bhāgavatam 1.1.2)
¿Quién entiende bhāgavata-dharma-tattva?
Solo un vaisnava, que no es envidioso, puede comprender. Los demás especularán:
"Oh, esto es eso, esto es aquello."
Solo habrá especulación porque no pueden comprender. No son vaisnavas, son todos personas envidiosas. Prabhupāda says:
"Quien envidia el éxito de un vaisnava no es, sin duda, un vaisnava, sino un hombre común y corriente."
Puede que esté fingiendo ser un vaisnava, pero en realidad no es más que un hombre común y corriente.
Si el propósito de formar su sociedad fracasa, ¿cómo podrá ser feliz Śrīla Prabhupāda?
Este es un factor importantísimo. Por eso se dice aquí:
"Generalmente, cuando encontramos a alguien más cualificado que nosotros, sentimos envidia de él."
Esta es la naturaleza general de las personas que son avaiṣṇavas; quienes no lo son, sienten envidia cuando ven a alguien más cualificado que ellos. Pero un vaiṣṇava, que es completamente consciente de Kṛṣṇa, jamás sentirá envidia.
"En lugar de envidiar a un hombre más cualificado, uno debería alegrarse de recibirlo."
Kṛṣṇa-prema kṛṣṇa bhakte maitrī-ācaraṇa - quien desarrolla kṛṣṇa-prema, desarrolla amistad con los vaisnavas, los devotos de kṛṣṇa. Y cuando ve a un vaisnava más cualificado que él, se alegra. Ese es un verdadero vaisnava, un vaisnava puro. Este es el propósito por el cual Śrīla Prabhupāda formó esta sociedad para la conciencia de Kṛṣṇa.
Compasión
Por lo tanto, Prabhupāda dice:
“El movimiento de conciencia de Krishna puede crear una sociedad ejemplar en la que no exista la envidia en absoluto.”
Prabhupāda dice en las líneas finales de su comentario:
"También se debe tener compasión por las personas en general que sufren debido al olvido de Kṛṣṇa."
¿Quién llega a sentir compasión por la gente en general?
Aquel que es una persona completamente consciente de Kṛṣṇa, que ve a Kṛṣṇa en todas partes; solo él puede llegar a ser compasivo.
De otro modo, ¿cómo se puede tener compasión?
El jīva está sufriendo. Él es el jīva de Kṛṣṇa, entonces ¿por qué está sufriendo?
Es por su olvido de Kṛṣṇa. Quien ve a Kṛṣṇa y la relación del jīva con Kṛṣṇa, se vuelve compasivo. De lo contrario, no hay lugar para la compasión. Esto es fundamental. Solo un vaiṣṇava que ve a Kṛṣṇa en todas partes es una persona completamente consciente de Kṛṣṇa. Él se vuelve compasivo.
Prahlāda Mahārāja, un devoto puro, vio a su amado Señor en un pilar de piedra.
"Sí, el Señor está en todas partes."
Sin embargo, cuando su poderoso padre demoníaco, Hiraṇyakaśipu, quien había conquistado los tres mundos, escuchó a su hijo Prahlāda Mahārāja hablar de esta manera, se enfureció;
"¿Por qué dices que Él está en todas partes? ¿Acaso está allí, en este pilar de piedra?"
¿Quién lo ve?
Una persona completamente consciente de Kṛṣṇa, un premī-bhakta, siempre ve.
bhakta āmā preme bandhiyāche hṛdaya-bhitare
yāhān netra paḍe tāhāṅ dekhaye āmāre
yāhān netra paḍe tāhāṅ dekhaye āmāre
Dondequiera que mire, ve a Kṛṣṇa. Kṛṣṇa le da darśana. Kṛṣṇa no puede mantenerse oculto de la visión de una persona tan completamente consciente de Kṛṣṇa, un premī-bhakta, siempre lo ve.
bhakta āmā preme bandhiyāche hṛdaya-bhitare
yāhān netra paḍe tāhāṅ dekhaye āmāre
yāhān netra paḍe tāhāṅ dekhaye āmāre
Dondequiera que mire, ve a Kṛṣṇa. Kṛṣṇa le concede darśana. Kṛṣṇa no puede permanecer oculto de la visión de una persona tan completamente consciente de Kṛṣṇa, un premī-bhakta. El premī-bhakta dice:
"Sí, está ahí."
Pero su padre demoníaco, que había conquistado los tres mundos, no podía verlo.
Es una cuestión de visión. Aquel que ve a Kṛṣṇa en todas partes, aquel que ve kṛṣṇa-sambandha; la relación con Kṛṣṇa, que el jīva sufre por falta de conciencia de Kṛṣṇa, pensará:
"Déjenme ir e inculcar la conciencia de Krishna en otros."
Ese es el verdadero trabajo beneficioso. Por lo tanto, si uno desarrolla la conciencia de Kṛṣṇa, comprende su posición y establece su relación con Kṛṣṇa, no habrá sufrimiento alguno. Tal vaiṣṇava que ve a Kṛṣṇa y kṛṣṇa-sambandha por todas partes, su corazón sangra al ver el sufrimiento de los jīvas aquí. No puede quedarse quieto. Saldrá y predicará la ciencia de la conciencia de Kṛṣṇa.
"Sí, que todos sean conscientes de Krishna, que todos sean felices."
El propósito de Prabhupada
Por lo tanto, en este versículo Nārada Muni dice:
"Todo hombre debería actuar así."
Así que no habrá ninguna miseria. Este mundo se convertirá en un vaikuṇṭha jagat:
"Cuando conozca a una persona más cualificada que él, debería sentirse muy complacido."
No debe haber envidia. La envidia es uno de los seis enemigos. Kāma (lujuria), krodha (ira), lobha (codicia), moha (ilusión), mada (locura) y mātsarya (envidia): en sánscrito se dice. Mātsarya (la envidia) es uno de tus seis enemigos.
El segundo verso del Bhāgavatam dice:
dharmaḥ projjhita-kaitavo 'tra paramonirmatsarāṇāṁ satāṁ vedyaṁ
¿Quién puede entender bhāgavata-dharma-tattva; lo que se dice en Śrīmad-Bhāgavatam?
paramo nirmatsarāṇāṁ satāṁ vedyaṁ
satāṁ significa devoto, Vaiṣṇavas.
paramo nirmatsarāṇāṁ - aquellos que no son envidiosos en absoluto. Solo ellos pueden comprender el Śrīmad-Bhāgavatam. Solo ellos pueden comprender el bhāgavata-dharma-tattva. De lo contrario, el Bhāgavata nunca aparecerá, nunca se manifestará. Esto es de suma importancia y este es el propósito por el cual Śrīla Prabhupāda fundó la Sociedad para la Conciencia de Kṛṣṇa. El movimiento de la conciencia de Kṛṣṇa tiene como objetivo crear una atmósfera de no envidia.
"Por supuesto, no es posible que todo el mundo alcance la consciencia de Krishna, pero el movimiento de Krishna puede crear una sociedad ejemplar en la que no exista la envidia."
Este es el propósito de Śrīla Prabhupāda, el Fundador-Ācārya de Iskcon, Sociedad Internacional para la Conciencia de Kṛṣṇa; que todos sean Vaiṣṇavas puros, Vaiṣṇavas en el verdadero sentido. Un Vaiṣṇava no es envidioso. Es nirmatsara, no envidioso en absoluto. Eso es Vaiṣṇava. Aquí Prabhupāda dice:
"Generalmente, cuando encontramos a alguien más cualificado que nosotros, sentimos envidia de él."
Todos los mahājanas lo han dicho. Bhaktivinoda Ṭhākurahas dijo. Śāstra dice. Nārada Muni, un mahājana, aquí dice.
Persona malvada
Bhaktivinoda Ṭhākura Mahājana, considerado el Séptimo Gosvāmī, un gran ācārya en nuestra Gauḍīya-Vaiṣṇavaparamparā, ha dicho (Śaraṇāgati 4):
āmāra jīvana sadā pāpe rata,
nāhiko puṇyera leśa
parere udvega diyāchi je kato
diyāchi jīvere kleśa (1)
nāhiko puṇyera leśa
parere udvega diyāchi je kato
diyāchi jīvere kleśa (1)
Durante toda mi vida he sido adicto al pecado, sin realizar jamás ninguna actividad piadosa. Simplemente he sido una fuente de perturbación y sufrimiento para los demás.
nija sukha lāgi’ pāpe nāhi ḍori’
doyā-hīna svārtha-paro
para sukhe duḥkhī, sadā mithyā-bhāṣī
para-duḥkha sukha koro (2)
doyā-hīna svārtha-paro
para sukhe duḥkhī, sadā mithyā-bhāṣī
para-duḥkha sukha koro (2)
Por puro placer, no temo cometer ningún pecado. Carezco de compasión y soy egoísta; me apena la felicidad ajena y soy un mentiroso empedernido. De hecho, me deleito con las desgracias ajenas.
aśeṣa kāmanā, hṛdi mājhe mora,
krodhī dambha-parāyaṇa
mada-matta sadā viṣaye mohita,
hiṁsā-garva vibhūṣaṇa (3)
krodhī dambha-parāyaṇa
mada-matta sadā viṣaye mohita,
hiṁsā-garva vibhūṣaṇa (3)
Los deseos egoístas que alberga mi corazón son infinitos. Soy propenso a la ira y me entrego a la arrogancia. Embriagado por la vanidad y engañado por la atracción hacia el placer sensorial, me adorno de orgullo y envidia.
nidrālasya-hata, sukārye virata,
akārye udyogī āmi
pratiṣṭhā lāgiyā, śāṭhya-ācaraṇa,
lobha-hata sadā kāmī (4)
akārye udyogī āmi
pratiṣṭhā lāgiyā, śāṭhya-ācaraṇa,
lobha-hata sadā kāmī (4)
Aquejado por la pereza y el sueño, reacio a las actividades piadosas, me deleito en realizar cualquier acto dañino para obtener fama y reconocimiento. Soy muy hábil en la duplicidad, siempre lujurioso y degradado por la codicia mundana.
e heno durjana, sajjana-varjita,
aparādhī nirantara
śubha-kārya-śūnya, sadānartha-manāḥ
nānā duḥkhe jara jara (5)
aparādhī nirantara
śubha-kārya-śūnya, sadānartha-manāḥ
nānā duḥkhe jara jara (5)
Siendo un malhechor y rechazado por personas santas, me he convertido en un reincidente. Nunca hago buenas obras, sino que me inclino únicamente hacia los malos hábitos. Por ello, sufro numerosas desgracias.
tā’te dīna akiñcana
bhakativinoda, prabhura caraṇe,
kore duḥkha nivedana (6)
bhakativinoda, prabhura caraṇe,
kore duḥkha nivedana (6)
Ahora, en mi vejez, me encuentro indefenso, reducido a una condición caída y desamparada. Bhaktivinoda presenta su triste caso a los pies del Señor.
parere udvega diyāchi je kato
diyāchi jīvere kleśa
diyāchi jīvere kleśa
Soy un sinvergüenza, una persona muy envidiosa. Siempre causo dolor a los demás y los pongo ansiosos.
nija sukha lāgi’ pāpe nāhi ḍori’
doyā-hīna svārtha-paro
doyā-hīna svārtha-paro
Soy muy egoísta en lo que respecta a mi nombre, fama, adoración y prestigio, a mi propia felicidad.
No tengo miedo de cometer ninguna actividad pecaminosa. doyā-hīna, soy una persona despiadada, una persona sumamente egoísta.
para sukhe duḥkhī, sadā mithyā-bhāṣī
para-duḥkha sukha koro
para-duḥkha sukha koro
Cuando veo que alguien está progresando, me resulta muy doloroso y siento envidia.
sadā mithyā - Solo digo mentiras.
para-duḥkha sukha koro - cuando veo que alguien está sufriendo me pongo alegre, "¡Sí, muy bien, muy bien!"
aśeṣa kāmanā, hṛdi mājhe mora,
krodhī dambha-parāyaṇa
krodhī dambha-parāyaṇa
En mi corazón hay tantos deseos materiales. Me enfado por cosas insignificantes.
dambha-parāyaṇa - Soy un orgulloso y engreído compañero:
"¡Soy genial!"
¿Hay alguien mejor que yo?
Especialmente en Kali Yuga, la era más degradada, este orgullo es la vara de medir. Todos piensan:
"Soy genial"
Entonces otro dice:
"¿Qué?
¿Eres genial?
¡Soy genial!
Entonces comienzan las peleas y las riñas. Este es Kali Yuga. Este dambha, orgullo, es la vara de medir. Dos personas riñen. Dos grupos riñen. Dos vecinos riñen y pelean. Dos estados, dos naciones:
"¡Soy genial!"
¡Ey!
¿Qué vas a?
¿Eres genial?
¡Soy genial!
Luego, la lucha. Esto es dambha (orgullo).
mada-matta sadā viṣaye mohita,
hiṁsā-garva vibhūṣaṇa
hiṁsā-garva vibhūṣaṇa
Siempre estoy engreído y orgulloso, embriagado por el deseo de placeres materiales. Soy una persona muy materialista, y hiṁsā-garva, siempre envidioso y orgulloso. Estos son mis adornos, vibhūṣaṇa.
nidrālasya-hata, sukārye virata,
akārye udyogī āmi
pratiṣṭhā lāgiyā, śāṭhya-ācaraṇa,
lobha-hata sadā kāmī
akārye udyogī āmi
pratiṣṭhā lāgiyā, śāṭhya-ācaraṇa,
lobha-hata sadā kāmī
Esa persona es un vago. Duerme demasiado y nunca hace nada útil. Siempre está muy dispuesto a realizar actividades malvadas, desagradables y abominables para obtener prestigio, fama y admiración.
śāṭhya-ācaraṇa - actúa de una manera muy engañosa y deshonesta.
buenas acciones, tanta lujuria en su corazón.
e heno durjana, sajjana-varjita,
aparādhī nirantara
aparādhī nirantara
Esto es durjana, no sajjana. Tal persona es rechazada por los sajjanas. Siempre es un aparādhī, un gran ofensor, por lo que sus tratos son muy torcidos y engañosos. Como se dice en el versículo:
Cuando uno encuentra a alguien más cualificado que él, lo envidia. Cuando encuentra a alguien menos cualificado, lo ridiculiza. Cuando encuentra a alguien a su mismo nivel, se enorgullece de sus logros. Estas son las causas de todas las tribulaciones materiales.
"Tal persona es un durjana, una persona muy malvada. No es un sajjana. Es un aparādhī, siempre un gran ofensor."
śubha-kārya-śūnya, sadānartha-manāḥ
nānā duḥkhe jara jara
nānā duḥkhe jara jara
Nunca hace nada auspicioso. Está cubierto, rodeado de tantas desgracias. Está siempre afligido por las tres miserias de este mundo material. Jamás será feliz.
Esta es la declaración de Nārada Muni:
"Todo hombre debería actuar así: cuando conozca a una persona más cualificada que él, debería alegrarse mucho; cuando conozca a alguien menos cualificado que él, debería ser compasivo con él; y cuando conozca a alguien igual a él, debería entablar amistad con él."
De lo contrario, sufrirá.
"De esta manera uno nunca se ve afectado por las tres miserias de este mundo."
Esta es la declaración de sadhu-śāstra-mahājanas.
PREGUNTAS Y RESPUESTAS
Devoto: Aprecio mucho que nos haya explicado cómo el propósito de Śrīla Prabhupāda es crear una sociedad sin envidia.
Gour Govinda Svāmī: Cité el propósito de Prabhupāda en el Śrīmad-Bhāgavatam.
Devoto: Vemos que entre los devotos más avanzados, el principio es tṛṇād api sunīcena taror api sahiṣṇunā. No es algo artificial creerlo realmente…
Santos Gour Govinda: ¡No es artificial, Baba!
¿Cuántos días puedes comportarte así?
¡Antes de que se revele tu svarūpa (forma real)!
¿Cuántos días puede durar artificialmente?
Pero con un vaiṣṇava es bastante natural.
Devoto: Mi pregunta es, Śrīla Prabhupāda has dijo que incluso si uno no tiene la visión práctica de que Kṛṣṇa está detrás de todo, está en todo y está conectado a todo, aun así, si uno entiende esto teóricamente es un devoto que está correctamente situado.
Gour Govinda Svāmī: ¿En la posición correcta?
¿Quien ve teóricamente está en la posición correcta?
¿Compasión verdadera?
Devoto: Pero si uno posee una comprensión teórica que ha obtenido de las palabras del maestro espiritual, entonces está en la posición correcta. Por eso, en tu clase dijiste que solo el devoto más elevado puede ser compasivo.
Gour Govinda Svāmī: Sí, solo uno cuyo Kṛṣṇa.
Devoto: Entonces, mi pregunta es, ¿significa eso que nadie más puede ser compasivo?
Gour Govinda Svāmī: Uno puede ser compasivo para satisfacer su propio deseo egoísta. Uno puede ser compasivo con algunos y no con otros. Tiene rāga y dveṣa, gusto y aversión. No es igual a todos. No puede serlo.
Si uno no ve a Krishna, ¿cómo puede ser compasivo?
Él verá que este es el sufrimiento del alma de Krishna. Su corazón sangra. No puede quedarse de brazos cruzados. Saldrá a predicar la conciencia de Krishna.
¿Y quién predica?
prāṇa āche yāṅra, se hetu pracāra - ¿aquel que tiene vida?
¿Qué es la vida?
jīvanaṁ sarva-bhūteṣu
(Bhagavad-gītā 7.9)
(Bhagavad-gītā 7.9)
Krishna dice:
"Yo soy jīvan, yo soy la vida en todos los seres vivos."
Aquel que ve a Kṛṣṇa en todas partes. Quien ve a Kṛṣṇa'sjīva sufriendo por el olvido de Kṛṣṇa, por la falta de conciencia de Kṛṣṇa; él tiene prāṇa, vida. Él sale y predica. Él está completamente entregado a Kṛṣṇa. Por lo tanto, Kṛṣṇa vino como Mahāprabhu, como bhakta (un devoto), para enseñar la devoción, para enseñar cómo entregarse a Kṛṣṇa (śikhāya śaraṇāgati bhakatera prāṇa). Śaraṇāgati es la vida del devoto que está completamente entregado.
Entonces Krishna lo acepta.
prāṇa āche yāra sei hetu pracāra (tiene vida; por lo tanto, sale y predica).
De lo contrario, ¿quién podrá predicar?
¿Cómo se puede predicar a menos que uno vea a Kṛṣṇa, vea el sufrimiento del jīva de Kṛṣṇa?
Él no quiere que nadie sufra. Todos deberían ser conscientes de Kṛṣṇa. Por lo tanto, aquí Nārada Muni dice que todos deberían actuar de esta manera. Este es el propósito de Śrīla Prabhupāda al fundar la sociedad para la conciencia de Kṛṣṇa.
Uttama interpretando a Madhyama
Devoto: Mahārāja, un madhyama-adhikārī, tiene una fe fuerte en el proceso de conciencia de Kṛṣṇa, pero no tiene un conocimiento muy bueno de las escrituras.
¿Cómo puede predicar si no tiene un buen conocimiento de las Escrituras?
Gour Govinda Svāmī: Él debería tenerlo asociándose con un uttama adhikārī. Debería obtenerlo. Maha-bhāgyavān, él es muy afortunado [el madhyama-adhikārī] porque tiene una fe fuerte. Esto es lo más importante. Adau śraddhā, lo primero es tu fe. Él tiene una fe fuerte en las palabras del sadhu-śāstra-guru. Él tiene una fe fuerte en Kṛṣṇa. Él pone fe en Kṛṣṇa, en las palabras de Kṛṣṇa. Y los sadhus, aquellos que son mahājanas, ellos hablan lo que Kṛṣṇa ha dicho.
Devoto: Si un uttama-adhikārī quiere alcanzar el nivel superior, generalmente desciende al nivel de madhyama y actúa como a madhyama.
Gour Govinda Svāmī: Sí. De lo contrario, no podría predicar, porque un uttama-adhikārī ve entidades vivientes, tanto móviles como inmóviles, pero nunca ve la forma externa. Siempre ve a Kṛṣṇa.
sthāvara-jaṅgama dekhe, nā dekhe tāramūrti
sarvatra haya nija iṣṭa-deva-sphūrti
(Śrī Caitanya-caritāmṛta Madhya-līlā 8.274)
sarvatra haya nija iṣṭa-deva-sphūrti
(Śrī Caitanya-caritāmṛta Madhya-līlā 8.274)
Él solo ve a Krishna. Él dice:
"Oh, este ser viviente es devoto de Kṛṣṇa; está dedicado al servicio de Kṛṣṇa."
Él nunca ve la forma externa. Su visión es completamente diferente.
Por lo tanto, desciende al madhyama, de lo contrario, ¿cómo podría hablar?
¿Cómo puede ver que el jīva está sufriendo por falta de conciencia de Kṛṣṇa, por olvido de Kṛṣṇa?
Por lo tanto, aquel que predica, desciende a madhyama-adhikārī; pero es uttama-adhikārī, de lo contrario no puede predicar. Aquellos que son uttama-bhāgavata no pueden predicar. Por lo tanto, aquel que predica desciende a la etapa de madhyama-adhikārī. Pero no es un madhyama como se describe aquí śāstra-yukti nāhi jāne; quien no conoce śāstra. El uttama-adhikārī conoce śāstra. Tal uttama-adhikārī que actúa como un madhyama-adhikārī no es como el tipo general de madhyama-adhikārī, madhyama-bhakta. Este madhyama-adhikārī, él es uttama-adhikārī, pero ha descendido por sí mismo. Conoce el śāstra y es muy experto en presentar y citar evidencias del śāstra, porque:
tasmāc chāstraṁ pramāṇaṁ te
kāryākārya-vyavasthitau
(Bhagavad-gītā 16.24).
kāryākārya-vyavasthitau
(Bhagavad-gītā 16.24).
Esto es śāstra-pramāṇa.
¿Qué se debe hacer, kārya, y qué no se debe hacer, akārya? ¿Cómo podemos decidir?
A menos que presente el śāstra-pramāṇa, ¿cómo puede decidir qué se debe hacer y qué no se debe hacer?
Él no es un madhyama-adhikārī común y corriente.
Predicación
Devoto: ¿Aquel que tiene laukika-śraddhā tiene que actuar bajo la guía de aquel que tiene śāstrīya-śraddhā?
Gour Govinda Svāmī: Sí, debe tener un gurú, un auténtico gurú vaiṣṇava. Debe practicar bhajana bajo la guía experta de un maestro así. No debe actuar por capricho.
Si no tienes un gurú, ¿cómo puedes predicar?
Srāvaṇa kīrtana, predicar significa kīrtana. Si uno no ha escuchado de un gurú genuino, ¿qué predicará?
Lo que ha oído, eso dirá.
"Esto lo he oído de las autoridades, de mi gurú."
Predicar es sinónimo de śravana, sinónimo de escuchar. Lo que he oído, lo repito. Por lo tanto, solo quien ha escuchado puede predicar y practicar kīrtana.
De lo contrario, ¿quién puede hacer kīrtana?
El que no ha oído, ¿qué dirá? ¿Y quién oirá todas esas cosas desagradables?
Devoto: Muchos discípulos de Śrīla Prabhupāda predicaban bajo sus órdenes y, al ver el sufrimiento de la gente, difundían sus enseñanzas. Ahora muchos han dejado de predicar.
Gour Govinda Svāmī: Aquel que tiene vida y ve a Kṛṣṇa nunca puede dejar de predicar. Él ve:
"El alma de Krishna está sufriendo."
Predicará a pesar de todos los obstáculos. Cuando Bhaktivinoda Ṭhākura envejeció mucho, tuvo que levantar los párpados para ver. Pero incluso a esa edad decía:
"Quiero montar a caballo, salir y predicar."
Quien tiene el corazón dolido, quien posee compasión, dice algo así. Es una cuestión de compasión.
¿Predicas por compasión?
Quien no predica por compasión, puede predicar durante algunos días, pero luego se detiene.
"Perdí todo mi entusiasmo."
"Oh, ¿por qué lo perdiste?"
¿Perdiste a Krishna?
Devoto: Hay algunos que todavía intentan predicar, ¿podemos decir que realmente están cumpliendo las órdenes de Śrīla Prabhupāda?
Tira los Vedas
Gour Govinda Svāmī: Prabhupāda dijo que mantuviéramos a Kṛṣṇa. Él vino a daros a Kṛṣṇa. Siguiendo el siddhānta, dijo:
"Que de alguna manera se sientan atraídos por Kṛṣṇa."
Ese era su objetivo. Fue a la tierra de mlecchas y yavanas, los países occidentales, y les entregó a Kṛṣṇa.
¿Cómo pueden entenderlo?
No pueden entender todo este śāstra now.
¿Por qué Buddhadeva, que era una encarnación del Señor Viṣṇu, dijo:
"Desechen los Vedas."
¿Cómo puede Viṣṇu, que es la fuente de los Vedas, decir algo así?
Es muy compasivo.
¿Qué estaban haciendo?
Estaban matando animales:
sadaya-hṛdaya-darśita-paśu-ghātam
(Daśāvatāra-stotra 9)
(Daśāvatāra-stotra 9)
Su corazón se llenó de compasión al presenciar este asesinato:
"¡Ey!
¡Detengan esta matanza!
Ellos respondieron:
"Oh, está descrito en los Vedas."
¿Por qué te detienes?
Entonces Buddha Deva dijo:
"Desechen los Vedas."
¿Por qué habla así?
Porque a menos que dejen de matar, no pueden alcanzar la etapa de sattva; bondad. Están en los modos de ignorancia y pasión. No pueden comprender los Vedas. Así que él actuó de esa manera. Esto no es siddhānta. Entonces todos los budistas dijeron:
"Oh, Buddhadeva dijo que podemos desechar los Vedas."
El resultado fue que se convirtieron en nāstika, ateos. Pero los Vedas no pueden perderse. Los Vedas son apauruṣeya, provienen del Señor, por lo que deben ser establecidos. Por lo tanto, el Señor Supremo Nārāyaṇa gave la orden del muy poderoso Señor Śiva:
"Ve tú, Mahādeva. Ve y establece los Vedas, pero mantenme oculto."
¿Qué estableció entonces Shiva?
La porción gauṇa de los Vedas, la porción secundaria (karma-kāṇḍa jñāna kāṇḍa). Śaṅkarācārya vino a hacer esto. Él pensó.
“Esta es la orden de mi amo. Yo soy el portador de la orden.”
|
Indice de Notas de Visuddha-sattva Das - ANUALES |
Srila Bhaktisiddhanta-parivara - 1 al 12
- Srila Bhaktisiddhanta-parivara - 12
- Srila Bhaktisiddhanta-parivara - 11
- Srila Bhaktisiddhanta-parivara - 10
- Srila Bhaktisiddhanta-parivara - 09
- Srila Bhaktisiddhanta-parivara - 08
- Srila Bhaktisiddhanta-parivara - 7
- Srila Bhaktisiddhanta-parivara - 6
- Srila Bhaktisiddhanta-parivara - 5
- Srila Bhaktisiddhanta-parivara - 4
- Srila Bhaktisiddhanta-parivara - 3
- Srila Bhaktisiddhanta-parivara - 2
- Srila Bhaktisiddhanta-parivara - 1
Madhava - 24 Hour Kirtan in Spain 2010 - HD 720p
Madhava Prabhu - 24 Hours Hare Krishna Kirtan in Spain 2010 - HD 720p - Part 1/5
Madhava Prabhu - 24 Hours Hare Krishna Kirtan in Spain 2010 - HD 720p - Part 2/5
Madhava Prabhu - 24 Hours Hare Krishna Kirtan in Spain 2010 - HD 720p - Part 3/5
Madhava Prabhu - 24 Hours Hare Krishna Kirtan in Spain 2010 - HD 720p - Part 4/5
Madhava Prabhu - 24 Hours Hare Krishna Kirtan in Spain 2010 - HD 720p - Part 5/5
24 Hour Kirtan at Kirtan Fiesta festival with Pandava Sena in New Vrajamandala ISKCON farm in Spain. August 13, 2010…
Beautiful Hare Krishna Song 1
The Bhakti ChannelActualizado el 26 jun. 2009
Beautiful Hare Krishna song 1 Take care. Haribol.
Listas de reproducción creadas
The Bhakti ChannelFavoritos - (54 vídeos)
DEVOTIONAL SONGS - (194 vídeos)
Krishna Katha Videos inspired by Padmavati Mataji - (57 vídeos)
Mayapur Dhama - (19 vídeos)
Memories of Srila Prabhupada (B) - (125 vídeos)
Srila Prabhupada on Tour - (10 vídeos)
JAGANNATHA PURI - (5 vídeos)
Srila Bhaktisiddhanta Saraswati Thakura Prabhupada - (6 vídeos)
Srila Prabhupada Music Videos - (13 vídeos)
Festival of the Chariots - (12 vídeos)
Bhagavad Gita in Hindi - (24 vídeos)
Krishna Katha - (100 vídeos)
Villages - (19 vídeos)
Memories of Srila Prabhupada - (116 vídeos)
Sri Caitanya Mahaprabhu - (3 vídeos)
Jaiva Dharma - (12 vídeos)
Prayers of Queen Kunti Part - (51 vídeos)
Kumbha Mela - (4 vídeos)
Srila Prabhupada in Australia - (14 vídeos)
Vrndavana - (3 vídeos)
PARIKRAMA - (28 vídeos)
Nandagrama - (22 vídeos)
The Hills Of Varshana Part - (2 vídeos)
Mother Ganga - (5 vídeos)
Mangalacarana
Henrique Gripp V. de Menezes Guerra
Mangalacarana invocazione di buon auspicio
priyavrata das
Da cantare o recitare prima di ogni attività spirituale
Mangalacarana - Guna-grahi & Kirtan for the Soul
Guna-grahi & Kirtan for the Soul
Mangalacarana bhajan by Gita Manjari
wryndawana
Shree Shree Sad Goswami Ashtaka
bakaja
Kishori Mohan - Hare Krishna
Henrique Gripp V. de Menezes Guerra
Kirtan Mela Mayapur 2013 Day 4 : HH Bhakti Vaibhav Swami
meropalPublicado el 10 abr. 2013
Kirtan Mela Mayapur 2013 Day 4 : HH Bhakti Vaibhav Swami
Vaishnava Bhajans
Krishna Videode Krishna Video22 vídeos13.128 visualizacionesLast updated on 19 jun. 2015
Collection of Vaishnava bhajans (songs) composed by Vaisnava acharya like Narottam Das Thakur, Bhaktivinod Thakur, Lochan Das Thakur, Sarvabhaum Bhattacharya, Vasudeva Ghosh, Srila Prabhupada and much more.... and sang beautifully by devotees.
Colección de bhajans (canciones) vaisnavas compuestas por acharyas vaisnavas como Narottam Das Thakur, Bhaktivinod Thakur, Lochan Das Thakur, Sarvabhaum Bhattacharya, Vasudeva Ghosh, Srila Prabhupada y muchos más... y cantadas maravillosamente por devotos.
Radha Krishna Maha Raas Leela
gaurav103g
Actualizado el 22 ago. 2008
Radha Krishna Bhajan Ramanand Sagar Krishna Serial Raas Leela Maha Raas
0240 KRISHNA STORY -- NAR NARAYAN AND BIRHT OF URVASHI
Actualizado el 13 feb. 2011
The story now is going towards the past when Nar and Narayan go in deep meditation in the Himalayas. Due to their piousness and deep meditation, the throne of Indra is in trouble. Indra wants to break the Samadhi or meditation of them. Hence, he sends his beautiful apsaras to attract towards them and break the meditation.
When the meditation is broken, Nar sees the apsaras, he creates one much beautiful and elegant from his thigh. This is how the most beautiful apasara of Lord Indra takes birth. He names her as Urvashi and tells them to take her as his gift to Indra and again goes in meditation.
The Nar and Narayan are the future Krishna and Arjun in their next rebirths.
See it presented nicely in "Krishna" serial by Ramanand Sagar
La historia se remonta al pasado cuando Nar y Narayan meditan profundamente en el Himalaya. Debido a su devoción y profunda meditación, el trono de Indra se ve amenazado. Indra quiere romper su samadhi o meditación. Por ello, envía sus hermosas apsaras para atraerlas e interrumpir la meditación.
Cuando la meditación se interrumpe, Nar ve las apsaras y crea una aún más hermosa y elegante de su muslo. Así nace la más hermosa apasara del Señor Indra. Él la nombra Urvashi y les dice que la lleven como regalo a Indra, y de nuevo medita.
Nar y Narayan representan a los futuros Krishna y Arjun en sus próximos renacimientos.
Véase su excelente presentación en la serie "Krishna" de Ramanand Sagar.
Radha Krishna Maha Raas Leela
gaurav103g
Shri Krishna Parte 30 por Ramanand Sagar
Rasleela con las Gopis de Shri Krishna
DANZA RASA
Tilak
Una experiencia única que conecta al devoto con Dios y al buscador con el conocimiento. Tilak presenta Divya Bhoomi, darshan sobrenatural de famosos lugares religiosos de la India. Peregrinación a lugares divinos y disfrute del Bhagwat Darshan completo.
Sant Gyaneshwar New
tseriesbhakti
Publicado el 05/04/2012
Watch Hindi Devotional Movie Sant Gyaneshwar only on T-Series Bhakti Sagar Channel
Categoría
Protagonistas:
Dirigido por:
Producido por:
Creado por:
Licencia
Licencia de YouTube estándar
AUDIOS IVOOX.COM y EMBEDR PLAYLIST
IVOOX.COM
PRINCIPALES de ivoox.com
- BIBLIA I - LINKS en ivoox.com - domingo, 26 de agosto de 2012
- BIBLIA II - LINKS en ivoox.com - sábado, 29 de diciembre de 2012
- BIOGRAFÍAS - LINKS - ivoox.com - domingo, 26 de agosto de 2012
- EGIPTO - LINKS - ivoox.com - domingo, 26 de agosto de 2012
- Deepak Chopra - Eckchart Tolle - LINKS - ivoox.com - martes, 28 de agosto de 2012
- HISTORIA en GENERAL - LINKS - jueves, 4 de octubre de 2012
BIBLIA - LINKS en ivoox.com
VIDA de los SANTOS - LINKS en ivoox.com
VIDA de los SANTOS - LINKS en ivoox.com - domingo, 28 de octubre de 2012BIOGRAFÍAS - LINKS - ivoox.com
EGIPTO - LINKS - ivoox.com
Deepak Chopra - Eckchart Tolle - LINKS - ivoox.com
HISTORIA en GENERAL - LINKS
PLAYLIST - EMBEDR
MEDICINA NATURAL, RELAJACION
VAISHNAVAS, HINDUISMO
- KRSNA - RAMA - VISHNU - jueves 16 de febrero de 2012
- Gopal Krishna Movies - jueves 16 de febrero de 2012
- Yamuna Devi Dasi - jueves 16 de febrero de 2012
- SRILA PRABHUPADA I - miércoles 15 de febrero de 2012
- SRILA PRABHUPADA II - miércoles 15 de febrero de 2012
- KUMBHA MELA - miércoles 15 de febrero de 2012
- AVANTIKA DEVI DASI - NÉCTAR BHAJANS - miércoles 15 de febrero de 2012
- GANGA DEVI MATA - miércoles 15 de febrero de 2012
- SLOKAS y MANTRAS I - lunes 13 de febrero de 2012
- GAYATRI & SHANTI MANTRAS - martes 14 de febrero de 2012
- Lugares Sagrados de la India 1 - miércoles 28 de diciembre de 2011
- Devoción - PLAYLIST - jueves 29 de diciembre de 2011
- La Sabiduria de los Maestros 1 - jueves 29 de diciembre de 2011
- La Sabiduria de los Maestros 2 - jueves 29 de diciembre de 2011
- La Sabiduria de los Maestros 3 - jueves 29 de diciembre de 2011
- La Sabiduria de los Maestros 4 - jueves 29 de diciembre de 2011
- La Sabiduría de los Maestros 5 - jueves 29 de diciembre de 2011
- Universalidad 1 - miércoles 4 de enero de 2012
Biografías
Para Buscar páginas de este BLOG de srinrsimhadas
Disculpen las Molestias

Planet ISKCON - 2010 · Planet ISKCON - 2011
Maestros Espirituales
FACEBOOKS - DEVOTOS VAISHNAVAS
CONCEPTOS RIG-VÉDICOS
A
- a + vakshati de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- aachakre de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Aadityaas (Mitra, Varuna, Bhaga y Aryamaan) de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- aakiim de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- aapih de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- aasatsi de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- aashi de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- aashira de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- aat de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- aatmeva vaata de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- abhidyubhih de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- adhvara de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Aditi de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- adrivah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- adruhah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Agni, Indra y Soma de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Agni de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Aguas de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- ahah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- aharvida de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Ahi de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- ajaayata de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- akshara de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- akshitotih de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- aktubhih de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- amha de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- amhasa de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- amiivachaatanam de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- amrtatva de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- anga, angiras de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Añgiras de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- añjibhih de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- anjibhih vashibhih de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- aniveshanaanaam de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- anjah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- antara de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- antariksham de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- anvi de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- apah o aapah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- apturah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- araavnah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- arankrtah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- ararushah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- ari krshtayah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- arih de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- aritram de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- arkam de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- arnah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- arujatnuhbhih de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- arunapsavah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- arushii de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- arva de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- arvaañcha de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- asaami prayajyavah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- ashvaavatii de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Ashvins-1 de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Ashvins-2 de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- astra de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- asya de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- atah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- atithim de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- atrinah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- atrinam de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- ava de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- avadyagohana de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- avase de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- avrataan de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- avrkaaya de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- avrkam de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- ayajvaanah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
B
- barhi de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- barhiraanushak de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- barhishi de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- bhaa u de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- bhadra de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Bhaga de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- bhaaram de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- bodhaantu de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- brahma de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- braahmana de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- brahmaanah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- brahmaani de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Brhadrantha de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- brhant de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Brhaspati de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- brhat de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Brhatii, Satobrahatii de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Brahmanaspati de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Budhna de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
C
- Carro o Carroza de Indra de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- carros de los Maruts de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Chamasa de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- chamuu de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- charshaniih de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- chatushpat de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- chetanam de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- chettaa de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- chikitvaan de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- chimaayaaso de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- chitra de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- chitrabhaano de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Los Siete Corceles del Sol de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Cuerpo Humano de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
D
- Daanu de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- daha de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- daksha de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- daksham de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- daksham de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Dakshinaa de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- dakshinam de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Dashagvaas y los Navagvaas de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Dashdyu de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- dashushu de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- deva viitaye de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- devayanta de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- dhaanaam de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- dhartaa de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- dhena de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- dhanva de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- dhi de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- dhiitaye de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- dhiya de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap1
- dhiyaa de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap2
- dhiyaa vasuh de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- dhuuma de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- dhuumaketu de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- diidyagni de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Diosas de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- divi de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- divishtishu de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- dravinasah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- duulabham de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- duutam de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- dvi de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- dvipat de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- dyauh de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- dadhyaashirah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Dioses Védicos de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
E
G
- Ganapati de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- gandhavrva de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- gau de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- gavaam de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- gavyanta de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- gha de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- ghrta de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- ghrtaachiim de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- ghrtaahavana de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- ghrtaprasham de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- glaciar de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- go de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- godaa de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- gomatii de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- goshu aghnyam de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- graama de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Graavaa de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- grha de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- grha de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- grhapati de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
H
- harii de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- harita de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- haskaaraat de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- havishkrtam de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- havimabhih de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- havyavaaham de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- havyavaat de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- hi kam de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- himyeva vaasasah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Hiranyastuupah Añgirasah Rishi de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- hotaram de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- hotra de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- hotraabhih de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- hotrvuurye de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- hrdi de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
I
- iha de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- iidha de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Ila de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Ilaaa de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Ilaa, Sarasvatii y Mahii de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- iliibisha de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Indra de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Indra y Soma de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Indra, Soma, Maruts, Agni de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Indra, Varuna de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- isha de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- isham de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
J
- jaataveda de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- jajnaanaa de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- jajñana de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- janmane ubhayaaya de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- jaritaarah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- jeshah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- jetaaram de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- jihva de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- jiivase de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- juhva de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- juurnaayaam de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- jyotishkrt de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
K
- kaanvaa de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Kalasha de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Kanva de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- kasha de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- kashaa de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Kaushika de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- kavi de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- kavikratuh de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- keshibhih de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- keshinaa de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- ketu de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Khavih de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- kratu de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- kratuh de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- kshapah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- kundrnaachi de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Kutsa de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
M
- maataa de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- maaya de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- maayinaam maayaah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- madhujihvam de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Mahi de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- mahikerava de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- mahitvam astu de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- makhasa de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- mano ruhaanaah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Manu de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- manurhitah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- martaa de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Maruts de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Maruts - 2, de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Maatarishvan de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- medhaam de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Medhyaatithi de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- mithu de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Mitra de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Mitra, Varuna, Vrtra de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
N
- na vidasyanti de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- naakam de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- naama de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- naasatyaa de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- naavyaanaam de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- nama de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- nakta de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- napaata de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Naraashamsa de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- naraashamsam de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- narah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Navagvaas y los Dashagvaas de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Navavaastva de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- navedasa de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Neshtah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- nedishtham de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- ni + dhiimahi de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- nidah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- nih + adhamah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- ninyam de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- niveshani de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- nrmaadanam de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
O
P
- paavaka de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- padam de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Panis de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- pari + adadhaat de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- paraavatah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- parva de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- parvata de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- pastya de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- potr de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- prachetase de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- praja de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- prapra de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Praskanva de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- prathamajaam ahiinaam de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- pravataa udvataa de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- prayas de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- priyam de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Priyamedha de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- prshatiibhih de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- prthivii de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- prtsu de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Las Puertas Divinas Abiertas de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- pura de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- puraam de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- purohitam de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- puruutamam de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- purvebhih de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Puushan de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
R
- raayah avanih de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- raatayah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- rajantam de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- rakshasa de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- ratnadhatamam de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- rarha de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- ratha de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- rathiniih ishah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap...
- ratna de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- rayim de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Rbhuus de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- rbhus de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- revatah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Siete ríos madre de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- rjiisham de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- rohitah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- rshi de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- rshikrt de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- rshti de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- rta de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- rtam de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- rtu de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- rtu de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- rtuun de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- rtvijam de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- rtvik de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- rtvik de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Rudra de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- rujaanah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
S
- saadane de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- saataye de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- sada de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- sadaspatii de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- sadha de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- sahasraaksha de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- sahuutibhih de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- sajuuh de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- sakhaa de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- sam siidasva de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- samindhate de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- samudra de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- saniila de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- santya de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Sarasvati de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Satobrahatii, Brhatii de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- satya de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- satyah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- satyadharmaanam de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- satyah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Savitr, el Sol, de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Sayana, Comentador del Rig Veda
- shachii de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Shamyu de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- shatakratuh de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- shiprin de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- shravah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- shrava de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- shravas de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- shrudhi de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- shrushtivaanaah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Shunahshepah Aajiigartih
- Shushna de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- shyena de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Simbolismo de algunas palabras de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- sma de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Soma de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Soma, Indra de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- somaparvabhih de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- spasha de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- stoma de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- stoma, ukthaa, shamsa y gaayatra de Haripada Acary...
- stoma vaahasah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- stomam de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- stubh o stoma de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- stuupa de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Su de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Sudaasa de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- sukhatame rathe de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- sukrtyaya de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- sumati de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- suruupakrtnu de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Suurya, el Sol, de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Surya, la hija del Sol de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- sutapaavane de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- sutasomaa de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- suteshu de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- suunrtaah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- suunrtaanaam de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- suuntra de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- suurachkashasah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- suuyavasam de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- svaadhyaah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- svaaha de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- svadhaa de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- svadhvara de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- svar de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- svaratiirapah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- svaryam de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- svasti de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- sve dame de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Svitra de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
T
- tanaa de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- tarpaya de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- tat de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- tatarda de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- tayor de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- toka de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- tridhaatu de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- trih de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- trikadrukeshu de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Triple asiento de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- trishu yonishu de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- turiiyam de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Turvasha de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Turviiti de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- tuvijaataa de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- tvaadaatam de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- tvaayavah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Tvashtr de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- tyaa de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
U
- udyatasruche de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- ugra de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- ugra de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Ugraadeva de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- uktham de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- uktebhih de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- uru de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- urukshaya de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Usha de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- ushadbhih de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- ushadbhih de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- ushata de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- usriyah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- utpaatayati de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- ut uttaram de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- uutaye de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
V
- vaaghatam de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- vaaja de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- vaajayaamah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- vaajiniivasuu de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- vahnayah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- vahnibhih de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- vajebhih de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- vajiniivatii de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Vajrin de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- vakshanah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Vala de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Vanaspati o Soma de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Varuna de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- vashat de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- vasuh de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- vayah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Vayu de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Vayu de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Vena y Soma de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- verdhamanam de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- vi + adrshram de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- vibhi de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- vibodhaya de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- vichetas de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- vidyaama de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- vidyuta de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- viiluuh de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- vimucho napaat de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- vipashchitam de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- vipra de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- vira de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- viraashaat de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Viruupa de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Vishnu de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- vishvavedasam de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Vishvedevaah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- vivasvate de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- vrata de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- vrataani de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- vrktabarhishah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- vrshabha de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- vrshniih de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- vrtra - 2, de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Vrtra - 1, de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- vrtrataram de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- vyasah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- vyushtishu de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
Y
- yaaman de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Yaatudhaanaas de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Yadu de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- yajñam adhvaram de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- yajñasya devam de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- Yama de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- yashah de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- yashasam de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- yena de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- yoga de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- yuvaakava de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- yuvaa de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- yuva de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
- yuvaaku de Haripada Acarya y Dr RL Kashiap
Árboles Genealógicos y Glosarios
- Śrīla Prabhupāda Mercy
- Evitar las malas compañías según Las Escrituras Ve...
- El rescate del olvido de los Lugares Sagrados de P...
- The disciplic succession
- Nombres dados a Śrī Caitanya Mahāprabhu
- Las seis tesis filosóficas son
- Anecdotario de Devotos de Sri Caitanya
- 146 maneras de describir Krishna o Dios
- Los 11 Upaniṣads más importantes y los 108 Upaniṣa...
- Sucesión Discipular de los Vaiṣṇavas Gauḍīyas (Bra...
- Los descendientes de Gaurīdāsa Paṇḍita
- Las ramas principales de Śrī Gadādhara Pandita fueron
- Las expansiones del Señor Nityānanda
- Vīrabhadra Gosāñi - 1º Rama del Señor Sri Nityānanda
- Genealogia de Ravana
- Guruparampara en el Rig Veda
- Los Descendientes de Uttānapāda
- Las expansiones plenarias de Dios, y los Descendie...
- Los Descendientes de Kaśyapa Muni
- Los Descendientes de Purūrava
- Los Descendientes de Purūrava (cont.)
- Sucesión Discipular - Brahmā-sampradāya
- Sri Madhavacarya - Familia Espiritual
- Familia de los Kurus
- Arbol Genealógico de Srimati Radharani
- GOSWAMIS, CAKRAVARTI, KAVIRAJAS, GOPALAS
- Deidades Planetarias 2
- la dinastía de los ādityas (hijos de Aditi) en S.B...
- Diti + Kaśyapa en S.B. 6,18
- aṣṭa-sakhīs
- Relación entre las 9 Islas de Navadvipa y el Servi...
- Los 64 sendas del Servicio Devocional Regulado - C...
- Las veinticuatro formas del Señor Viṣṇu, según la ...
- Los Nueve Yogendras, hijos de Ṛṣabhadeva y Jayantī
- Las dos manifestaciones son prābhava y vaibhava, d...
- Los 64 Procesos de Servicio Devocional - Sadhana-b...
- Las Deudas de los Seres Humanos, con los semidiose...
- Las trece divisiones de anubhāva - CC Madhya 19.180
- Las 9 Formas de Servicio Devocional - CC Madhya 19...
- Los Doce Bosques de Vṛndāvana - CC Madhya 17.193
- Los veinticuatro ghats (lugares para bañarse) que ...
- Las doce cualidades de un brahmana - CC Madhya-lil...
- La sucesión discipular de la Madhvācārya-sampradāy...
- sucesión discipular de Śaṅkarācārya - CC Madhya 9.244
- Los 64 mahantas del Gaura-lila de Visuddha-sattva Das
- Los sannyasis de la Gaudiya Math de Visuddha Sattv...
- Los 18 Reconocidos Sanyasis Iniciados directamente...
- La sucesión discipular de la Nimbārka-sampradāya, ...
- Bhakti Hridaya Bon sus sannyasis iniciados
- Ramales de Devotos que Parten de Srila Bhaktisiddh...
- Las Reinas de Dvārakā y los Hijos que tuvieron con...
- Sri Madhavendra Puri - mayor arbol
- Sri Madhavendra Puri
- RELACIÓN ENTRE LOS 8 GOSWAMIS Y LAS 8 MANJARIS
- Los Siete Sabios
- Avatares - Avatars
- Vasishtha cuenta a Rama su Genealogia, del Ramayan...
- Jatayús cuenta su Genealogía de Rama, Ramayana de ...
- Genealogia de Janaka, Ramayana de Valmiki
- Dinastía de Ikshvaku a Rama, del Ramayana de Valmiki
- Familia de Dakṣa, Kaśyapa, del Liṅga Purāṇa
- Linaje de Cyavana, del Ramayana de Valmiki
- Genealogía de Śrī Rāma
- Lineas Genealógicas de Turvasu, Druhyu, Anu y Pūru...
- Vidarbha, Sāttvata, Yudhājit, Andhaka, Devaka, Ugr...
- Las Madres (Devīs)
- Las Nueve Diosas (Śiva)
- Las Doce Manifestaciones de la Diosa
- Los Nombres del Señor, según el Garuḍa Purāṇa
- Dinastía Lunar, del Garuḍa Purāṇa
- Dinastía Solar, del Garuḍa Purāṇa
- Los Manus de los distintos MANVANTARAS del Garuda ...
- Los 14 MANVANTARAS del GARUDA PURANA
- Priyavrata + Śatarūpā, Río y Montañas de las Siete...
- Genealogia del Garuda Purana - Arbol Genealógico
- El Árbol de Śrī Caitanya Mahāprabhu
- Genealogía de Yayāti en Árbol Genealógico
- las cuatro formas de liberación (sārṣṭi, sārūpya, ...
- las modalidades trascendentales de servicio de amo...
- Las 13 Esposas de Kaśyapa, SB 6.6.24-26
- El Segundo Prajāpati Dakṣa con su esposa Asiknī tu...
- Tārkṣya, un nombre de Kaśyapa
- Los 1.000 Nombres de Visnu - Visnu-sahasra-nama-st...
- Los 1.000 Nombres de Visnu - Visnu-sahasra-nama-st...
- Los 1.000 Nombres de Visnu - Visnu-sahasra-nama-st...
- Los 1.000 Nombres de Visnu - Visnu-sahasra-nama-st...
- Hijos de Brahma
- THE SIDDHIS - LOS SIDDHIS
- THE WIVES - Las Esposas de Krishna
- THE SONS OF KRISHNA - Los Hijos de Krishna
- THE LUNAR DYNASTY - DINASTÍA LUNAR del Bhagavata P...
- Soudâsa, Khatvânga, Daśaratha, Maru, Nimi
- Bâhuka, Sagara
- Haris Chandra
- Yuvanâsva
- IKSHVÂKU
- Ambarisha
- NABHAGA
- SARYÂTI
- IKSHVÂKU BROTHERS
- LOS 14 MANVANTARAS del Bhagavata Purana
- DESCENDENCIA DE KASYAPA Y DITI - THE DAITYAS - LOS...
- Otras Descendencias
- THE PROGENY OF DHARMA - La Progenie de Dharma
- LOS NARAKAS - THE NARAKAS
- LOS PÂTÂLAS
- Los 7 Océanos del Hinduismo
- Descripción de Jambu Dvipa
- Dioses y Sus Moradas
- Genealogía de Priyavrata hasta Viraja
- Genealogía de Prithu
- Tabla sobre los Dioses, Nagas, Gandharvas...
- Generación de Kaśyapa
- Krisâsva, Tarksha, Chandra (Moon)
- Bhūta y Svarupā
- Dharma, Descendencia con las Hijas de Daksa
- 1º.- Uttanapada (Suruchi y Suniti), 2º.- (Sunitha,...
- Adharma y Mithyā
- Daksa y Prasuti
- Pulaha y Gati, Kratu y Kriya, Vasistha y Arundhati...
- Marici y Kala, Atri y Anasuya, Angirasa y Sraddha,...
- IV. DIVISIONS OF KÂLA - Divisiones del Tiempo
- THE DEATH OF THE YOGI AND AFTER - LA MUERTE DEL YO...
- Arbol de Svayambhuva Manu y Satarupa
- La Creación del Bhagavata Purana
- PRESERVATION BY LILÂ AVATÂRAS
- Siva Nataraja, sus partes simbolicas
- Los 36 Tattvas, Sivaita
- Genealogía de Antiguos Ksatriyas, BP. Tomo 33
- Genealogías de los Dioses Hindues
- Genealogía de Yayāti, BP Vol 33., págs. 40-100
- Manus, Descendencia Solar y Lunar 1º
- Manus, Descendencia Solar y Lunar 2º
- Sri Ramana Maharshi - Glosario de SÁNSCRITO - Y
- Sri Ramana Maharshi - Glosario de SÁNSCRITO - V
- Sri Ramana Maharshi - Glosario de SÁNSCRITO - U
- Sri Ramana Maharshi - Glosario de SÁNSCRITO - T
- Sri Ramana Maharshi - Glosario de SÁNSCRITO - S
- Sri Ramana Maharshi - Glosario de SÁNSCRITO - R
- Sri Ramana Maharshi - Glosario de SÁNSCRITO - P
- Sri Ramana Maharshi - Glosario de SÁNSCRITO - O
- Sri Ramana Maharshi - Glosario de SÁNSCRITO - N
- Sri Ramana Maharshi - Glosario de SÁNSCRITO - M
- Sri Ramana Maharshi - Glosario de SÁNSCRITO - L
- Sri Ramana Maharshi - Glosario de SÁNSCRITO - K
- Sri Ramana Maharshi - Glosario de SÁNSCRITO - J
- Sri Ramana Maharshi - Glosario de SÁNSCRITO - I
- Sri Ramana Maharshi - Glosario de SÁNSCRITO - H
- Sri Ramana Maharshi - Glosario de SÁNSCRITO - G
- Sri Ramana Maharshi - Glosario de SÁNSCRITO - E
- Sri Ramana Maharshi - Glosario de SÁNSCRITO - D
- Sri Ramana Maharshi - Glosario de SÁNSCRITO - C
- Sri Ramana Maharshi - Glosario de SÁNSCRITO - B
- Sri Ramana Maharshi - Glosario de SÁNSCRITO - A
- Viṭhṭhaleśvara
- Palabras de Teresa de Calcuta, en SU VIDA
- Bhajo Patita Uddharana Sri Gaura Hari
- Literatura Védica, de Maharishi Mahesh Yogi
- Deidades - Desa
- A Tus Pies, de Srila Bhaktivedanta Narayana Mahara...
- mañana lo que queda - Libros
- Our Eternal Nature, Nuestra Eterna Naturaleza, de ...
- Nectar of Govinda-lila, Libros Vaishnavas
- Navadvipa-dhama-mahatmya, de Srila Bhaktivinode Th...
- Navadvipa-dhama, de Sri Sriman Bhaktivedanta Naray...
- My Siksa-guru and Priya-bandhu, de Śrī Śrīmad Bhak...
- Letters from America, Cartas desde América
- Hidden Path of Devotion, El Sendero Oculto de la D...
- Harmony, de Sri Srimad Bhaktivedanta Narayana Gosv...
- Harinama Maha-mantra, de Srimad Bhaktivedanta Nara...
- Hari-kathamrta Vol.1 y 2, de Srila Bhaktivedanta N...
- Camatkara-candrika, de Srila Visvanatha Cakravarti...
- Caitanya-lila for Children, Libros Vaishnavas
- Caitanya Mahaprabhu - The Original Form of Godhead...
- Butter Thief, El Ladrón de Mantequilla, Libros Vai...
- Brhad-bhagavatamrta Canto 2 Volume 1 de Srila Sana...
- Brahma-samhita, Libros Vaishnavas
- Bhakti-rasamrta-sindhu-bindu, por Srila Visvanatha...
- Bhagavad-gita, Libros Vaishnavas
- Beyond Nirvana, Más Allá del Nirvana, Libros Vaish...
- Beyond Liberation, Más Allá de la Liberación, Libr...
- Arcana-dipika, Adoración a la Deidad, Libros Vaish...
- Acarya Kesari Sri Srimad Bhakti Prajnana Kesava Go...
- Happiness in a Fool's Paradise, Libros Vaishnavas
- Guru-devatatma, de Srila Bhaktivedanta Narayana Go...
- Gopi-gita, Libros Vaishnavas
- Going Beyond Vaikuntha, de Srila Bhaktivedanta Nar...
- Gita-govinda de Sri Jayadeva Gosvami
- Gift of Sri Caitanya Mahaprabhu, de Sri Srimand Bh...
- Five Essential Essays de Srila Bhaktivedanta Naray...
- Damodarastakam, Libros Vaishnavas
- Confidential Secrets of Bhajana, de Srila Bhaktive...
- Verdades Secretas del Bhagavatam, de Srila Narayan...
- Sri Gaudiya Giti-guccha, compilados bajo la guía d...
- Sri Bhajana-rahasya, de Srila Bhaktivinoda Thakura
- Siva Tattva, de Srila Bhaktivedanta Narayana Gosva...
- Secretos del Ser Desconocido, de Srila Bhaktivedan...
- Manah Siksa de Sri Raghunatha Dasa Gosvami, Libros...
- Lazos Eternos, de Srila Bhaktivedanta Narayana Gos...
- La Esencia de Todas las Instrucciones, compilación...
- La Esencia de la Bhagavad-Gita, recopilación de cl...
- La Alquimia de Amor (Bhakti-rasayana), Libros Vais...
- Jaiva Dharma, por Srila Bhaktivinoda Thakura, Libr...
- Gauravani Pracarine - Parte I y II, Libros Vaishnavas
- El Viaje del Alma, Libros Vaishnavas
- El Príncipe Prahlad, Libros Vaishnavas
- El Origen del Ratha-yatra, Libros Vaishnavas
- El Despertar de la Conciencia, Libros Vaishnavas
- Srila Prabhupada uvaca: El riesgo de aceptar discí...



No hay comentarios:
Publicar un comentario